Japan To Tagalog Words の小説・ストーリー

Andrew POV Nasa Japan ako ng mamatay si Lucas at nang maoperahan sa mata si kuya. Matagal nang naka schedule ang pagpunta ko sa Japan upang mag-aral ng 6 months. Bago ako umalis at kinausap ko na si Dr. Noriega about kay Mutya at Lucas. Inutos ko rin na itago ang CCTV noong mga araw na nakaconfine si Lucas at palabasin na sira iyon, ganun din at record nito sa hospital. Ayaw kong mag-iwan ng kahit anong bakas na pwedeng magturo sa kaniya kay kuya.

GUBAT? Nanlaki ang mga mata ni Jeyzel. Namamanghang inilinga ang paningin sa paligid, napaawang ang kaniyang bibig nang mapansing tulad ni Jia ay nakasuot rin siya ng tradisyonal na kasuotan ng mga sinaunang Pilipina. "Oh my God!" natutop ni Jeyzel ang bibig. "I told you," ani Jia, saka tinakpan ng kanang-palad ang bibig ng kaibigan. "Hindi ka pwedeng mag-english, kahit taglish." paalala niya sa kaibigan.

Wish "Kuya safe ba 'toh?" maluha-luha kong tanong. Wala akong nagawa nung nahila ako ni Evan papunta dito sa may Zipline, hanggang ngayon ay nangangatog pa rin ako sa sobrang kaba habang si Evan ay natutuwa sa reaksyon ko. Matalim ang tingin ang ginawad ko sakanya ngunit hinayaan niya lang ako.

Tumango-tango naman siya bilang pagsang-ayon. Biglang bumalik ang mga masasayang alaala namin ni Ace habang nagbabakasyon kami sa Japan. Natatandaan ko pa sa tuwing may kakausap sa kanyang Hapon ay bigla Niya akong ituturo, dahil hindi siya marunong magsalita ng Japanese. Ang tanging Alam Niya Lang sabihin ay, "Sayonara."

seryosong sagot ko Napanasin kong napangiti naman ito. Pagkatapos noon, hinawakan niya ako sa aking kamay "No worries, ako ang bahala." sambit niya. "A-ano ang-----" "Let's go! Sa bagahe, mabilis lang masolusyonan iyan. Maraming shopping center sa Japan at doon ka na lang mamili ng mga gamit mo.'" seryoso niyang sambit. Wala na akong nagawa pa kundi ang magpatianod na lang

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

"J-Just do anything you want, Klyton---" "It should be babe, not Klyton." What the h*ll. "Anong katarantaduhan---" "You should talk calmy. Japanese people hold their temper like how they hold a glass of wine on their hands," sermon sa'kin nito. Palihim naman akong napairap. "F-Fine." "Put your hands on my arms, okusan." "Okusan?" "It means wife."

Tumuloy na si Jeon sa loob, kailangan niyang humakbang dahil may harang na kahoy ang pinto mga hanggang tuhod niya ang taas na ipinagtaka ni Jeon. "Hello, is anybody here!Taow pow.Magendeng arew pow" sabi ni Jeon nan nangpilir mamgsalita ng tagalog. Back in So gapore hababg naionis aa pagrerwport ng mga onupahang detectivr ya nangaral ng ilang basic Tagalog si Jeon. Naisip niya kase na dapat ay makapag salita siya ng tagalog para maintindihan siya ni Trisha. Hndi nga lamang niya alam na napakahirap palang aralin.

Umuklo s'ya at ginawaran ito ng halik sa labi. "Pupunta ako ng Japan ngayong araw bubuwit, magpagaling ka ha!" malambing na paalam n'ya sa dalaga. Nagsalubong ang kilay nito na tumingin sa kan'yang mga mata. "J-Japan? I-Iiwan mo ako?" "Pansamantala lang, babalik din agad ako pagkatapos ng trabaho ko doon," sagot n'ya rito.

Maliit lamang iyon na dalawa o tatlo ang kayang ilulan. “Saan tayo pupunta?’, ngumuso ako habang pilit na hinuhuli ang mga mata niya. Kakaiba ang mga mata niya ngayong araw at hindi ko din mabasa kung anong pinaplano niya. Iiwan niya ba ko rito saka siya uuwi na ng Pilipinas? Hindi naman siguro. I never been in Japan before dahil for me , Japan is for couples only. Pero does it mean, we're couples? For real?