Novelas y relatos de Capitán

Kipit ito sa braso ni Enrico at sweet na sweet na nakahilig ang ulo sa balikat ng lalaki. "Hello, Ana Marie Santana Dela Fuente!" pagkaarte-arteng bati ni Aseneth. "Ang-sweet ng posisyon namin, hano? Pero hindi ibig sabihin no'n e, kami na. Hindi ba honey kong pogi?" baling pa nito kay Enrico na masuyo pang hinaplos ang pisngi ng lalaki at ipinulupot ang isang paa sa mga paa nito. Tumango naman si Enrico bilang pagsang-ayon.

“Ang pinto po na iyan ay ang office ng Capo.” Napakunot ang noo ko sa narinig. 'Capo' 'Yan ba ang tawag ng mga tauhan niya sa kaniya? Tinignan ko ang itinuro ng katabi ko. My eyes narrowed from the sigil engraved above the name Salvador. A serpent? Magtatanong na sana ako sa aking katabi ngunit mukhang focus na focus siya sa pagtuturo sa mga kwarto.

“Wala kang gagawin kundi ang ipamahagi ang mga 'yan sa lahat ng ka-barangay mo na hindi napapansin ng asawa ko at mga kasamahan niya.” “Maraming salamat, Mr. Javier! Napakalaking tulong nito sa aking mga ka-barangay. Hindi ka lang gwapo, sadyang napakabuti rin ng iyong puso.” Lance chuckle and tap the barangay Captain's shoulder. Pasimpleng inaabutan ni Kapitan ang mga ka-barangay niya ng sobre. Ganu'n rin ang ginagawa ng apat na bata ni Lance upang mas madaling maipamigay.

Doong dumaan ang lalaki. "Are you okay?" the captain asked so I glared at him. "Nakatakas!" sigaw ko saka tinulak si captain para mahabol na namin ang lalaki. Sabay kaming napamura at napatakbo sa labas. "Stop!" Nagpaputok ako sa ere habang tinatanaw ang lalaking tumatakbo ng walang kahit anong saplot. Captain Gonzaga aimed him but he's fast. Sumakay ito sa motor at nagmaneho ng mabilis.

Matapos buksan ng tauhan niya ang pinto, agad itong paika-ikang tumakbo. “Fuck! Brenda!” Malaki ang kanyang mga hakbang na sinundan ito. Sa nakikita niya kahit masakit ang paa nito ay pilit lang nitong tinitiis. Bumagal ang mga hakabang niya ng mapansin na papunta into sa quarterdeck o, madaling sabihin na captain’s quarter.Nagtataka siya kung ano ang gagawin nito doon. Nasagot ang tanong niya ng makitang nakipag argumento ito sa kapitan ng yate.

Hindi niya kayang saktan ang mga magulang. "Si Captain," agad nagsitayuan sila papa at mga kasamahan nito. Huminto ang isang itim na pick-up truck sa tapat ng santol. Bumukas ang pinto ng driver seat at bumaba ang isang matangkad at malaking lalaki na may suot na aviator. Napaawang naman ang labi niya habang nakatingin dito. Para itong isang modelo sa magazine. Ito yung bagong captain? Ang gwapo naman, pero wait, yan yung pick-up truck na nabangga niya kanina. "Captain!" bati ni papa at lumapit sa lalaking dumating.

mabilis na sambit ni Goryo na pakamot kamot pa rin sa kaniyang ulo. Wait ano, Selos? Sino si Captain? Napaka mapangasar talaga ng isang 'to. "Gago ka Goryo!" nanlalaki ang mata ni Denden. Napansin kong nahihirapan siyang lumunok halatang kinakabahan. Tinapunan ko ang tingin ni Captain and ang strict itsura nito. "Goryo Agoncillo!"mahinahon pero may diin na sambit ni Captain Roks.

Ngumiti lang ko at tumakbo na palayo. Habang palayo ako, ramdam ko ang bigat sa aking dibdib. Parang gusto ko balikan ito. Tamari. Parang hinihila pabalik ang aking paa. "Doc. Vicente?" Napatigil naman ako bigla dahil biglang sumulpot ang tatlong lalaki. "Don't worry, kakampi kami. Tauhan kami ni Captain." Aniya ng isang lalaki na nakasuot ng sunglasses.

“Walang duda. You have a smart son. Nice meeting you too.” “And that one is Conan Silvestre, owner of CoLe Shipping Lines.” Binalingan ko iyong katabi ni Kaiser na mukhang pasan ang mundo. His brows are knitted at parang mas suplado siya kumpara kay Kaiser. Or maybe, he's the coldest man here.

Ang kanyang boses ay mababa at may timbre na nakakapukaw ng kaba. “Oo po, Kapitan,” sabi ni Yana, hindi tumitingin sa kanya. “Ako po si Yana Reyes, bagong nurse.” “Nurse,” ulit ni Kapitan Alex. “Siguraduhin mong alam mo ang iyong trabaho. Hindi tayo naglalaro dito sa barko. Ang buhay ng mga pasahero ay nasa ating mga kamay.” “Oo po, Kapitan,” sabi ni Yana.