I've In Tagalog Novels & Stories

I ask her again in Tagalog language dahil naisip ko baka hindi siya nakakaintindi ng English dahil naalala ko dati ngumingiti lamang siya sa tuwing tinatanong ko siya. "Kung ayaw mong magsalita mapipilitan ulit akong saktan ka o 'di kaya ay ihulog kita sa pool." galit kong wika sa kanya habang naririnig ko ang mahina niyang hikbi. "J-Judy p-po S-Senyorito," mahinang sagot niya sa akin. Hindi ko naman maiwasang matulala habang napatitig sa kanyang maamong mukha.

at agad akong nawalan ng malay dahil sa lakas ng pagkakabangga sa akin, laking gulat ko nang mapunta ako sa isang madilim na lugar. Nasan ako bakit andilim? bakit hindi ko maigalaw ang paa ko? Masakit auntie auntie. nasaan ka?kailangan kita ngayon auntie please help me i cant move my foot auntie where are you? Pinalayas kana diba bakit hinahanap mo pa? Sino ka?where are you? I am your savior dapat kang maghigati dapat mo silang PATAYIN.

Nang makalapit sa ina ay mahigpit niya itong niyakap habang umiiyak. "I'm sorry, Mommy. I'm sorry. It was all my fault. Kung hindi sana ako naglayas, hindi niyo na sana ako hahanapin. Hindi sana kayo maaksidente. It was all my fault. I'm sorry, mommy. I'm really sorry." She said while crying, ang kanyang mukha ay nakasubsob sa leeg ng kanyang ina.

"Tapos na kasi ang birthday ko noong magkakilala tayo kaya hindi mo alam. Sa October 3 kaya lang ay nasa Singapore ako noon. Pag-uwi ko na lang. Okay lang ba?" "Sure! Sure! Mahihindian ba naman kita?! Basta huwag mong kalimutan ang pasalubong ko!" natatawang wika ko. "Oo na! Hindi mo ako matatanggihan dahil guwapo ako!" "Saan banda?! Sa talampakan?" pambabara ko sa kaniya. "Sa lahat!" "Yabang!" Nagtawanan na lang kaming dalawa sa kalokohan namin.

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

Biglang nanlamig ang mga palad ko, lalo nang maghalikan sila. I suddenly remembered the scenery between the three of us when we were in Batangas— hindi ako nagkamali ng kutob sa kanilang dalawa noon. “The truth is really timely. Mga sinungaling…”

"Ingat!" Una akong tumingin sa mall, nag-apply ako doon bilang cashier. Ang sabi tatawagan na lang daw ako. Sunod naman ay sa mga fast food chain. . pero mukhang hindi ko yata kaya doon. Sobrang clumsy ko pa naman. Sa huli, umatras ako.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

Maarte kung sagot "O sige ikaw bahala, kung ayaw mong madumihan. Marunong ka namang icompany si lola diba? And beside di ka naman nagsasawa sa kwento ni lola." Nakatawang sabi ni Cedric. Namutla ako, bigla ko kasing naalala nong last visit namin dito. Nag nosebleed ako sa kwento ni lola as in for real nosebleed talaga! Halo-halo kasi ang salita nya parang di tagalog na ewan. Kaya nga yan ay isa sa di ko gusto dito. Wag kayo love ko lola ko noh talagang di lang kaya ng power ko.

I am teaching before in private school at dahil sa Hindi inaasahan pangyayari,pati kaligayahan ko, passion for teaching kinuha sakin. "Hays buhay nga naman oo!" Pagod na sabi ko habang kampante akong naglalakad. Palabas na ako sa may gate ng University na aking pinapasok ng marinig kong may tumawag sa pangalan ko kaya lumingon ako at huminto “Kezia sandali” sabi ni Jacob na aming kaklase itong kano na to, Pangalan ang apilyedo niya dito sa Pilipinas.