Romans & histoires My Family Is My Strength

"Balang araw ikaw at ang kapatid mo ang magpapatuloy ng lahat ng magagandang nasimulan ng pamilyang ito. Gusto kong tandaan mo na ang napakalaking yaman at kapangyarihan natin ay hindi ginagamit para manakit o mang alipin ng ibang tao. Ginagamit ito para protektahan ang mga taong mahal mo at para tulungan ang mga taong walang kakayahang ipagtanggol ang kanilang mga sarili. Bilang isang lalaki tungkulin mong maging kalasag ng pamilya. Naiintindihan mo ba iyon." ​Tumango nang buong paggalang ang batang si Mateo at tiningnan ang kanyang ama nang diretso sa mga mata. "Opo Dada. Sabi po ni Mama dapat palagi tayong mabait pero matapang para hindi tayo saktan ng masasamang tao. Babantayan ko po pal

I'm Coollen Natividad and no one will step on my shoes. "Ang lakas ng loob niya kalabanin si Emily, kung tutuusin mayaman kasi siya at kaya niyang gamitin ang impluyensiya mayroon ang pamilya niya," sabi naman ng isang grupo ng estudyante. Wala akong paki sa estado ng aking pamilya sa katunayan nga galit sa akin si mama for bringing a disgrace of our family. "Naku! Maling tao ang binangga niya," rinig ko naman sa iba.

Mensahe para sa mga Mambabasa Maraming salamat sa inyong pagsama sa paglalakbay ng pamilyang Villamonte—mula sa kapangyarihan, intriga, sakit, hanggang sa pagpili ng pagmamahal at kapayapaan. Sa bawat pahina, ipinakita ng kanilang kwento na hindi lahat ng laban ay kailangang ipanalo sa pamamagitan ng lakas o impluwensya. Minsan, ang tunay na tapang ay ang kakayahang bumitaw… para protektahan ang mga mahal mo sa buhay. Ipinapaalala rin sa atin na ang yaman at kapangyarihan ay maaaring mawala, ngunit ang pamilya—kapag pinili mong pahalagahan—ay mananatili.

Ngumiti ito at tinitigan ako. “Uunahin niya ang tauhan niya bago ang sarili niya, papatay siya kapag pinatay ang tauhan niya. Hindi siya aatras sa laban kung para lang sa mga tauhan at pamilya niya. Kaya siya malakas dahil sa pamilya at mga tauhan na umaasa sa kanya..” napa ngiti ako sa sinabi ng asawa ko. “You idolize her right?” Tanong ko dito.

I am really tired of this. "Gusto ko na lang mawala, tumakbo at iwanan ang lahat sa kung ano ang meron sila. But I have my son and my mother. I have to be strong, kailangan ko manatili, kasi may mga tao akong kasama, umaasa sila sa akin and being weak is not good for my family." Navi hold my hand at bumagal ang takbo namin, nang makalampas kami sa express way, tinabi n'ya ang sasakyan at tinigil don.

"Just one touch. I really miss her." Naaawa ako sa kaniya. Pinagtabuyan siya ng pamilya ng aking ina dahil mahirap lang siya noon. Nalulungkot ako. Their love is so tragic, it's like being blown away by a strong wind. Lumapit naman ako sa kaniya para mahawakan niya ang buhok ko. Hinawakan niya iyon. Naiiyak pa siya. "I still remember how she protected and stood with me against her families that hated me so much. She's my strength and my weakness."

Sinulat ko rin ang mga sagot ko. “Ano ang strength mo, Heaven?” binasa ko nang malakas. Huminga ako nang malalim at sinagot ang sarili ko. “Masipag ako. Marunong akong makisama. Marunong akong makinig. At hindi ako umaatras sa trabaho.” Sinulat ko iyon. Tapos binasa ko ulit. “Ano ang weakness mo?” Napatahimik ako. Hindi ko agad naisulat. Alam ko ang sagot, pero ayokong ilagay. Ayokong aminin kahit sa papel na marupok ako pagdating sa pamilya ko.

Tinanggap niya ako ng buo, siya ang pumuno sa lahat ng aking kakulangan at aking kalakasan sa tuwing nanghihina ako. Ngayon ay hindi na ako natatakot na mawala ang aking paningin dahil alam kong nasa sa tabi ko ang pamilya ko na magsisilbing paningin ko. Sila ang lakas ko, sila ang dahilan kung bakit patuloy akong lumalaban at alam kong kaya kong malampasan ang lahat ng anumang pagsubok na darating sa buhay ko.

Iniisip niya na patayin ang sinuman na mangangahas na manggulo sa kanyang pamilya. Kahit na nagtatago sila, sila ang pinakamalakas na pamilya sa buong mundo. Marami sa mga miyembro ng kanilang pamilya ang nabuhay ng ilang daang taon at higit na mas malakas sa kanya. "Hindi natin pwedeng gawin 'yun."

It was a simple moment, yet it held so much meaning. Bigla ko tuloy na miss si Mommy and Daddy. I found myself reflecting on my own family. I thought of the support they've given me, the love they've shown, and the sacrifices they've made. I realized how much strength I draw from them, how much they inspire me to keep going, to keep fighting. Kung sana lang ay nabuhay sila ng mas matagal pa. With a renewed sense of determination, I stood up from the bench. May mas ikinalulungkot pa pala.