Ikaw Ang Hinahanap Ko Novels & Stories

Marahil ay dahil malapit ng magtanghalian. "Ano po ang hinahanap niyo ma'am?" Napabaling ako sa ginoo ng magtanong ito sa akin. My forehead was already furrowed. I raised my arm to blocked the sunlight. "Nawawala po ang kwintas ko. Mahalaga po yun sa akin kaya kaylangan kong mahanap." "Ganun ho ba ma'am. Naku! Mainit na po. Ang mabuti pa ay sumilong na muna kayo at tatawagan ko ang ibang tauhan para makatulong sa paghahanap ng kwintas niyo."

tanong ko nang mabuksan ang pinto. “I…” dinig na dinig ko ang hinihingal nitong paghinga. “I don’t… I don’t know. I-I… I thought I placed it already in one of my bags. But I found nothing here.” “Kumalma ka nga. Bakit ka ba hinihingal?” nagsimula na akong maghanap. Ni-loud speaker ko na lang ang tawag dahil nilapag ko iyon sa side table para makapaghanap ako ng maayos.

Okay, medyo kalmado na ako. Lumingon ako sa likod, sa kaliwa at kanan. Hinahanap ko si Kent, nasaan na kaya siya? Nagtago ba siya? Umuwi? Argh! Baka naman nandyan lang siya sa paligid. Well, mamaya ko na lang hahanapin si Kent kapag umalis na ulit 'tong si Caden.

"I'm just enjoying the moment when you were looking for me. Ang sarap sa pakiramdam na makita kang hinahanap ako." "And seeing you getting upset because you can't find me excites me more." Umawang ang bibig ko at hindi naka pag salita. "Masisisi mo ba ako kung gusto ko na lang mag tago para maranasang hanapin mo?" That caught me off. Jonas Alejandro is making me speechless.

sambit muli ng hangin habang itinuturo ang dulong fridge. Nagpanggap akong wala pa ring narinig at pinasadahan ng tingin ang lahat ng fridge hanggang sa makarating ako sa tapat ng kinaroroonan ng hinahanap. Umacting pa ako na parang binabalewala ang sinabi niya at natagpuan ko ang hinahanap ko sa sariling paraan.

There was nothing that could make me happy more than what I had with this kind of view Well, Angel and I were in a different classroom, that's why I never had the chance to get to know her or talk to her. But seeing her smiling at me like this, does it means, I have a chance to talk to her? I wanted to shout to the world because of too much joy by the minute like this. But Zio interrupted my moment, he suddenly popped out.

“Siya ang sumuntok sa akin. Hinahanap ka niya at alam kong hindi mo gustong makita siya kaya hindi ko sinabi kung nasaan ka. Kaya ito ang nangyari.” Kumirot ang puso ko sa narinig. May parte sa aking natuwa dahil hinahanap ako ni Theros pero hindi ko maiwasang malungkot. Bakit niya pa ba ako hahanapin? Nasabi ko na lahat ng gusto kong sabihin at narinig ko na rin ang lahat ng kailangan kong marinig. Mas lalo lang akong nasasaktan sa tuwing ipagpipilitan niya ang gusto niya.

INABOT na ako ng umaga sa paghahanap kay Thana, subalit hindi ko man lang ito natagpuan. Ang daming what if's na pumapasok sa utak ko, lalo pa't sa panahon ngayon ay napakadelikado na ng sitwasyon. Hanggang sa sumagi sa isip kong baka nasa puntod siya ni Justin.

May hinahanap ako pero hindi ko maisip kung ano. Napabuntong hininga nalang ako at nagsimulang maglakad. Muli akong napahinto ng makita ang punong madalas niyang sandalan habang hinihintay ako. Siya ba ang hinahanap ko? Maaring s'ya nga. Pero bakit wala s'ya? Hindi na n'ya ako hinintay? Pumasok na ba s'ya agad? Iginala ko ang mga mata ko ngunit walang bakas n'ya ang nakita ko. Ni anino n'ya ay hindi ko makita.

at sa huli ikaw pa rin ang hahanapin hanapin ko. Kaya sana alam mo kung gaano ka kadaya. Kasi alam mo yun? Sinabi mo sakin na babalik ka at syempre nangako naman akong maghihintay sayo kahit na anong mangyari. Bumalik man ako dito, naghihintay pa rin naman ako sayo ah? Kaya ba't ganun? Ba't ayaw mong bumalik sakin?