Sa Kamay Ni Papa Novels & Stories

Dapat wala silang karapatang pumasok doon. Inalalayan ni Papa ang kabit niya na malaki na ang tiyan. Sa amin ni Mama, hindi man lang niya magawang samahan sa pagsisimba o ‘di kaya nama’y mamasyal. Ikinakahiya niya kami. “Saan ka pupunta?” Tawag sa akin ng kaibigan ko nang tumakbo ako upang lapitan si Papa. Sinundan niya ako. Lumapit ako sa kanila.

Tumatawa kaming pumasok sa bahay. “Anak,” sabi ni Papa. Lumapit sa amin. Handa naman si Cherry na salubungin ang yakap ng ama niya pero napasimangot siya nang ako ang unang niyakap. “Papa naman ‘e…” Humaba ang nguso niya. Agad naman siyang niyakap ni Papa. “Tampo agad ‘to…alam mo namang love kita…” Parang bata niyang inalo si Cherry.

Lumuhod siya sa harapan ng bata. "Ano'ng ginagawa mo rito?" malambing na tanong niya. Humagikgik lang ito saka inilabas ang munting kamay at hinaplos ang pisngi niya. "You need to go back, Mama," anito na tila hindi isang paslit dahil sa awtoridad na taglay ng munting tinig nito habang nakangiti pa rin sa kaniya. "Papa need's you."

Nagtaas baba si Sean ng mapanghamon. "Hmph, walang kwenta kang ina. Mas maganda ang gagawin ko kaysa sayo." Ipinilig ko ang ulo ko, hindi ako nag abalang makipagtalo. Nagtanong muli ang sistema: [Sino ang mauuna?] Na may matinding kumpyansa, sinabi ni Sean, "Ako na! Ako at ang ama ko ay magiging mga multimillionaire."

Pagkaraan ng ilang sandali, muli siyang nagtanong, "Nay, may ama ba ako?" Saglit akong nag isip bago sumagot ng mahina, "Dati meron, pero wala na." Hindi na siya nagtanong pa. Sa halip, sumandal siya sa kanyang upuan, pinagmamasdan ang tanawin sa labas.

"Mana po talaga ako sa'yo, Papa." "Anong mana sa papa mo? Ako ang kamukha niyong dalawa. Saan banda kayo kamukha ni papa niyo? Hindi ko makita, Anak." "Ay, joke lang po 'yon, Mama. Kay kumander pala talaga kami nagmana, Papa, hehe..."

“Bastardo? Tingnan mo nga naman kung sino ang nagsasalita. Mas malala ka pa nga, e!” Nanlaki ang mga mata ni Papa at inambaan ulit ako ng isang sampal, ngunit mas mabilis pa sa alas-kuwatro na pinigilan ni Mama ang kamay niya. “Lumayas ka sa pamamahay na ‘to!” sigaw ni Papa habang namumula ang buong mukha.

Papa is not fighting back, but he do answer what my Mama is saying or asking. Bumaba ako sa sasakyan at dumiretsyo sa bahay nila Papa, pag pasok ko ay nag uusap sila ng masinsinan ni Tita Amelie at naiyak si Tita habang nakatingin kay Papa. Lumakad ako papalapit sa kanila at ng makita ako ay mabilis na pinahid ni Tita ang luha ko.

“Call me Papa, Papa Anselmo or Tito, but don’t call me Don Anselmo.” Freya sniffled and hugged my father again. Lumapit naman si Mama sa kanila at parehong niyakap ni Papa sina Mama at Freya. Nanatili na lang akong nakatayo at nakatingin sa kanila na may ngiti sa mga labi. At least Mama is complete now. Matagal na niyang pangarap na makasama namin si Freya at nangyari na ang lahat ngayon.

But I shook my head, my eyes full of tears still fixed on Ma'am Kamila. "Uuwi na lang po k-kami ng papa..." pagkasabi ko non ay nakita kong nagsalubong ang mga kilay ng ma'am. Naibaba rin niya ang mga kamay niya, tanda na nabigla siya sa mga sinabi ko.