روايات وقصص ضمن Muling Ibalik Ang Tamis Ng Pag Ibig

Subalit tunay ngang mapaglaro ang pag-ibig dahil kahit anong pag-iwas niya ay siya namang paglapit ni Yvo sa puso niya. "Hindi ba? Kaya nga kita pinipigilang umalis, e. Kasi gusto kong manatili ka rito. Kara, p'wede bang 'wag ka nang magkunwari? Alam kong mahal mo pa rin ako, at alam kong mahalaga pa rin ako sa'yo.." wika nito na bahagyang kumiliti sa puso niya. Hanggang sa ilabas nito ang isang iginuhit na larawan kung saan ay makikita ang pagkapareho ng mukha rito ni Yvo. "Nagawa mo nga akong iguhit, e. At alam natin pareho na ang pagmamahal sa talento ay nagmumula rin sa puso. Kara, alam kong napipipilitan ka lang gawin 'to para sa kapatid mo, pero hindi ba p'wed eng sandali mong kalimuta

Lumapit pa siyang lalo sa desk nito at saka pinahayag ang totoong nararamdaman. “Marco, alam kong kasalanan ko na iniwan kita ilang taon na ang nakakalipas. In fact, I have regretted it every day since I went abroad. Kahit pa na hindi nagkasakit si Tita Emelia, babalikan pa rin naman kita. Dahil sa puso ko, alam kong mahal na mahal pa rin kita.” “Really?” Marco asked. Kita sa mga mata ni Celine ang pagmamahal sa gawi nang pagkakatitig nito sa kanya. Bagay na palagi niyang nakikita noon sa dating asawa na si Anna.

umiiling na sambit ni Maika. "Maghanap ka na lang ng ibang crush, madami d'yan. Pakiramdam ko kasi na wala ka talagang—" "Nakalimutan niyo na ba ang motto nating apat?" Sabay silang bumaling sa akin, ilang sandali pa ay dahan dahang sumilay ang ngisi sila sa kanilang mga labi. "Kapag masungit si crush mas exciting! Kung masungit si crush siya na ang the one kaya gurabells malanding nilalang!"

But to time the kiss exactly as I clicked the camera, that got me so much. Masakit na naman. May kakaibang bigat at pait na naman ang bumabalot sa puso ko. I just badly want to bring back the old us, pero even the imagining of it seems like a very far-fetch idea. Isang ideyang napaka-imposibleng matupad kung papangarapin at iisipin. Isang ideya na napakalayo sa reyalidad na magkatotoo.

Smack lang kumbaga subalit kay tamis at lambot ng mga labi ng binata. That Rada can't resist. She slightly parted her lips. So the kiss lingered. Ikinabigla iyon ni Pael subalit ay dagli lamang. Marahan nitong kinabig ang ngayo’y nobya nang dalaga at buong suyo na gumanti ng halik. So soft and gentle. So sweet that they feel the love wash over them

Kung nais niyang makaligtas sa kapahamakan, utak ang dapat niyang gamitin. "Mahal kita kaya gusto ko sanang pakasalan ka. Handa akong maghintay basta mahalin mo lang ako." Nang una ay maamong-maamo ang pagkakasabi ni Benjamin sa mga salitang iyon pero pagkaraan ng ilang sandali ay dahan dahan ding nagbabago ang hitsura nito. Ngayon nga'y mabagsik na mabaksik. "Kaya hindi ko matatanggap na kay Zak ka pa rin babagsak."

Ang iba ay tila nanunukso ang tinging ipinupukol habang ang iba naman ay inggit at pagtataka. "Muling ibalik ang tamis ng pag-ibig, muling pagbigyan ang aking pagmamahal. Sayang naman ang ating nakaraan..." "Infairness, girl. Mas bagay kayo," panunukso ng isa niyang kasama. "Ano bang pinagsasabi n'yo?" "Ayiiee... my goodness! Akala mo wala kaming alam, ha!" Nagbungisngisan ang mga ito na tila ba kinikilig. Samantalang iiling-iling na lamang si Sunshine na hindi na pinansin ang mga ito.

“Salamat.” Sa mismong sandaling 'yon, may sumipol mula sa di kalayuan. “Uy, si Kapitan Raze, may pa-flowers!” "Patugtugin niyo nga ang kantang ‘Muling ibalik ang tamis ng pag-ibig’ at nang magka-balikan na." Naghiyawan ang mga trabante, habang si Lylia hindi na alam kung saan itatago ang sarili sa hiya at kilig. Tinakpan niya ng bulaklak ang mukha sabay tawa ng mahina.

Confessions Ang pagtatapat ng pag-ibig ay tulad ng isang bulaklak na bumubuka sa unang sinag ng araw—matagal itong naghintay sa dilim, nangangambang masaktan ng lamig, ngunit sa sandaling buksan nito ang sarili, saka lamang malalaman kung yayakapin ito ng init o malalanta sa kawalan 👨‍⚕️HIDEO ADONIS

Yun lang ang gusto kong ibalik. "Please Ysabelle, Baby, I'm begging. Itutuwid ko ang lahat para makabalik tayo sa dati." Marahas kong pinahid ang mga luha sa aking pisngi. "Wala ng tayo, Senyorito. Wala ka nang babalikan dahil ikaw ang unang sumira." "No, baby, please--"