I've In Tagalog 소설 & 이야기

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

Love, Admirer. Itiniklop ko na at inilagay sa wallet ko. Badtrip pa rin ako kanina pero dahil sa sulat ay gumaan ang pakiramdam ko. I really need to find this girl. I should stay away from Miaka. I need to remove this speedo, ang sikip sa balls.

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

"Oh tita, una na po kami ha. Wag niyo kaming masyadong mamimiss!" "Assuming kisses, ako lang no!" Inirapan ako nito atsaka nagflying kiss pa kina mama. Lumingon naman ako sa kanila at nakitang nakangito silang nakatingin sa akin. Mama mouthed 'good luck' with a smile while Jelai positioned her hand and form into a fist saying 'fighting' ngumisi ako atsaka tumango at kumaway. Pagkatalikod ko ay kaagad na tumulo ang luha ko.

Talagang papanoorin mo sila habang naghahalikan? Dahil tapos na naman akong maghugas ay pumasok na ako sa kwarto ko na sakto namang pagtawag ni inay cellphone ko. "Hello inay" bati ko. "Kamusta ka dyan anak? Kailan ka dadalaw dito sa bahay? Miss na miss ka na namin" biglang tumulo ang luha ko sa sinabi niya. Miss na miss ko na rin sila.

Tila ba'y pati ang aking kabuuan ay hindi kampi sa'kin! Marahas kong pinahid ang luha na kasing bilis at bigat ng agos ng tubig na dumadaloy at nahuhulog mula sa rumaragasang tubig ng isang talon. Mariin akong pumikit at pilit kong hinila ang aking mga nag yelong paa upang umalis sa aking kinatatayuan. Ngunit bago pa man ako maka alis ay narinig kong tinawag ako ni Salem.

sumandal ito at huminga ng malalim. "You are strong like a bull, Dad. Tinamaan ka lang ng trangkaso nung nakaraan kaya para kang nanghihina, nataon pa na namatay si tito Gabo. " sabi ni Miguel na naiiling sa kadramahan ng ama. Ganoon na talaga ata pag tumatanda, nagiging malurit at makulit.

Hindi na ako nag-atubili at naghain agad ko ng tinapay sa aking pinggan. "Amella?" si Mommy Patricia na inangat ang paningin mula sa Ipad na hawak. "Nasabi mo sa 'kin kahapon na may pupuntahan ka." "Yeah, pupunta ako ng Ilocos ngayon, mommy." Yumuko ako upang ipagpatuloy ang pagkain. "Ilocos? Ang layo no'n mula dito sa atin," si mommy na nilapag ang Ipad sa ibabaw ng mesa.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜