Interaksyonal Na Wika Novels & Stories

May mga sandaling ang kawalan ng salita ay naglalahad ng katotohanang hindi kayang ipahayag ng wika. Kasabay nito, hindi rin mawawala ang tunggalian. Ang pagkakaiba ay hindi kaaway ng pagkakaisa, bagkus ito ang nagpapatibay ng quondral paggalang. Kung iisa lamang ang iniisip ng lahat, mabilis itong masisira. Ang tunay na pagkakaisa ay nasa pagtitipon ng iba’t ibang tinig sa loob ng iisang tapiserya ng karanasan.

" It is my business? Ani Blake. Magkapanabay nilang wika sa isa't-isa. Pagkuway nagsukatan sila ng mga tingin.

Hindi ko naman sinabi na hindi ako marunong, hindi lang ako komportable. "Hindi lang ako komportable, kasi pakiramdam ko, nakikipag-usap ako sa isang may mataas na posisyon." Sagot ko sa kanya. Si Elijah, alam ko na hindi siya gaanong sanay sa normal na wika, pero tuwing nagkakausap kami, halos iyon ang gamit niya. Nag-iingles lang siya kung may kinalaman na ang kanyang emosyon o mas tamang sabihin na nagiging emosyonal siya.

wika nya rito "KUYA .. wika ni malakas sabay tingen Kay Macario "Marame pa tayong dapat aralin sa kanilang salita" wika ni Macario sa kanila Ngumiti lamang si Adelina sa asawa hanggang sa magsalita si Flower " Tatay ipag tatabi kita ng malinamnam na Tinapay para kayo ay mag agahan pag tapos ko" masayang wika nya dito

muling wika nya sa akin "Lorena, ano ka ba? HIndi ganiyan ang makipag-usap sa guest noh! Doon ka na nga at ako na ang mag-eentertain sa kanya." wika naman ng isa pa "Nesha, sino ba ang mas senior sa ating dalawa? Gusto mo bang isumbong kita sa hr dahil sa ugali mong iyan? At ikaw naman babae, umalis ka na nga! Baka mamaya, makita ka pa ng head ng security sa cctv at kaami pa ang mayari eh." mataray nitong wika

nakangiting wika ko "Huhh? Dalawang anak? Iyun ba iyung mga bata na nakita namin kanina? Teka lang, iyung isa ay halos kasing edad lang ng kambal at iyung isa naman na nasa stroller ay---- "Iyung kasing edad ng kambal, inampon ko iyun galing sa kumbentong kumupkop sa akin noon at ang baby na nasa stroller, anak ko talaga iyun. Pero siyempre, kung gusto mong maging friend tayo, hindi mo ako iti-tsimis sa iba. Lalo na kay Carlos.' nakangiting wika ko. "ayaw kong malaman niya na nabuntis niya ulit ako pagkatapos niya akong iwan." dagdag ko pa

Masayang wika niya naman sakin kaya natawa nalang ako. Lahat Naman ata marunong kumilatis psh. " Ano kaba gagawa Tayo ng checklist for you ichechek natin kung inlove kaba o hindi!" Sambit ko Naman habang excited na excited. " Di ba parang weird Tayo niyan" wika naman Niya sakin. " O sge ayaw mo?" Tanong ko Naman " May sinabi ba akong ayaw ko?" Wika naman Niya sakin.

inis ko namang wika sakaniya. “kapag hindi mo sasabihin kung nasaan siya hahalikan kita!” seryuso nitong wika kaya napalunok Naman ako kaagad ng laway, kinakabahan din ako at mukhang uminit bigla Ang Mukha ko. “U-umalis kana Wala Kang mapapala sakin” kinakabahan ko namang wika. “Are you trying to pissed me off!” inis nitong wika Sakin.

Muling wika niya kaya nag-angat ng mukha si Anna. “Ano?” Kunot-noo na wika nito sa kanya. “Ang sabi ko nagugutom ako.” Ulit na wika ni Dylan sa kanya. “Eh ‘di kumain ka.” Balewalang wika ni Anna sa kanya. “Naririnig mo ba ‘yang sarili mo?” Nag-angat muli si Anna ng kanyang mukha at tumingin kay Dylan. “Bakit? Ano bang tingin mo sa akin bingi?”

masayang wika ko rito nginitian lang ako nito Simula nuon lagi akong pumupunta sa malaking bahay nila para makipag kwentuhan sakanya tapos lagi ko ding kinakausap si Little Dixie kahit hindi naman niya Ako sinasagot "Hala monster!" gulat na bulalas ko ng maramdaman may sumipa sa kamay ko narinig ko ang tawa ni Tita "Tita Naramdaman mo po yun?Hala baka po kainin nung monsters si Little Dixie." puno ng pag aalalang wika ko rito "Ano ka ba Kylian si Little Dixie yun siguro dahil lagi niyang naririnig ang boses mo." natatawang wika nito