I Will Make It Up To You Novels & Stories

Kung iisipin ay parang impossible pero dahil mahal ko ito at marupok ako ay tinanggap ko na lang agad ang sorry nito. “Promise, I will make it up to you, okay?” Pangako pa nito sa akin. Naging masaya na din naman ako at parang bulang nawalang bigla ang pagdududa ko dito. Naging maayos na kaming muli at nag-uusap na ulit tulad ng dati. Pero aminado ako na hindi ko pa rin maiwasan ang hindi mag-isip. Ang hindi madismaya sa nangyari noong isang araw.

Akira wait for me, love. I am taking you home.

Pagkalipas ng sampung minuto, may panibagong message. Andrea: Are you angry with me? Please don’t be mad… Bahagyang umangat ang sulok ng labi ko kahit labag sa loob ko. May kakaibang satisfaction sa ideyang nag-aalala siya kung ano ang magiging reaksyon ko. “I don’t know if I can forgive this,” sa wakas ay nagtipa ko. Agad ang siyang nag-reply. Andrea: What can I do to make it up to you?

Kahit iyon na lang. "Damn it, Maris!" His voice was filled with anguish. "Kung iyon ang iniisip mo, bahala ka. Yes, I did want to get back to you. You've made your promise? Then do it. Pay me. I won't stop you if that would make you happy."

Tinitingnan niya ang bawat sulok ng apartment ko, pero hindi ko naman makita sa mukha niya na nandidiri siya or what. "It's alright, kasya naman sa'kin. Thank you for buying this. Don't worry, I'll pay you back once I have money," aniya nang balingan niya na 'ko ng tingin. Jusko, men, ang gwapo niya talaga! "Sige, ikaw bahala, pero okay lang naman sa'kin kung—" "No, I insist. I will make it up to you for all the help you've given me," putol niya sa akin. Sumang-ayon na lamang ako sa kagustuhan niya, at maliit na ngumiti sa kaniya.

natatawang sagot nito na ikinangiti ko din, lumabas ito at marahang sinarado ang pinto. Napatingin ako sa isang gilid kung saan kita ko siya dito, naupo siya napabuntong hininga at bumalik sa ginagawa, alam ko na hindi lang yun ang dahilan, I'll make up to her. I don't know what's happening to me, but I'm starting to like her, no let me rephrase I like her already.

Sa loob ng ilang taong nagdaan, talaga bang niloloko ko na lang ang sarili ko? Patagal nang patagal, lalo lang akong pinaparusahan ng mga balita tungkol kay Lumien. Ito ba ang gusto niya? Ang pagbayaran ko ang pag-iwan sa kanya? Heck. I am more than willing to pay for it once I get back! But not like this, baby. I'm doing this for you... so I could provide you the life and future you deserve. If you're mad because I left, goddamnit! It was for your safe-

“Hindi mo kailangang gawin ‘to.” Pero umiling siya, mahigpit pa rin ang hawak sa akin. “I need to. I need you to see how sorry I am. I can’t take back the years I failed you… but if you’ll let me, I’ll spend the rest of my life trying to make it up to you.”

May posibilidad na ang araw na ito ang huli niyang makikita ang pinakamamahal. "I'M SORRY BABY, I DON'T THINK I CAN EVER MAKE IT UP TO YOU ANYMORE."

I will! ***