Got It In Tagalog Novels & Stories

seryosong sagot ng lalaki sa harap ko. Pinilit kong maintindihan ang mga nakasulat sa papel, ngunit ilang salita lamang doon ang naintindihan ko. Sumasakit ang ulo ko na basahin iyon ng buo. Hindi naman kasi ako nakapagaral, at hindi ko masyadong maintindihan ang mga nakalagay doon na nakasulat sa Ingles; hindi ako nakatapos ng highschool dahil maaga akong sumabak sa kung ano-anong trabaho para lang may makain ang mga kapatid ko.

Nag iinuman kami "Bro pakilala mo naman kami sa babaing kumanta kanina Irish ba name nun." sabi ni Avel nakatingin sa gawi nila Iyah. napahigpit ang hawak ko sa baso. Nakita kong hila hila ni Iyah si Irish papalapit samin. "Hi tito sinu sila" sabi ni Iyah nakatingin sa mga kaibigan ko. " mga friend ko" sagot ko nakatingin lang ako kay Irish batid kong sa kanya nakatututok ang tingin ng mga kaibigan ko.

Napakaganda ng bansang ito at madalas na dinadayo ng mga turista ngunit napaka dilikado din kung tutuusin. "Bakit ka ba nangingialam ng buhay ng iba? Mind your own and don't bother me!" mataray na sagot nito sa kan'ya na ikinamangha n'ya dahil nagsasalita ito ng tagalog. "So! You are a Filipino, huh!" s'ya rito ngunit inirapan lamang s'ya ito at s******p ng juice na nasa harapan nito. Hindi n'ya maintindihan ang kan'yang sarili ngunit may pakiramdam s'ya na parang ayaw n'yang umalis sa harapan ng batang babae.

"What it is po ba, tita?” “Bakit noong nakita mo kami ni Link kanina sa mall, bigla kang nagtago?” Napakamot batok naman ako sa tinanong niya. Bakit nga ba ako nagtago? Nakita pala nila ako? Akala ko ay hindi.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

iwas tingin ko " Sus!tinatanggi mo pa...wag kang mag-alala kapag kinasal na tayo pwede mo na akong tikman...ay hindi lang tikim kainin mo pa ". baling nito saakin at ngumisi ng nakakaloko.. sabay kindat Ang bad niya! Pero kung gusto niya why not diba?luh?ano ba Chin! Mali yung narinig niyo ha.. " Bastos neto! ". palo ko sa braso niya

Napahawak pa ako sa dibdib dahil ang lakas ng kabog nito. "Anong ginagawa mo rito?" Inis na tanong ko. Nagulat kasi talaga ako. Tinawanan niya naman ako. "I have something for you." Saad niya at may ibinigay na box. Kulay rosas ito at may ribbon pa. Fil-Am siya kaya naiintindihan niya rin ang pananalita ko. Isa rin siya sa malapit na kaibigan ko rito.

Tumango. "Magiingat ka, Ashtriuo." Muli niya akong niyakap at tumatakbong umalis, hindi ko alam pero parang pamilyar sa akin ang bata na yon parang nakita ko na siya hindi ko lang maalala kong saan.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

"Sinabi ko na sayong bilisan mo d'yand kumain para magamot na natin niyang sugat mo. At tatanungin kita ulit. Saan mo nakuha ang sugat na 'yan?" Kaagad niyang binaba ang ulo para itago ang mukha sa mama niya. "Nadapa nga po kasi ako. Naghabulan kasi kami ni toto. Pero po mama d'yan lang po kami, hindi po ako lumayo. Nakakita pa nga po ako ng laruang baril eh ang ganda-" Kaagad niyang natakpan ang bibig dahil sa sinabi. Dapat hindi niya 'yon nabanggit eh.