Novel & Cerita Joe Mama

ani Miriam, bakas sa mukha ang pag-aalala. Napatigil si Alexa sa kanyang ginagawa. Hindi niya alam kung dapat pa ba siyang makinig. Ngunit ang sunod na sinabi ni Miriam ang nag-udyok sa kanya upang pumayag. “Si Adrian ang ama ng anak mo, hindi ba? Alam ko ang lahat, Alexa. Kailangan mo siyang makita bago mahuli ang lahat.” --- Muling Pagkikita

Pakiramdam ko ay kailangan ko nang tanggapin na DOM ang makakakuha sakin at hinding hindi nya ako bibilhin. "Twelve million!" Nilingon ko pinanggalingan ng boses na iyon. Isa itong mataba at matangkad na lalaking punong puno ng alahas ang leeg at puro gold na singsing ang daliri nito sa kaliwang kamay. Siguro ay nasa late 40s na ito. "Twelve million by Mr. Ordoza!" Binalingan ko ang emcee na ngayon ay katabi kong muli. "Going once..." Oh god, wag naman! Let there be miracle!

Meron namang dumaan pero wala silang pakialam. Veronica: Come with me, gusto kang makita ni Tita. Me: Sinong tita? Veronica: Your Mom. Me: Okay Sumama nalang ako dahil si mama naman. Lumibot pa siya para pagbuksan ako ng pinto. Sweet. Pumasok na din siya at umalis na kami. Veronica: Who's that Girl ba? Bakit palagi siyang umaaligid sayo? Me: Si Jemma Bartolome. Hindi naman kaibigan at yung kasama niya ay si Cole Kendra.

Si Alamo naman ay nasa entertainment room at nalilibang sa company ng Uncle Waris nito. "'Di ka po naniwala sa 'kin, Mama? Pramis na pramis po talaga, cross my heart, peksman, ibibili ko po ikaw ng boypren na mabait po basta po huwag lang po kayo maniwala na si Mamang Wolf po ang Papa namin kasi sabi ng Ate na lasing kanina ay hindi raw po kayo aasawahin ni Mamang Wolf kasi raw sampu-sampo gelpren no'n. 'Di raw kayo papayagan na maging Mama namin forever. Puwes po, no way! Hindi kami papayag. Peksman po!" Walang prenong sumbong at palahaw ulit ni Alabama.

' pero halip na si Mama ang makita ko ay si Deborah. "Hey! binabangugot ka?" "Napaginipan ko si Mama.. teka anong oras na?" "10am.. tara kain tayo sa labas?" Sumama ako kay Deborah ng araw na iyon dahil sa dami ng taon nagdaan ngayon ko lang ulit napaginipan si Mama. Pero bakit pati sa panaginip umaalis siya?

Natuwa naman ako dahil kahit paano napangiti si Mama. "Alis na ako, P're!" paalam niya kasabay ang pagtayo. Kumaway na lamang siya sa dalawa. "Sige kita na lang tayo mamaya," tugon ko. "Akala ko ba sabay kayong aalis," takang tanong ni Mama. "Kikitain niya pa si Jane, Ma," tipid kong tugon. Hindi na rin nag-usisa pa si Mama. Humiga na rin siya matapos kumain.

"Tatlong taon na patay ang Papa mo. Siguro naman ay hindi masama kung mag-aasawa ulit si Theresa? At kung nasaan man ang Papa mo ngayon, tiyak ako na masaya siya para sa Mama mo. Kaya sana naman ay suportahan mo siya, dagdag pa ni Auntie Lorena. Tatlong taon na ang nakalipas simula ng maoperahan si Mama. Ginamit ko ang pera na nakuha ko mula sa pagkikipagsiping ko kay Zachary. Nawalan na rin ako ng balita sa kanya dahil hindi na siya bumalik sa club simula ng gabing iyon. Hindi rin naman ako nagtagal magtrabaho roon dahil matapos ang isang linggo ay nagresign na rin ako. Naging matagumpay naman ang operasyon ni Mama at ngayon ay malusog na ang katawan niya.

' I just sigh and show Mama Mosang a bright smile. You're probably wondering who Mama Mosang is? Well she's my mama "I wish" but unfortunately she is not, she's our manager. Mama Mosang is nice, too nice actually she always takes care of us and treats us like her own kids. I heard she has her own kids but they're mad at her, "want to know why?" well that's because of our wonderful job, it's sad isn't it? because "how can you be mad at someone who carried you for nine freaking months? How can you be mad at someone who feeds you, takes care of you, and clothes you?" I guess we never know a person’s struggle without looking closely at them.

Akma ako nitong hahawakan pero lumayo ako at hinarap ang ina. "Halika na Ma, pasok ka na po." Iginaya ko si Mama papasok sa loob pero nakakailang hakbang pa lang kami ng umatras ito at binalingan ng tingin ang mga taong nasa labas ng bahay namin. Alas syete pa lang ng umaga pero masyado ng maraming tao sa labas para maki-chismis. Syempre, nangunguna na roon si Aleng Joeve.