Hinata Wallpaper Naruto Novels & Stories

wala sa sarili niyang bigkas habang nakatitig sa larawan. It seemed like she was hypnotized by the photo. They undeniably look good together. "You think so?" Tanong pa ni Nate. Tumango siya bilang tugon. "Yeah. Don't you find it awesome?" "Of course I do," ani Nate habang kinakalikot na ang cellphone nito. Ilang sandali pa, nakita niyang ginawa ng wallpaper ni Nate sa cellphone nito ang larawan nilang dalawa. Namilog ang kanyang mga mata at marahas na napatingin sa lalaki.

Sabi niya at biglang hinapit niya ako palapit sa kanya at kasabay ng kanyang pag click ng camera, nakita kong hindi ako naka ngiti sa camera dahil naka side view akong naka tingin sa kanya habang gulat dahil sa pag hila niya saakin. "I'll be making this as my wallpaper, you're cute here." Sabi niya at talagang ginawang wallpaper ang picture namin hindi kuna siya napigilan dahil ang saya niyang pinagmasdan. Minsan iniisip ko na sana siya na lang ang lalaking minahal ko.

Nagkapira-piraso ang screen sa isang iglap. Hindi pa nakuntento ang babae at buong pwersa niya itong tinapakan. Ang wallpaper ni Lia ay larawan ni Bunbun na nakasuot ng puting bestida at matamis na nakangiti. Nang magliwanag ang basag na screen, tila hinihiwa ng mga lamat ang mukha ng kaniyang anak. Pagkatapos, dumiin ang matulis na takong ng babae sa mismong larawan.

Mainit sa palad ang stick ng takoyaki, pero mas mainit ang ngiting iginagawad ni Arthur sa akin. Pagkatapos ng ilang oras na pamamasyal ay nagyaya siya sa isang lugar na agad akong kinilig pa lang marinig ang Konoha Village, isang tourist spot na inspired sa anime na Naruto na matagal ko nang paborito noong bata pa ako. Pagdating namin doon ay tila ako nasa panaginip. Ang mga bahay ay may disenyo ng mga ninja village, may Hokage Mountain na may mukha ng mga Hokage, at mga cosplayer na naglalakad sa paligid suot ang uniporme ng Konoha. “Arthur! Tingnan mo, may Ichiraku Ramen!” halos sigaw kong sambit habang hinila ko siya papunta roon. Natawa siya. sa reaksyon ko.

Nasa studio si Hiraya, gumuguhit ng pinakabagong kabanata ng kanyang comic. Ang mahaba niyang asul na damit ay lalong nagbigay-diin sa kanyang makinis at maputing balat at payat na katawan. Pumasok ang liwanag ng hapon sa malalaking bintana, nagbibigay ng malambot na liwanag sa kanyang anyo. Tahimik at elegante siya, at ang kanyang napakagandang mukha ay naglalabas ng marangal na aura.

Paano ako napunta sa Italy ng ganon kabilis? Kinuha ko ang aking cellphone na eighteen percent na lang pala ang laman. Napatigil ako nang makita ko aking wallpaper. My wallpaper used to be Chika Fujiwara, a cute anime character with pink hair. But now, napalitan ang wallpaper ko ng picture naming dalawa ni Santino. We look like a carefree, and blissful couple, fresh from the wedding ceremony. Habang tunog ito ng tunog dahil sa notifications from my work and my father, napansin ko rin ang tattoo na nakaukit sa aking pulso at ang isang wedding band sa daliri ko.

Hindi naman siya nagreklamo sa ginawa ko. Hindi na rin niya ako kinulit kaya matiwasay akong nakapaligo. Ang napili kong damit niya ay ang isang malaking T-shirt na may print na Naruto at isang short na kulay itim. Napailing na lang ako sa itsura ko habang nakatitig sa salamin dito sa loob ng CR niya. Napakalaki sa akin ng T-shirt niya na nagmistulang dress na para sa akin. At bahagyang napatawa rin dahil sa childish side niya. Paborito kasi niya talaga si Naruto at hindi ko akalain na nagsusuot pa siya ng mga ganito. Lumabas na lamang ako at naabutan ko pa siyang nakaupo sa bed na tila hinihintay akong matapos.

Para bang ang simpleng wallpaper na iyon ang nagsisilbing huling hibla ng damdaming pilit nitong pinanghahawakan. May mga pagkakataon pang nadatnan niya itong nakatitig lamang sa screen ng telepono... walang imik, walang galaw, na tila ba may sinusubukang hagilapin sa lumang larawan na iyon.