Interaksyonal Na Wika Novels & Stories

have a room? Ngumiti si Anthony at sumagot, No, Im here to see a friends private banquet. Okay, sir, what is your friends name? Ill let me know. Mahinang wika ng waitress . Ang wika ay napaka-friendly at ang saloobin ay napaka- friendly, hindi tulad ng isang philistine sa lahat. Kahit na si Anthony ay nasa lahat ng dako, ang waitress ay hindi nagpakita ng anumang paghamak.

Ma wtoridad na wika niya, may pagbabanta ang diin ng salita niya at sinalubong ang tingin nito. Nagdilim ang mukha nito at tila hindi nasiyahan sa mga sinabi niya, "Lumabas ka na dito sa kwarto ko. If you wanna talk to me, wait for me outside and…" Hindi niya natuloy ang sasabihin dahil inilang hakbang lang nito ang pagitan nila at walang sabi-sabi siya nitong kinabig sa beywang at hinalikan ng mapusok.

Ano pa nga ba ang aasahan ko, sa ibang bansa siya namamalagi at Ingles ang pangunahing wika sa pakikipagtalastasan at lenggwahe ng komunikasyon at pagde-desenyo ang trabaho niya. “Salamat, Rhaia.” Pinisil ko ang dalawang kamay niya upang ipaabot na nagagalak akong makita siya at nagpapasalamat ako na dumalo siya. “Maayos naman ako.” Ang kasinungalingang sagot ko sa tanong niya. Pero syempre, mamatay muna ako bago ko aaminin na hindi talaga ako maayos. Ayokong maging pasanin nino man.

"Wait, have you eaten?" "Um, hindi pa. Hinanap ko kasi kayo e." Ang interaksyon ng dalawa ay umani ng pagtataka, tanungan at inggit mula sa mga tao't babaeng naroon. "Ikaw pala, marigold! Hinahanap mo ba ang mama mo? Naroon s'ya sa loob, tumutulong sa paghihiwa doon." Nakangiting wika ng isang matandang babae.

umiiyak na wika niya at humagulhol sa kanyang mga palad. "Mula pagkabata kasama mo na ako, magkasama na tayo pero bakit hindi mo pa rin ako kilala? Bakit ganoon mo lang ako kadaling husgahan? Mahirap bang paniwalaan ang mga ipinapakita at ipinaparamdam ko sa'yo? Hindi ba totoo na action speaks louder than words? O nasa paniniwala mo lang ang action is meaningless without words dahil nga manhid ka?" medyo malumanay nang wika ni Angelo at basag ang boses nito dahil sa pag-iyak. Nasasaktan ito sa mga maling akala niya. Nasasaktan ito dahil sa panghuhusga niya.

seryoso niyang wika. "Dahil ba ito doon sa nasabi mong may importanteng tao sayo na kamukhang-kamukha ko?" Mariin siyang napapikit. "Look, ayokong pag-usapan ulit ang tungkol sa bagay nayan, okay? Ang gusto ko lang ay lumayo ka sakin. Don't follow me around. Don't look at me. Don't give me food. Don't do anything," mahinahon at puno ng pagtitimpi niyang wika.

Seryoso nitong wika “I know..pero paano naman ako? don’t tell me na tatanggalan mo ako ng karapatan sa kanila para lang maipaglaban ang karapatan mo? Christopher, huwag mong kalimutan na kaya tayo nag-uusap ngayun dahil lang sa mga bata. Wala na tayong relasyon at hindi ko din igigive-up ang costudy ng mga bata mapagbigyan lang ang nais mo na maging ama sa kanila.” Seryosong wika niya. Kaagad namang napataas ang kabilang sulok ng labi nito. Makailang beses na umiling bago muling nagsalita

[translation: I met my stepsister last night while having dinner at the restaurant. “Why are you suddenly speaking French now? What is it? Did she hurt you?” “We just had some… uhm… we just had some exchanging of words,” she said and bit her lower lip. “Échanger des mots, vous voulez dire des mots blessants?” tanong nito. [trans: Exchanging words, you mean, hurtful words?] Hindi niya maiwasang mapangiwi at humugot ng malalim na hininga. “Sort of.”