Novel & Cerita Cannot In Tagalog

Nagkatitigan silang lahat. “Away lang ’to. Huwag mo kaming ma-English-English dahil nasa Pilipinas tayo,” saad nito na ikinatawa ko. Pero may punto naman siya—dapat Tagalog dahil nasa Pilipinas kuno kami. Sorry naman sa kanya kung gumagamit ako ng salitang hindi naman sa ’tin. “Ay sorry, manang ah. Hindi ko rin naman alam na hindi kayo nakakaintindi ng simpleng Tagalog lang,” mayabang kong saad.

Medyo umarko ang kanyang kilay. “So, you have another woman named Yeon Na?” aniya. Napalunok naman ako ng laway. Halatang narinig niya lahat. “So, Catherine is right… na may iba kang kinolo—kiniloko—kinalolo—put*ngina! What is the Tagalog of ‘Is there someone you’re head over heels for?’” inis na saad niya. Hindi na niya kinaya at napa-English na talaga siya. Englishera kasi siya at hindi sanay mag-Tagalog, halata naman dahil sa mabagal at slang niyang paraan ng pagsasalita.

Chapter 3: The Suit and The Shark ​"Ma'am, sigurado po ba kayo na kailangan ko 'to? Pwede naman po akong mag-Barong Tagalog na lang. May luma po si Tatay, kasya pa sa akin."

Since February ngayon, madaming nag ca-canvas ng gown para sa mga prom nila kaya napa-aga si Mama sa pag bubukas at ako na muna ang mag hahatid kay Kira. "Ate, ate!" Kulubit ni Kira sa akin habang nandito kami sa sakayan ng jeep. "May mga nag ti-tinda ng story book oh!" Turo niya doon sa matandang lalaki na nasa labas ng jeep. "Naku puro ka story book, buti pa't basahin mo ang libro mo sa english at may matututunan ka pa." Saad ko. "Excuse me? 95 kaya grade ko sa english! And I know how to speak English fluently, you know?" Taray sa akin ni Kira

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

[ pagdausdos - slide ] Labis na nakaiirita, subalit hindi niya iyon ininda. Kanyang ininat ang kanyang kaliwang braso: pilit na inaabot ang aninag ng maliit na insekto. [ aninag - reflection ] Kaunti na lamang . . . malapit na. Hinto. Kusa niyang naibaba ang braso, nakatakas mula sa paningin ang kanina’y hinahabol.

At nang makapasok na ang tatlo ay sunod na pumasok ang yaya saka siya. Inalalayan siya ni Selim na pumasok sa loob ng sasakyan saka ito sumunod sa kanya. Mabuti na lang talaga at sumama si Selim. She really didn’t expect him to come with her here in the Philippines. Kasi hindi ito nakakaintindi ng Tagalog! Ang tagalog na tanging alam nito ay pagmumura… which was ‘tang ina.’

Hindi ko pa rin siya magawang sagutin kaya narinig ko siyang napasinghap. "OOPS! Nakakaintindi ba siya ng Tagalog? Diba siya 'yong kasama ng Instik na lolo kanina?" Nangunot ang noo ko. "I can clearly understand you." Para kasing may iba pa siyang kausap.

Was bin ich? Kahit na di ko maintindihan ay agad kong binigkas na 'Feuer' kung sa Tagalog pa ay Apoy. Pag bigkas ko ah agad namang gumulong ang mga bato upang hindi na ito na ka harang pa. Habang papasok ako ay nakarinig akong nag uusap, sa salitang Latin.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."