Joey Concepcion Novels & Stories

Tawang tawa sila kay Lebron. “Mga friend ito naman ang mga kapatid kong malalakas mang asar. Ito si Japet, bunso namin ‘yan. Ito si Jojo ang sumunod sa akin, saka si Jelay yung pangalawang bunso. Pero wala siya ngayon dito. College na kasi ‘yon kaya nagdodorm na.” Kanya kanyang bati kami sa isa’t isa habang nagmimirienda ng mangga.

Pumikit siya at sumadal siya sa backseat, biglang nakaramdam siya ng pagod. Pagod na ang utak ni Luna. Sa mga sandaling ito, nagring ang phone niya. Ito ay isang number na hindi niya kilala. Kumunot ang noo ni Luna at sinagot niya ang tawag. Sa kabilang linya ng phone, may relax at masiglang boses ng isang lalaki, “Master, ako ito—si Joey Charles! Nabalitaan ko po na nasa Banyan City kayo. Magiging judge po ako sa kompetisyon sa loob ng dalawang araw. May oras po ba kayo para kumain tayo?”

Napilitan siyang umasa sa kasintahan. "Baliw ka! Ang dami naming sinabing masakit kay Leon ngayon lang. We should be thanking the heavens na hindi niya tayo sinisisi! You're asking me to help Mister Wyatt? Are you sick?!" Pinandilatan ni Mindy si Joey na parang tulala. "Alam ko, ang ibig kong sabihin ay..." Palihim na sinulyapan ni Joey si Janice. Naintindihan naman agad ni Mindy.

"Ang sinabi ko kanina ay hindi lubos na totoo." "Are you telling me you don't actually like Michele Morrone? Kasi it's either him or the guy that played Christian grey. Natawa ako, medyo kinakabahan. "Naku, maaari mong alisin ang pagmamahal ko kay Michele mula sa aking malamig, patay, mga kamay. He's like my very sexy fantasy movie star na si Crush." ​​Natatawa kong sabi. Kanina lang, nung napag-usapan natin yung tungkol sa fridge incident." kinakabahan kong sabi.

“Ito ay isang kontrata para sa koponan ng football ng Raptors, at gusto nila si Joe. Ang aking anak na lalaki ay nag-e-enjoy sa sports, at siya ay mahilig sa football mula pa noong siya ay bata pa. Siya ay palaging nangangarap na maglaro nang propesyonal, at ngayon ay tinulungan siya ni Desmond na mapagtanto iyon. “Hindi niya napansin ang ekspresyon ni Alex habang nakatingin siya sa ibaba at hinahagod ang kontrata. “Sa loob ng susunod na tatlong taon, si Joe ang magiging nangungunang manlalaro, at kikita siya ng napakalaking halaga." Tumingala siya kay Alex. “Magkakaroon ng matagumpay na karera si Joe." Pagkatapos ay bumaling siya kay Joe.

Pero hindi kaagad nakasagot si Leonariz dahil may lumapit sa amin na lalake na agad ko naman nakilala. "M-Mr. J-Jimenez, kanina pa-pa kita hinahanap, e-eh," Joey, his secretary said. Itinaas ni Leonariz dito ang kamay na parang may hinihingi at nang ilagay doon ni Joey ang isang cap na itim na may letter V na embroided ay isinuot ni Leonariz 'yon sa akin. The cap almost hid my face, ibinaba niya pa 'yon para maitago ang mukha ko. At pagkatapos non ay hinila niya ako palayo sa maraming tao.

Hindi na niya naiwasan pa ito kaya wala na siyang nagawa kundi gamitin ang kaniyang internal energy at salubungin ang pagatake ni Andy. Pagkatapos ng isang segundo ay malakas na nagtama ang palad ng dalawa. Agad na nakaramdam si Joey ng isang napakatinding puwersa na tumulak sa kaniya. Gumawa siya ng isang mababang ingay bago tumalsik sa layong 10 metro. Bumagsak siya sa column ng main gate na sumira rito bago malakas na bumagsak sa lupa. Agad na dumura ng dugo si Joey nang tumama ang kaniyang katawan sa lupa habang tinitingnan nang maigi si Andy sa sobrang gulat.

Naramdaman niya na gumuguho na ang mundo niya. Sa sandaling ito, naisip niya si Janice, ang girlfriend niya. Si Joey ay isang ulila na walang mga magulang o kamag-anak na maaasahan. Nang naging sila ni Janice, kusa niya siyang tinanggap bilang kanyang nag-iisang kamag-anak.

tanong pa ni Joey sa lalaking nasa harapan nya. "Ahm. Ako nga po pala si Greg Santos," pagpapakilala na ng binata kay Joey. "Hindi nyo po talaga ako kilala at ngayon lamang din nyo po ako nakaharap. At opo gusto ko po sana kayong makausap at pasensya na nga po pala kayo sa pang aabala ko sa inyo ngayon," sagot naman ni Greg.

Malamig na aniya tsaka malakas na sinipa si Joey na tumalsik naman sa mismong harapan ng mga ito. Joey is already unconscious dahil siguro hindi na nito kinaya ang sakit na nararamdaman kaya naman nawalan na ito ng malay. Napakurap naman ang tatlo tsaka hindi makapaniwalang tumawa dahil sa sinabi niya