Novel & Cerita Jefe

Sayang ang mga hinanda ni Butler Gregory kung walang kakain n'on, diba? Hindi pa nga niya nasisingil ang asawa sa sinabi nitong pagluluto siya nito. Hihintayin na lang ni Serena kung kailan maalala ni Kevin ang pangako nito sa kanya. “And what is it?” “Kilala mo si Sir Yves, diba? Iyong supervisor namin? May chismis sa office na dini-date niya raw ang interim CEO ng SGC. Bale ganito 'yon. May CEO kaming babae pero since may inaayos sa ibang bansa, umalis iyon tapos pinalitan daw ng mismong apo ng Chairman. Iyong Chairman yung halos owner ng SGC kasi siya ang may pinakamalaking shares. Legitimate heir niya raw iyong interim CEO. Ngayong nakabalik na si Ma'am Maeve, iyong CEO na isa ring apo n

Dugtong pa nya. "Sigurado naman akong hindi ganoong tao si Ma'am Cheska eh syaka may kinakasama na sya hindi ba? Si Sir Renz yung gwapong CEO ng kabilang kompanya" "Kung ganoon nga naman ay ang haba ng buhok ni Ma'am Cheska. Dalawang CEO ba naman ang kanyang nabihag. Kung ikaw si Ma'am sino ang pipiliin mo?"

Hinayaan niyang nakalugay ang hanggang leeg niyang buhok at wala siyang kahit anong kolorete sa mukha. Alessia knew who the boss was. He was Caio Alfieri, a CEO of a well-known construction firm in the country. Pero mailap ito dahil sa kabila ng galing niya sa pagkalap ng mga sensitibong impormasyon, ay wala siyang nakitang litrato nito maliban sa lalaking sekretarya nitong si Giovanni Mardetti. Both men were of a mixed heritage of Filipino and Italian.

I'll make things word out. "Okay." Sagot ko. Sinimulan ko na ang pagkwento at sinimulan ko ito sa pamamagitan ng isang tanong. "John Smith, you know what CEO is, right?" Sabi ko habang inaayos ang damit ko. Muntik na akong humarap sa kanya na naka-open pa pala ang blouse ko. "Chief Executive Officer. It's the highest-ranking person in a company and the one responsible for all managerial decisions. I guess that's what the dictionary should describe it." He confidently answered.

"Which boss do you mean?" May aura talaga ang mga Monteiro na para bang namimiga o namuwersa. At 'yun ang pakiramdam ngayon ng receptionist. Na para bang inkusahan siya na may ginawang mali, o kaya nahuli siyang may ninanakaw. Nahantong pa iyon para siya'y makaramdam ng pagkabalisa at mamutla. Like wala naman siyang ginagawang mali, it's just that 'yun lang ang nararamdaman niya sa approach ni Jeff. "It's Mr. Alexus, Sir." Nanginginig pa ang kaniyang labi nang binanggit ang pangalan ng CEO.

Matangkad, malaki ang katawan, at may malalim na peklat sa kanang pisngi na nakakatakot tingnan. Napatingin si Esteban sa lalaking nasa wheelchair. Mukhang siya ang pinuno sa kanilang tatlo. “Ikaw ba ang pinuno ng Black Sheep?” tanong ni Esteban diretso. Ngumiti ang lalaki sa wheelchair, tila hindi nagulat sa tanong, “Ako si John, ang ikatlong henerasyong supervisor ng Black Sheep Organization.” “Ayos ah, mukhang kumportable ka sa init,” sabay biro ni Esteban.

Gentleman naman pala. Pagpasok ko sa loob ay agad na bumungad ang malalaking mesa, maayos na nakaupo ang mga directors at department heads. Nasa unahan si Sir Aron, matikas pa rin sa kabila ng edad at katabi niya ang isang matandang lalaki na agad kong nakilala na si Mr. Armando Velasco, ang lolo ni Sir Adrian. “Ladies and gentlemen,” malakas ngunit magiliw na boses ni Sir Aron, “I’d like to introduce to you the new Chief Executive Officer of Velasco Global—my son, Adrian Velasco.”

" Like father, like son. Baka next week, hindi ko na magagawang makipag daldalan sainyo during office hours. Katakot gumala. " Napailing na lang ako. Like father, like son. Well, hindi naman maipagkakaila na maraming pagkakatulad si Sir Joaquin at si Sir Nicolas—parehong perfectionist. Si Sir Nicolas ang CEO at President ng kompanya at ang kaniyang panganay na anak na si Sir Joaquin ay ang susunod na mamamahala nito. Matagal-tagal ring nawala sa bansa ang aming CEO pero nananatili pa rin itong may koneksyon sa kompanya kahit ba na sa ibang bansa siya. Hindi ko alam kung anong dahilan ng biglaan nilang pag-uwi dito, pero siguradong importante 'yon lalo na't may big announcement raw ito sa dar

Lagdameo,’ iyon ang sabi ng matanda kanina bago ito umalis sa kanyang opisina. But he regarded it as an empty threat. He is Jace Lagdameo, the CEO of on the largest development company in the country and in Asia. Who would dare mess with him? “Sir, dapat na po ‘ata nating sabihin kay Doña Cristina ang totoo. Baka lumala ang alitan ninyo ni Mr. Lim. Masira ang lahat ng plano ninyo,” si Eli, sinilip ang amo sa rearview mirror.

Huminga nang malalim si Xayvier. “Magandang hapon po sa inyong lahat,” panimula niya, klaro at walang bahid ng pag-aalinlangan ang boses. “Ako si Xayvier Juaquin, CEO ng Juaquin Corporation. Humarap po ako ngayon hindi bilang isang lider ng kumpanya, kundi bilang isang tao—isang lalaking may puso, may pagkukulang, at may pinipiling ipaglaban.” Tumigil siya sandali, saka muling nagsalita.