Maternal Instincts Novels & Stories

tanong niya. "Oo, kailangan para monitor natin kung may pagbabago ba o wala." Tumango-tango siya, para sa mga babae imporante ang matris dahil pag nasira ito o mawala hindi ka na makaka-anak hindi mo mararanasan maging ina. Hindi mo mararanasan ang tunay na kabuluhan na maging isang babae 'pag hindi ka naging ina. Kaya kahit wala siya kasintahan at wala balak magkaroon iniingatan niya ang kanyang matris dahil gusto niya magkaanak in future at saka ayaw niya maging matandang dalaga. Sinabi lang niyang sapat na ang jacket, kumot at itlog para uminit ang gabi niya pero deep inside her, she can't deny she need a man pero sino? Kailan niya makikita? At ano ang itsura nito? Ugali at trabaho? Napai

“Kung hindi ko naman sasabihin, anong gagawin ko sa anak namin? Should I give birth to it alone and become a single mother, or go to the hospital to have it…” Hindi magawang ituloy ni Felicity ang iniisip. Isipin pa lang na ipapatanggal niya ang bata, iba na agad ang pakiramdam niya. Felicity realized how quickly maternal love could come. Knowing she was pregnant, she almost immediately felt that motherly feeling now. Ang isipin na pupunta siya ng hospital upang i-terminate ang pagbubuntis, ay hindi na kaya.

Ysabelle's POV Hindi pala ganoon kadali ang maging nanay. Hindi pala sapat ang pagmamahal lang. Hindi pala sapat ang instinct. Hindi pala sapat ang “kaya ko ‘to.” Sa unang araw pa lang namin sa bahay, ramdam ko na agad ang bigat at ganda ng responsibilidad. Pagbukas ng pinto ng condo, sinalubong kami ng katahimikan. Walang monitor, walang nurse, walang hospital smell, walang structured routine. Wala nang schedule na nakapaskil sa dingding. Kami na lang. Ako. Si Evan. At ang baby namin.

Ngunit nanatiling mapula ang kaniyang pisngi at mamasa-masa pa rin ang mga mata—na lalo pang nagpatingkad sa kagandahang taglay niya. Hindi napigilan ni Andy ang maramdaman ang matinding pagmamahal. Parang umaapaw ang kaniyang maternal instinct sa eksenang iyon. Hindi rin niya maitatanggi na unti-unti, ang batang si Martina na dati’y parang isang nakababatang kapatid lamang sa kaniya, ay nagiging isang babaeng may sariling lakas at ganda—at hindi maikakailang may sariling alindog.

Dahil alam niyang matagal siyang hindi nakasama ng kaniyang anak, tiniis ni Celestine ang sakit at agad na inalo ang bata para kumalma ito. Ngunit ano nga ba ang maiintindihan ng isang limang buwang sanggol? Ang alam lang niya ay ang kaniyang natural na instinct na hawakan ang kaniyang ina. Ayaw niyang mawalay at ayaw niyang maiwan muli.

Pinagmamasdan sa mata ng pag-aalinlangan at pang-uusig. Naunawaan ni Irina ang katahimikan ng babae. Ang maingat na tingin sa kanyang mga mata. Ang likas na instinct na protektahan ang sarili at ang anak sa pamamagitan ng pananatiling mag-isa.

At mas lalo siyang naiirita sa sarili niya. Bakit sobrang concerned siya sa sitwasyon ni Liam? Dahil lang ba talaga sa pregnancy hormones at sobrang lakas ng maternal instinct niya ngayon? Buong gabi siyang nilamon ng magulong isipin. Nang magsimulang lumiwanag ang kalangitan, saka lang siya bahagyang nakatulog. Hindi pa nagtatagal, narinig niya ang mahinang tunog ng doorbell sa buong bahay.

My mind simply refused to cooperate. Kaya agad kong inabot ang cellphone ni Papa na dinala ko kagabi. Pagdating pa lang namin ni Mama sa bahay ay iyon na agad ang una kong ginawa. Hindi dahil gusto kong mangialam sa personal niyang gamit at lalong hindi dahil wala akong respeto sa privacy niya, kundi dahil may mali akong nararamdaman. Bilang psychometrician at isang taong napag-aralan kung paano magbasa ng patterns at behavior, hirap akong balewalain ang instinct ko.

Umalingawngaw sa tenga ni Charles ang malamig niyang boses. Inilagay niya ang lahat ng kanyang pag-asa kay Charles. Mula pagkabata, mabuti na itong anak kaya hindi siya nag-alala sa kanya. Ngunit kamakailan, nang sabihin niya sa kanya na siya ay nahulog sa isang tao, ang kanyang maternal instincts ay kumilos. Sa pagkabalisa, nagpadala siya ng ilang tao para imbestigahan ang mga babaeng nakapaligid kay Charles.

Ngunit wala siyang nakita kundi katapatan at sinseridad. Dahan-dahan, tumango siya. "Tutulungan kita," sabi niya. "Pero kailangan mong intindihin na hindi ko kayang talikuran na lang ang instincts ko. Poprotektahan ko ang anak ng tao sa buhay ko, pero hindi ako magdadalawang isip na labanan ang sinumang magtangkang manakit sa kanya."