Hot-blooded Novels & Stories

PROLOGUE [Warning! Contains Explicit Scenes not suitable for young audience] It's high noon. The sun hung high in the sky like a merciless orb of fire, casting its scorching rays over the maximum security prison. The air was thick and heavy, like a tangible blanket of heat that seemed to press down on the inmates and guards alike. The prison yard was a stark, barren landscape of concrete and steel, devoid of any shade or respite from the relentless heat.

Hindi ko alam pero bigla akong napatawa agad ko namang tinakpan ang bibig ko, buti na lang at hindi niya narinig. Tinitigan ko lang siya, pinagpapawisan na siya at panay na ang punas niya sa noo at leeg niya, pero patuloy lamang ito sa ginagawa niya. Tinitigan ko siya sa mata at nang makita ko ang nakakasilaw niyang ngiti hindi ko alam pero para bang bumagal ang pag-ikot ng mundo, it feels like everything is in slow motion nang ngumiti siya ng ganun. Ewan ko ba pero bakit bigla ata siyang naging blooming kahit na mukha na siyang haggard? Napalunok naman ako nang mahagilap ng mga mata ko ang collar bone niya, I don't know but the sweats which making that part of her body shines is so attracti

She shivered at his cold dark voice. Mariin muna siyang napalunok bago lumingon. And their eyes met. At kung gaano kalamig ang boses nito, higit pa ang mga titig. Hindi lang kalamigan ang nababanaag niya sa mga mata nito, she can also see fire of hatred in them. Apoy na gusto nang tumupok sa kanya sa mga sandaling iyon. "Z-Zeth..." Tanging nanulas sa kanyang labi.

Hindi naman ako nakasagot dahil sa tanong ni Marcus dahil kahit ako ay hindi ko alam kung kaya ko bang panindigan ang lahat ng sinabi ko kay Ethan. "You know what Agatha pagdating sa love kahit gaano pa tayo ka katalino ay nagiging bobo tayo. Mahirap maging kalaban ang puso at isip lalo na kung hindi ito nagkakasundo. Masyado kang naging mabilis sa pagdedesisyon ng hindi man lang pinag isipan ng mabuti. Tapos ngayon ay nasasaktan ka? Alam mo lahat tayo may kakayahan na manakit ng iba pero nasa atin 'yon kung sadya ba o hindi. Mahirap kalaban ang mga salita, kasi kapag nakapagbitaw ka na ng hindi maganda tungkol sa isang tao o nagawa mo na siyang saktan sa pamamagitan ng salita ay hindi na ma

Naka ngiti kung tanong sa kanila na wala sa sarili, Nakita ko naman yung mga takot at gulat nilang mga mukha sa ginawa ko well Hindi ko sila masisi kasi naman maraming natatakot sa akin kahit sarili kong ama natatakot sa akin, Why? Because I am a cold-blooded person who will murder anyone who gets me furious, I believe they gave me the label "Cold blooded head shooter" because I can fire a gun into my opponents' brains without hesitation.

[Kayden's POV] My mind had completely shut off as soon as I stormed inside their hotel room. My vision was fixed on the bodies coiled and naked under the white sheet. I clenched my hands into a fist, almost breaking the bones of my fingers. I could feel a massive gush of combined heat and cold pounding against my head, making me see nothing but red. My insides were burning with a passion to kill, a savage rage that needs to be released.

Napakalambot ng halik niya. Mainit. Maingat. Hindi ito agresibo o mapusok. Isa lamang itong banayad at maikling halik na sapat para maramdaman ko ang init ng kaniyang hininga at ang bahagyang pagdampi ng kaniyang labi sa akin. Ngunit sa simpleng paghalik na iyon ay tila may kung anong dumaan sa buong katawan ko. Para bang may munting kuryenteng gumapang mula sa labi ko hanggang sa dibdib ko.

"Mukhang ang masasamang ugali ng pamilyang iyon ay hindi naman pala talagang namamana. Buti na lang at nalagpasan ninyo ng ama mo ang masamang ugali ng lolo mo." Ang malamig na salita sa dulo ng kanyang pangungusap, siyempre, ay tumutukoy sa yumaong pinuno na naghari sa mga Montenegro nang walang puso. Itinaas ni Hunter ang kanyang kilay, sinasabi ang kanyang buong katotohanan habang ginagamit ang sandali para palubagin ang loob ng matanda. "That’s because your kind blood is stronger than the tiniest monstrous blood of that old hag.”

Ramdam nya ang malalamig na pawis sa buong katawan, kahit ang sariling mga kamay ay nanginginig na rin, nanunuyot ang mga labi at lalamunan; ang mga takulap ng mga mata'y bumibigat na rin. Dahan-dahang syang napaluhod sa sariling mga tuhod; malakas na pinunit ang sleeve ng suot na long sleeves at kinuyom, 'tsaka ginawang pantakip sa sugat. Sa muli ay humugot sya ng malalalim na hininga. Kahit inaatake na sya ng antok ay sinisikap nyang labanan.