Joe Mama Novels & Stories

Ewan ko kung bakit bigla akong kinabahan at naitulak si Frank. “Who the fuck are you?” Biglang singit ni Mizagh. Nanggigil ang tono nito at parang anytime ay susuntukin niya si Frank. But Frank seems to know something. And hindi na ako magtataka kung ang mastermind ng ganitong set-up ay ang anak ko. Oh my God! Just what did my son do?! Ngumisi si Frank nang sarkastiko at inakbayan ako. “Me? Fynn said that I am ‘the man that can make his mom smile’. And how about you? Who are you?”

" Huwag ka ng mandamay pa ng ibang tao,Amelia. Pareho ng patay ang dalawa kawawa naman sila na siniraan mo pa. Ikaw lang ang mamatay tao hindi ang mommy ko." " Hindi mamatay tao ang mommy mo pero kabit siya dati ng father in law mo." Malakas na sambit ni Amelia. Sabay pa kaming napasinghap ni Josephine sa rebelasyon ni Amelia. " Don't listen to her, Amara." Ani ni Josephine," Mom, bakit po kayo ganyan? Parang awa mo na. pinatay mo na nga ang tao siniraan mo pa. Ang sama mo talaga, sana hindi nalang kitang naging ina!" galit na din na wika ni Josephine. Agad ko naman hinawakan ang kamay niya dahil nanginginig na siya.

“Walang male-late, buddy. Handa na ang sasakyan. Handa na rin ba ang baon natin?” “Opo! Si Mommy po ang gumawa ng mga sandwich,” masiglang sagot ng bata habang inaayos ang kanyang maliit na backpack. Tumingin si Jesza sa mag-ama at hindi niya napigilang mapangiti. Ang tindi ng pader na nakapaligid kay Damon noon ay tuluyan nang natunaw. Sa loob ng maliit na espasyong ito, hindi siya ang bilyonaryong tagapagmana ng isang imperyo. Siya lang si Damon—isang ama at isang lalaking sumusubok na bumuo ng isang simpleng tahanan.

Ang sexy din nila, parang hindi lang nanganak. "Hello.." bati ko sa kanila bago umupo sa bakanting bathing chair. Lumingon naman sila sabay tayo at ngumiti. "Ikaw pala ang mommy ng dalawang bibong bata? Hello I'm Josephine mother of Joey." Ito pala ang mama ni Joey, mukha siyang model. "Ako din si Carla, mother of Curry and christen." Sample siya pero stand out siya. "Rose, nanay ni Razel." Ito din ang ganda.

Nakatitig lang ako sa kahoy na p***o, nararamdaman pa rin ang kakaibang enerhiya na naiwan sa silid matapos ang biglaang pagpasok ni Mom. "Zandro, nakikinig ka ba? Sabi ko, mas babagay sa'yo itong navy blue para terno kay Katrina," boses ni Mom, medyo matinis at halatang naiinis na dahil hindi ako sumasagot. "Kahit ano, Mom. Kayo na ang bahala ni Joel," maikli kong sagot sabay upo sa swivel chair ko.

Parang gusto na niyang hampasin ang daddy niya upang gumising na ito. "Gigising din siya pero mas maganda gumising si daddy ng makita niya kung gaano ka kagaling," nakangiting sabi ni Carmela. Ngunit sa loob niya ay paano pa kaya kung mamana na ni Joseph ang company ng daddy niya. "Male-late na ako babe, sorry babawi ako ha. I love you," malambing na sabi ni Joseph saka mabilis na kinuha ang kanyang tuxedo upang isuot.

galit ng utak nya sa kanya. Nang maramdamang ok na cya ay saka sya lumabas ng CR at pumunta sa room 208. Naabutan nyang kinakausap ng doctor si Jonie. Tulog ang mama nito, payat na ito pero halatang maganda noong kabataan nito. Dito nagmana si Jonie sa ganda pero morena ang mama nito, hindi katulad ni Jonie na mestiza. Malamang ay foreigner ang papa ni Jonie.. Saan kaya ang papa ni dalaga? tanong nya sa isip. Pagkatapos makipag usap ng doctor kay Jonie ay umalis na ito.

“Your mama is quietly suffering an abuse and trauma from your tito Jayson. Matagal kong binakuran ang mama mo. Sinikap kong maprotektahan siya laban sa masasamang balak ng iyong tito. Ayaw ko ring nakikisangkot siya sa mga gawain namin sa organisasyon. It’s okay that she bosses over me at home. It’s fine but not in my own organization. Jayson and Maura should learn their lesson. Nagkataon lang na sinagad nila ang pasensiya ko. I can be as brutal like him. Not my Sharon. Not your mama. Lately ko lang nadiskubre na kaya pala siya palaging nananaginip ng masama ay dahil sa ginawa ni Jayson sa kanya. Hindi ko siya mapapatawad.” “Papa…” “I can be very kind, Victor. Huwag lang kakantiin ang pamily

Ito nga yung pagtutulungan naming gawin, yung "Mamamatay Na Ako... Bukas!" Si Jomari. Pinsan siya ni Jude at kababata ko rin. Totoong nagsasama ang pamilya niya at ni Jude sa isang malaking bahay na pamana ng lolo at lola nila, at sa tapat namin sila nakatira. Masayahin siya at hilig talaga akong asarin mula pa noon. If I know, crush na crush niya ako kaya siya ganoon sa akin.

At sa unang pagkakataon matapos ang limang taon… Naramdaman ni Adrian ang isang bagay na matagal nang nawawala sa kanya. Hindi bilang CEO. Hindi bilang billionaire. Kundi bilang… Isang ama. Ngunit sa hindi nila nalalaman… May isang lalaking nakamasid mula sa loob ng isang itim na SUV. May hawak itong camera na kuha ang bawat sandali nina Adrian, Sophia, at Lily. Ngumiti ito nang malamig. “Sakto…” “Mas magiging masakit kapag nabuo na sila…”