Hukum Ro

Je m’appelle Freiya. Enfin… c’est le nom que je me suis choisi pour recommencer à zéro à New York. Mon vrai nom, lui, est resté enfermé derrière les barreaux de mon passé. Si je suis ici, c’est pour Cody. Mon frère. L’homme à qui je dois la vie. Après plusieurs années en prison, il vient enfin de retrouver la liberté… mais je sais que le monde qui l’attend dehors n’a rien oublié. Et je refuse de le voir replonger dans les magouilles qui l’ont détruit. Pour garder un œil sur lui et payer les dettes qu’il pourrait laisser derrière lui j’ai trouvé un travail chez Carter Corp. Ma règle est simple : survivre en silence. Être invisible. Pas d’amis. Pas d’attaches. Pas de vagues. Mais cette règle n’avait pas prévu Matt. Matt, mon binôme… le genre de mec qui attire les problèmes aussi facilement qu’il attire les regards. Regard sombre, sourire insolent, attitude provocante. Un vrai bad boy qui semble se moquer des règles autant que du danger. Il parle trop, se bat parfois, et cache derrière ses blagues un côté sombre que je devine sans vraiment le comprendre. Tout ce que je sais, c’est qu’il refuse de me laisser tranquille. À force d’insister et de me provoquer avec ce sourire qui semble lire à travers mes mensonges il réussit l’impossible : me convaincre d’assister au concert du groupe de ses amis. Je pensais juste m’accorder une pause. Une soirée pour oublier que je vis sous une fausse identité. Je ne savais pas dans quoi je m'engageais.

J'étais considérée comme la princesse par tous les membres de la meute. Mais à l'anniversaire de mes 18 ans, mon père Alpha a adopté une fille à l'orphelinat, Kelly. C'est à ce moment que mon monde a été entièrement remué. Mon grand frère commence à la chérir et me détester. Mon fiancé commence à la protéger et m'ignorer. Même mon père dit qu'elle est douce et gentille, mille fois meilleure que moi, sa fille biologique. Le jour de la mise des diplômes, après qu'ils m'aient abandonnée encore une fois, je ne peux pas m'empêcher de leur demander : « Et moi, je ne suis pas un membre de votre famille ? » Le cœur de mon père s'est attendri, mais pour Kelly. Il cache Kelly, les yeux remplis de larmes, derrière lui et me gifle de toutes ses forces. « Quelle avarice. J'aurais préféré ne pas t'avoir donné naissance. » Mon frère ajoute. « Rien que l'idée de t'avoir comme sœur me dégoûte. Casse-toi de chez nous ! » Je ne dis rien. Je fais mes affaires et je pars. Ils pensaient qu'en m'ignorant comme d'habitude, je me guérirais dans mon coin et reviendrais comme si de rien n'était. Mais ils ne le savent pas encore, je ne reviendrai pas. Je compose le numéro de ma mère pour aller vivre à sa meute, loin de celle de mon père. Puisqu'ils ne veulent pas de moi, et bien, je disparaîtrai de leur monde tel qu'ils le souhaitent. Mais pourquoi en découvrant mon départ sans retour, ils viennent me supplier pour avoir une chance de me chérir ?

No aniversário da nossa União, minhas pernas envolviam meu Alfa, Adrian, enquanto compartilhávamos um beijo profundo. Meus dedos roçaram o bolso secreto do meu vestido de seda, e minha mão se apertou ao redor do teste de gravidez que eu havia escondido ali. Sentia o leve pulsar de uma nova vida dentro de mim, planejando dar a ele essa surpresa como o final perfeito da nossa noite. Foi então que o Beta de Adrian, Ethan, falou em tom baixo e provocador, usando a Língua Antiga. — Alfa, aquela sua cunhadinha... a loba recém-amadurecida, Zoe. Qual foi o gosto dela? A risada baixa e sugestiva de Adrian chegou aos meus ouvidos, discreta, mas perfeitamente clara. Ele respondeu na mesma língua ancestral. — Sabe aquela pimenta fresquinha? Ardida, com um toque picante de verdade. A palma da mão dele ainda acariciava minha cintura, mas seu olhar já havia se desviado para outro lugar. — Só mantém isso em segredo. Se minha Luna descobrir, acabou tudo. Os outros Betas soltaram risadinhas cúmplices, erguendo seus copos em uma promessa silenciosa de guardar seu segredo. Mas um frio me invadiu, e minha loba interior ficou imóvel, como se tivesse morrido. Ele não sabia que eu havia estudado a Língua Antiga para minha pesquisa sobre trauma em lobisomens. Eu entendia cada palavra. Contive minhas lágrimas, forçando-me a parecer inabalável, mantendo a compostura esperada de uma Luna. Em vez de confrontá-lo, enviei uma mensagem magicamente protegida à Anciã Slone da Associação de Curandeiros Lobisomens, aceitando o convite que ela havia me estendido. Em três dias, eu me juntaria a um programa seguro de reabilitação para lobisomens como sua nova Terapeuta-Chefe e desapareceria do mundo de Adrian para sempre.

"Anak ko ang nakasalalay dito, Jessa, kaya hindi mo kami masisisi kung gumawa man kami ng bagay na kahit alam naming makakasakit para lang madugtungan ang buhay ni Clyde." Mapait siyang ngumiti. Tinignan niya si Xyrius na nakatingin sa kanya sari-saring emosyon ang nagsasalimbayan sa mga mata nito. Iniiwas niya ang tingin dito at bumaling kay Giselle. "Gusto kitang saktan, kung puwede nga lang patayin kita ngayon." Dumaan ang gulat ang takot sa mga mata ni Giselle. "Pero hindi ko gagawin dahil baka mamaya buntis ka na pala. Baka nakabuo na pala kayo ng asawa ko. Sayang yung sakit na nararamdaman ko kung mawawala lang yung batang magdudugtong sa buhay ni Clyde." Pinunasan niya ang luha niya gamit ang manggas ng damit niya. Saka tumayo ng tuwid. Naglakad siya at ng na sa tapat na siya ni Giselle huminto siya. Hinubad niya ang wedding ring niya at iniabot ang kamay nito saka inilagay roon ang wedding ring niya. "Tutal makapal naman ang mukha mo 'wag ka nang mahiya. Sa iyo na rin itong wedding ring ko. Sayong-sayo na si Xyrius..." aniya dito na ikinagulat nito. Saka niya ito nilagpasan at tinungo ang pinto pero hinabol siya ni Xyrius at pinigilan. Malamig ang mga matang nilingon niya ito. "I'm sorry..." umiiyak na anito. "Ayokong mawala si Clyde pero mas ayokong mawala ka sa buhay ko..." humahagulgol na anito. Hindi niya rin napigilan ang pagpatak ng luha niya. "Isa lang puwede mong piliin at pinili mo siya, X. Anong laban ko ro'n e, anak mo 'yon. Dugo at laman mo 'yon..." Marahan niyang tinanggal ang kamay nito sa braso niya. "Hanggang dito na lang ako... hindi ko na kayang magpatuloy na kasama ka. Goodbye, love... be a good father." Tinapik niya ang balikat nito at tumalikod na siya.

Meine Schwester Lily wurde von Rogues, abtrünnigen Wölfen, in Stücke gerissen. Ich schluchzte und klammerte mich an meinen Schicksalsgefährten, Alpha Ethan, und flehte ihn an, ihre Mörder zu finden. Er tat es nie. Ein Jahr später, an ihrem Todestag. Ich suchte Ethan auf. Ich war bereit, ihm zu sagen, dass ich schwanger war. Stattdessen fand ich ihn, wie er eine andere Omega, Bella, in den Armen hielt. „Keine Sorge“, flüsterte er beruhigend, „Niemand wird je erfahren, dass du den mentalen Schild des Rudels fallen gelassen hast und damit Lilys Tod verursacht hast. Sobald Harper bei der Zeremonie freiwillig ihren Luna-Titel abgibt, wirst du meine Einzige sein.“ Mein Herz zerbrach. Also darum ging es. Er hatte mich nie gezeichnet und mich auch nie offiziell zurückgewiesen... und er wollte, dass ich von selbst zurücktrete. Er beschützte die Mörderin meiner Schwester. Er wollte sie zu seiner Luna machen. Ich stürmte in das Büro und schrie sie an. Bella hustete plötzlich Blut und brach zusammen. Eisenhutvergiftung, behauptete sie. „Sie wurde vergiftet, als sie mich gerettet hat! Gib ihr dein Herzblut! Das ist die einzige Chance, sie zu retten!“ Ethan sah mich an, als wäre ich weniger wert als Dreck. „Ich bin schwanger. Das wird das Baby töten!“ Ich flehte. Doch sein Alpha-Befehl traf mich wie eine unsichtbare Wand. Mein Körper gehorchte mir nicht mehr. Ich konnte nur zusehen, wie die dicke Nadel in meine Brust eindrang, direkt über meinem Herzen. Goldenes Blut strömte heraus. Ein scharfer Schmerz riss mir durch den Unterleib. Er hatte mein Baby getötet. Meine Wölfin zerbrach in mir. Ich schloss die Augen und suchte nach einer Verbindung, die in der Welt der Werwölfe streng verboten war. „Wolfskönig Rogan. Morgen brauche ich deine Hilfe, um alles im Schwarzholzrudel zu zerstören, auch Alpha Ethan.“

"Kau bukan kriteriaku, Crys." Brandon berkata tegas. Tatapan nyalang oleh amarah. "Aku menyukai perempuan yang be--" "Perempuan muda, berusia sekitar 20-22 tahun." Crystal memotong dengan cepat. "Sedangkan aku berumur sudah seperempat abad. Aku cukup tua dan tidak akan masuk menjadi kriteria utama wanita pilihanmu." Crystal menyeringai meremehkan. "Ah, kau juga mencari wanita muda yang agresif dan berpengalaman, 'kan?" "Sedangkan aku masih belum pernah tidur dengan pria mana pun selama ini. Jadi, kau merasa aku akan sulit mengimbangimu." "Aku bodoh karena aku ingin dirimu yang pertama memilikiku seutuhnya, tapi kau sama sekali tidak tertarik denganku, Uncle." Crystal berdecak sinis. Namun, kontras akan matanya yang sudah berkaca-kaca. Ia sendiri benci harus menunjukkan kemarahannya dengan cara seperti ini. Akan terlihat lemah. "Aku hanya bisa minta maaf. Aku tidak dapat memberikanmu kesempatanmu untuk lebih menyukaiku, Crys. Itu adalah kesalahan." Brandon mulai melunak, suaranya melembut. "Kau akan tetap menjadi keponakanku, ti--" "Dan, aku akan membuatmu pada akhirnya menyukaiku. Memintaku untuk menjadi milikmu seorang." Crystal berujar mantap. "Aku pasti bersedia mengubah statusmu dari paman menjadi suamiku," imbuhnya dengan suara penuh keyakinan dan ambisius. ………………… Crystal Smith dan Brandon Smith, memang memiliki nama belakang keluarga yang sama, tetapi mereka tidak ada hubungan darah sedikit pun. Hanya secara hukum saja Brandon berstatus sebagai pamannya. Jadi, Crystal membiarkan rasa cinta tumbuh untuk pria yang sepuluh tahun lebih tua darinya. Walau, tidak berbalas sama sekali. Namun, Crystal pantang menyerah dengan apa yang diinginkannya. Dikerahkan berbagai cara agar dapat mengklaim Brandon sebagai miliknya. ………….

An dem Tag, an dem ich unsere Gefährtenregistrierung beantragen wollte, ließ mein Freund Ogg mich vor dem Büro für Wolfsangelegenheiten hinauswerfen. Dann betrat er es an der Seite seiner Kindheitsliebe Hailey. Er sah mich fassungslos am Boden sitzen, ohne mit der Wimper zu zucken. „Haileys Kind braucht den Status im A-Rudel. Sobald wir die Gefährtenregistrierung aufgelöst haben, werde ich dich heiraten.“ Alle dachten, ich als treue Törin würde noch einen weiteren Monat willenlos auf ihn warten. Schließlich hatte ich bereits sieben Jahre auf ihn gewartet. Doch in jener Nacht tat ich etwas Unerwartetes: Ich willigte in die von meinen Eltern arrangierte Ehe ein und reiste stillschweigend zum L-Rudel ab. Ich verschwand vollständig aus seiner Welt. Drei Jahre später kehrte ich in mein altes Territorium zurück, um meine Familie zu besuchen. Mein Gefährte, inzwischen der Lykan-Vorsitzende, hatte eine dringende Ratssitzung. Daher schickte er einen Untergebenen, um mich vom Flughafen abzuholen. Ich hätte nie gedacht, dass ich dort Ogg wiedersehen würde. Sein Blick fiel sofort auf das Armband an meinem Handgelenk. „Ist das nicht diese billige Fälschung des Armbands, für das der Lykan-Vorsitzende Raven zwei Millionen Dollar für seine Gefährtin ersteigert hat? Dass du nach all den Jahren so oberflächlich geworden bist…“ „Jetzt ist aber genug mit dem Theater. Komm zurück. Haileys Kind ist jetzt im Schulalter, also kümmerst du dich um den Schulweg.“ Ich strich mit den Fingern über das Armband an meinem Handgelenk. Er hatte keine Ahnung, dass es das billigste unter all den Armbändern war, die Raven mir geschenkt hatte.

Ils se sont aimés pendant huit ans. Pour Noah Lambert, Delphine Colin est passée de la femme idéalisée qu'il gardait au fond du cœur à une présence dont il avait hâte de se débarrasser. Pendant trois ans, elle a fait des efforts, jusqu'à ce que la dernière parcelle de ses sentiments s'épuise. Delphine a alors perdu toute illusion et elle est partie. Le jour de la rupture, Noah a ricané : « Delphine, j'attends que tu viennes me supplier de nous remettre ensemble. » Mais, à force d'attendre, ce qu'il a appris, ça a été la nouvelle du mariage de Delphine. Fou de rage, il a composé son numéro : « Tu as assez fait de scandales ? » À l'autre bout du fil, une voix grave d'homme a répondu : « Monsieur Lambert, ma fiancée est sous la douche, elle ne peut pas répondre à votre appel. » Noah a ricané et a raccroché aussitôt, persuadé que ce n'était qu'une stratégie de Delphine pour le faire tourner en bourrique. Jusqu'au jour du mariage de Delphine. Lorsqu'il l'a vue, vêtue d'une robe blanche, tenant son bouquet et avançant vers un autre homme, il a compris enfin : Delphine ne voulait vraiment plus de lui. Comme un fou, il s'est précipité devant elle : « Delphine, je sais que j'ai eu tort. Ne te marie pas avec un autre, d'accord ? » Delphine a soulevé sa jupe en passant devant lui : « Monsieur Lambert, tu n'avais pas dit que toi et Anne étiez faits l'un pour l'autre ? Alors, pourquoi venir t'agenouiller à mon mariage ? »

Sebagai laki-laki, aku tidak mau munafik, aku bukan tipe laki-laki yang akan melewatkan hubungan suami istri karena tidak cinta, karena itu aku akan meminta hak aku sebagai suami," ucap Rain, ia pikir harus memperjelas semuanya. Dania tau di dalam agama, hukum menolak suami adalah dosa besar, tapi dia benar-benar belum siap secara mental. Baginya berhubungan badan itu musibah karena kehidupan dan masa depannya hancur karena hal itu. "Apa aku boleh menolak? Kalau pak Rain tidak tahan, maka nikahi saja Bu Monika, aku akan membantu menutupinya untukmu." ucap Dania dengan hati-hati. Ia asal bicara saja agar Rain bisa menahan diri. Ia sengaja menyebut nama Monika agar Rain teralihkan. "Sekalipun aku mau menikahinya itu masih membutuhkan proses dan waktu yang lama, kenapa tidak memanfaatkan yang sudah di depan mata saja dan sudah halal tentunya." Rain tidak mau mengalah begitu saja, ia bangkit dari tempat tidur lalu mendekati Dania. "Aku benar-benar tidak siap, Pak." ucapnya dengan suara bergetar bahkan sudah mulai menangis. "Aku mengerti ketakutanmu tapi kamu harus menghadapinya." Rain tahu caranya menghadapi wanita seperti Dania, cukup berikan kenyamanan saja. Ia mengangkat dagu Dania, menatapnya sebentar walaupun Dania berusaha menggeleng untuk menolak. "Dania, coba lihat aku, apakah wajah tampanku ini terlihat mengintimidasi? Apa aku terlihat seperti laki-laki yang akan menodaimu?" Dania melemah, ia menatap Rain dengan mata basahnya, ia merasa sedikit aman dan nafas yang tadinya terasa berat dan tidak beraturan menjadi lebih ringan. Rain menghapuskan air matanya lalu perlahan mencondongkan tubuh untuk menciumnya.

“Mana yang lebih kau sukai, Tara? Bercinta dengan seorang detektif atau membunuh para plagiator?” "Aku lebih suka ini, Sir." *** Warning & Disclaimer: 1. Memuat konten dewasa yang tidak sesuai untuk pembaca di bawah 21 tahun 2. Mengeksplorasi tema BDSM konsensual, power play, dan hubungan dengan intensitas emosional tinggi, yang mungkin sensitif bagi sebagian pembaca 3. Semua karakter dalam cerita ini telah berusia legal (di atas 21 tahun) 4. Semua peristiwa dalam cerita ini hanyalah fiksi belaka *** SINOPSIS Gregory Evans adalah detektif prodigy yang terobsesi menaklukkan kekacauan, satu-satunya benteng melawan trauma masa kecil yang menghantuinya. Tara Bradley adalah pustakawan sekaligus penulis penyintas trauma kekerasan dalam hubungan yang tidak lagi memerlukan penyembuhan. Hanya ingin merebut kembali kuasa atas kedaulatan dirinya. Sebuah kasus pembunuhan eksentrik dengan motif plagiarisme, yang meniru naskah Tara, mempertemukan mereka, dua jiwa yang sama-sama rusak dengan luka masing-masing. Batas antara penyelidik dan tersangka, antara fakta dan fiksi pun runtuh. Bagi Greg, Tara adalah cermin dari monster yang paling dia benci sekaligus dia dambakan. Juga bukti hidup bahwa hukum tidak selalu menjadi jawaban. Bagi Tara, Greg bukan sekadar seorang detektif. Dia adalah algojo pilihannya untuk menghancurkan dirinya. Bukan di balik jeruji, melainkan dalam kendali mutlak pria itu. Dalam permainan berbahaya di mana setiap sentuhan adalah interogasi dan setiap puncak kenikmatan adalah hukuman, Greg terpaku pada pilihan mustahil: Mempertahankan lencananya dan kehilangan Tara selamanya, atau mengkhianati sumpahnya untuk memiliki wanita yang hanya merasa hidup saat dihancurkan olehnya.