Romans & histoires Flower Of Revenge

I asked and get the bouquet from his hand. Ngumiti ako dahil sa ganda niyon. It's a sunflower with a mixed of lavender. Kulay purple rin ang ginamit na pambalot niyon kaya hindi mawala ang ngiti ko. I smelled it. Napapikit ako nang maamoy ko ang lavender flower. It scent gives me calmness and peace. The chaos in my mind last night subsided the moment he gave me a bouquet of flowers. "You like it?"

He was really determined to kill us, hindi ko alam kung ano pa ba ang kailangan niya at hindi pa kami ginagalaw ngunit nagpapasalamat ako ro'n dahil mahal ko pa ang buhay ko at ng anak ko. I wanted to live a peaceful life with him, I've already decided to settle with him but he revealed that he was taking revenge. Nakakatawa dahil ang buong akala ko ay napaikot ko na siya sa kamay ko pero nagkamali ako dahil ako ang naloko niya. "Xhia . . ." Napatalon ako sa kinatatayuan nang marinig kong may kumatok kasabay ng mahinang boses ni Styx. I looked at my son, afraid that he'll wake up.

Dahil doon ay tuluyan nang nawala sa isip ni Zalheia ang planong pagtatapat kay Morgan. --- MAINGAT na inilapag ni Zalheia ang isang pumpon ng iba't ibang klase ng mga bulaklak sa puntod ni Rebecca. Kasalukuyan siyang nasa sementeryo at napagpasyahan niyang dalawin ang kapatid. Marami siyang ikukuwento rito and at the same time ay hihingi na rin siya ng tawad—tawad dahil hindi niya nakontrol ang sariling mahalin ang lalaking dapat sana ay paghigantihan niya.

Siya ay naghanda nang husto upang hayaang makaganti siya sa mga panunuya ng kanyang kapatid. "Hindi ako isang pawn, Rebecca. Nandito ako to take my revenge, at hindi ko hahayaan na pigilan mo ako o sinuman. Tama ka, manonood lang ako sa audience, pero malay mo, na sa akin pala ang spotlight na inaakala mong na sayo.”

May nadaanan din siyang flower shop kaya naisip niyang bilhan ang nobya para kahit paano ay maibsan ang pag-aalala na nararamdaman nito. Isang pink chrysanthemum ang nabili niya sa flower shop dahil ayon sa owner, iyon ay madalas iregalo bilang simbolo ng encouragement, recovery, at well-being. Iyon ay dahil sa taglay nitong matitingkad na kulay na nagbibigay ng mas positibong pakiramdam sa kapaligiran.

Bahagya akong tumawa at seryoso ulit itong tiningnan. " kung may mali kang ginawa diba dapat ikaw ang unang makaalam non? Why are you playing innocent Inozarde? Are you having fun making me look like a fool? Well, sorry to inform you but starting from now you can't fool me anymore" saad ko at hinatak pabalik ang kamay ko " let me go! " sigaw ko dito. Blythe's POV " Then give me a reason to do that! " Sigaw nito at niyakap ako

At ang sakit isipin na isa na lamang ala-ala ang lahat ng iyon at hindi na niya mararanasan kahit na kailan. "Don't try to call him now, hindi ka rin niya masasagot. Sigurado ako nasa gitna iyon ng hearing." Mahina niyang dugtong. "You don't have to remind me. Alam ko ang bagay na iyon." She said darkly. "And can you please stop addressing him like you're close to him? Don't think that because he helped you and he's good to you, he still care.. " umiling-iling ito saka ngumisi. "He don't. Alam ko kung ano ang pakay niya sayo. He told me that himself. Hindi ako magiging ganito ka panatag kung hindi ko alam kung ano lang ang habol niya sayo. He's obsessed for revenge and he will only stop if h

Hindi naman ako nakasagot dahil sa tanong ni Marcus dahil kahit ako ay hindi ko alam kung kaya ko bang panindigan ang lahat ng sinabi ko kay Ethan. "You know what Agatha pagdating sa love kahit gaano pa tayo ka katalino ay nagiging bobo tayo. Mahirap maging kalaban ang puso at isip lalo na kung hindi ito nagkakasundo. Masyado kang naging mabilis sa pagdedesisyon ng hindi man lang pinag isipan ng mabuti. Tapos ngayon ay nasasaktan ka? Alam mo lahat tayo may kakayahan na manakit ng iba pero nasa atin 'yon kung sadya ba o hindi. Mahirap kalaban ang mga salita, kasi kapag nakapagbitaw ka na ng hindi maganda tungkol sa isang tao o nagawa mo na siyang saktan sa pamamagitan ng salita ay hindi na ma

Gamit ang kaniyang daliri at nilalaro niya ang ibabaw nito. “Please, Marco. Please, ituloy mo na.” “Ituloy ang alin?” nakangising tanong niya. I groaned in disappointment. “Oh, come on, you knew it.” Bilang isang Revamonte at galing sa isang mayamang pamilya, lumaki ako na nakukuha lahat ng gusto ko. Pero mukhang malabong mangyari ito pagdating kay Marco. He has the upperhand. At kung hindi ako magmamakaawa sa kaniya, mabibitin lang ako. Hindi ako pumayag na umabot kami hanggang dito tapos ay bibitinin niya lang ako.

May magnanakaw pala na pumasok sa bahay. Buti na lang walang nangyaring masama sa akin, at buti na lang dumating si Helix, baka mahanap ng asawa ko ang bangkay ko. Agad siyang tumawag ng pulis, at kasalukuyan nilang iniimbestigahan ang insidente. Pagpasok ko sa loob ay napalunok ako sa sobrang kaba at takot nang makita kong nagkalat ang mga gamit namin sa sahig."Ingat ka." Sabi ni Helix, at bigla niya akong hinila sa bewang ko nang muntik ko nang matapakan ang basag na flower vase. Pero kahit matapakan ko hindi naman ako masasaktan dahil naka-tsinelas ako pero bakit nag-aalala siya sa akin? Hindi pwede, Minari. Tanggalin mo siya sa isip mo dahil pinaglalaruan ka lang niya. I'm sure may iba p