Ikaw Ang Hinahanap Ko Novels & Stories

No text or phone calls either. I call the waiter over and give him my order. I couldn’t wait any longer for him. I was hungry. “I’m looking for someone by the name of Whitney. I was supposed to meet her here.” I hear his voice before I see him being walked over to my table. I look up at him and roll my eyes. “Whitney, I’m sorry. I got stuck on a conference call as soon as I hung up with you. I promise you I had every intention of being here when I said.”

Just a pitiful sound, something close to a whine that drags me awake, drenched in sweat and aching with the need to find her. She’s looking for me. But for some reason, I can't find her. Fuck. I need to focus.

"Masusunod." Pagkaalis niya ... napa-upo ako. Ramdam ko ang mabilis na pagtibok ng ... puso ko... Ngunit maayos lang si I-Yoko... Anong nangyayari... Nanghihina ako... Ngunit sa likod ng panghihina ko... Nagawa kong sundan... Ang tibok ng puso ko... nga ba. Nagulat ako kung saan ako hinatid ng sarili ko.

'Yung tipong iiwasan niyang masaktan ka. Someone out there might be for me. Someone out there might be also thinking about when I will come into his life. Baka kagaya ko ay naghihintay din siya sa akin. I believe in destiny and fate. I have always dreamed of finding true love that would save me from this space. Humugot ako ng buntong-hininga. Agad nga lang akong pumikit at pinagsiklop ang mga daliri ko para humiling nang may dumaan na shooting star.

Isn't it like looking for a needle in a haystack if I want to find such a person? "I never thought that I would be able to find him so easily!"

"Alam mo ba kung ilang oras kitang hinintay? Alam mo bang halos mabaliw ako sa paghahanap sa'yo?" Bahagya akong natawa sa kanyang mga sinabi. "Eh 'di mainam at naranasan mo rin ang maghintay ng matagal!" Nakairap ko pang tugon sa ilalim ng kumot. Dahilan upang mas lalo siyang mainis saakin.

At aaminin kong nag eenjoy ako sa pag libot libot at pag hahanap kay ate scarlet at kuya dave. Ngayon ko lang na realize mahirap palang mag isa pero nakaka enjoy din, kahit nag mumukha na akong bata na hinahanap ang mga magulang. Teka si kuya tyler kung siya siguro ang hahanapin ko ay madali lang dahil alam kong maraming nakakakilala sa kanya dito, tumingala ako at tinignan ang mga karatula nakakabit sa mga building.

Nakahinga ako ng maluwag. I looked around the place, a little suspicious. Ako lamang ang naroon pero pakiramdam ko ay may nagmamasid sa akin. Kinuha ko ang damit na nakakalat sa sofa at mabilis na isinuot iyon. Nang matapos, muli kong inilibot ang paningin sa sala upang maghanap ng telepono. I was disappointed not to find one. Pero hindi ako nawalan ng pag-asa. Narating ko ang kusina at doon ko natagpuan ang hinahanap ko. I almost jumped in happiness and triumph.

Matalim ko siyang tiningan pero balewala lang sa kanya iyon. "I'm here. Sino ba bang hinahanap niyo? Nandito na nga ako, oh! Bakit pa ba kayo naghahanap ng iba? Can't you see me?" Sarkastikong tugon niya. Tumayo ako at sinakal siya. Nakaka-asar na siya. Pabalik balik lang siya ng sagot. Napa-angat siya sa upuan dahil sa gulat kasabay ng panlalaki ng mata niya.

Kailangan ko pa itong mahanap ngayon lalo na't nagsisimula ng gumagabi ngayon. Just thinking where to find her now, mas lalo pang sumasakit ang ulo ko ngayon. Tyak mahihirapan ako sa paghahanap sa kanya ngayon dahil sa lakas ng ulan. With all those frustrated thoughts I had in mind, nqpapahawak na lamang ako ng sintido ko in a hope to atleast lessen the pain. Saan ko nga ba sya pwedeng hanapin ngayon? Wala na'kong maisip na ibang lugar na pwede nitong puntahan and-----