I'll Get Back To You Mga Nobela at Kwento

anang binata, “Last Sunday, nagback out ka, baka naman bukas pwede na?” “Hindi ko pa sure. Medyo marami kasi akong trabaho kaya di ako makapag-decide. Hayaan mo at tatawagan kita bukas kapag pwede ako, okay?” sabi niya rito, “Bukas na lang tayo mag-usap. Bye.”

"Yeah. I'll be there. Hindi ba kayo busy?" "Hindi. Kaya better make time for us, bitch!" "Right. Whatever. Marami pa akong gagawin. I'll call you kapag papunta na ako. Okay?" "Okaaaay! See you later, bitch!" Tumawa ako. "Yeah. See you later too, bitch!"

Hindi ko rin naitanong kung sinabi n'ya na ba ito kay Sage- agad kong kinuha ang phone ko sa bag at agad na tiningnan kung may tumawag ba o wala. Ngunit tanging text message lamang ang natanggap ko mula kay Sage. SageDawson: take care, I'll be back three days after. Don't do anything stupid Venus or else- Or else what? Napakunot ang noo ko dahil hindi man lang nito tinapos ang text message n'ya at gusto pang may suspense! Siguro nga ay busy talaga s'ya kaya hindi n'ya nasagot ang tawag kanina. I just want to thank him for taking care of me.

Mayroon din itong pirma niya kaya naman tumango ako at kinuha ang mga iyon. “I will call you right after I make a decision.”

Tanong niya sa akin. “Ay! Wag na kuya. Malaking tulong na po ang ginawa ninyo kaninang umaga. Bumalik ka dito dahil nasarapan ka no? Thank you! Asahan ko po ang pagbabalik niyo ulit.” Kailangan magmadali sa pagsasalita kasi marami pa ang kasunod niya. “Are you sure?” Tumango ako. “Thank you. For sure we will be going to meet again.”

Nawala ang kaba at takot niya nang makillala ito. "Bumalik ka na pala, Frank," pinasigla niya ang sariling tinig. Ubod ng tamis na nginitian niya ito. Niyakap niya ang binatang kaibigan pero ramdam niya ang kalamigan nito sa kanya. Bumuntong- hininga ito pagkakalas niya ng yakap dito. "Yeah, buong hapon akong nangtay sa"yo. I've tried to call you pero hindi kita makontak."

Sana lang ay walang makakita sa amin dahil baka kung ano ang isipin. Ginamit namin ang kotse niya papunta roon. Walang umiimik sa aming dalawa kaya pinikit ko ang mga mata ko para sana umidlip sandali pero hindi ko na namalayan na nakatulog pala ako. "I will do everything just to take you back." "Pinagbigyan kita sa gusto mong umalis ng bansa. But now that you're back I will never let you go again. No, never."

" I won't let you go kahit anong mangyari. Pagbalik ko let's get married" " I'll be waiting"

"—ahmm sister, may natanggap po kasi akong tawag mula sa Maynila sa aking negosyo, medyo importante po kasi, maari po ba na sa pagbalik ko na lang bukas ko pirmahan ang mga iyan?" Natigilan naman ang punong mongha ng ilang saglit sabay ngumiti ng malawak. "Oo naman iha, sige bukas na lang, medyo hapon na rin, baka hinihintay ka nan g kaibigan mo" "Oo nga po, kaya kailangan ko na rin po umuwi"

Ayaw ko pang bumalik sa reyalidad. “I’ll be heading back to work after this,” sabi ko, kahit ayaw ko. “I know,” sagot niya, malambot ang boses. “Just… message me when you can.” “Always,” tugon ko. “You’re never far from me.”