Romans & histoires Ang Asawang Tinitingala Ng Lahat

sabi niya na may panunudyo. "Anong alam mo?!" singhal ko. "Actually, alam ko ang lahat, 'pag sinabi kong lahat. It means LAHAT, and I can make everyone dance in the palm of my hand if I want to," aniya na nakangising demonyo. "Ano ang kailangan mo sa 'kin?" nanginginig kong tanong, takot ang bumalot sa aking puso sa mga oras na 'to.

It seems like I always owe my life. "Sa isla na ating pupuntahan. Paniguradong matutuwa ka doon. Masagana at mapayapa roon." Mapaklang saad niya. Ang ingay ng bangka. Ang wasik ng alon. Ang makinang na buwan. Ang malamyos na hangin. Ang tinig ng gabi.An ocean of blackness without any shore. Isang gabing di' pang-karaniwan sa lahat.

Parang biglang nawala ang lahat ng kulay sa paligid ko. Nanlamig ang buong katawan ko habang nakatingin sa kanya. "…At mukhang ikaw lang ang hindi pa niya nakikilala." Sa sandaling iyon… Parang gumuho ang buong mundo ko. Parang may malakas na bagyong dumaan sa puso ko at winasak ang lahat ng pag-asa na pinanghahawakan ko. Ako lang. Ako lang ang hindi niya nakikilala.

TASHA Parang isang panaginip lamang ang lahat. Hindi ko inaasahan na mas magiging makabuluhan ang silebrasyon ng kaarawan ko. Kahit pa nga alam kong may kinakaharap kaming matinding problema. Saglit na nawaglit ang lahat ng takot at pangamba ko. Siguro kung mayroon mang isang pangyayari sa buhay ko ang hindi ko makakalimutan, ay isa ito sa mga iyon.

malungkot na sagot n'ya sa asawa. Bigla namang umangat ang ulo nito at mataman s'yang tiningnan. "Wife! What is mine is yours, all yours. So basically lahat ng karangyaan ko ay sayo na rin. Stop thinking that you've got nothing to offer or to be proud of— dahil ang pagmamahal mo pa lang sa akin ay sobra-sobra na," mahabang litantya nito. Tumulo ang kan'yang mga luha sa sinabi ng asawa. Bigla na lamang s'yang sumobsob sa dibdib nito at napahagulhol ng iyak..

Tumango siya at ngumiti habang sinasabi, "Hindi maikakaila ang kontribusyon ng bawat isa sa tagumpay ng laban na iyon.Maghahanada ako ng magarbong handaan para sainyong lahat. Kayong lahat, sana masiyahan kayo sa inuman mamaya." Bang! "Isang piging na pagdiriwang? Ikinalulugod kong hindi ka magkakaroon ng pagkakataong magdiwang!" Bigla siyang nakarinig ng malakas na dagundong mula sa langit! Lahat ng nakatayo sa labas ay nagulat; nanginig ang kanilang mga puso nang marinig ito. Napatingin silang lahat sa direksyon ng boses na iyon.

Bahagya siyang lumapit sa akin ang niyakap ako. "Bitawan mo'ko—i want my freedom back! I don't even know you, i don't even know your face, what you look like. Hindi ako makatulog sa gabi sa takot na baka biglang may pumasok sa kuwartong tinutulugan ko. Bawat galaw ko pakiramdam ko lagi kang nakamasid. How will i feel the safety that you want me to feel when YOU alone makes me feel terrified?"

“At higit sa lahat, natutunan ko na hindi ko kailangang pasanin ang lahat nang mag-isa. Dahil mayroon akong kayo, ang aking pamilya, ang aking lakas, at ang aking tahanan.” Tumango ang lahat bilang pagsang-ayon. Wala nang ibang salitang kailangang sabihin pa. Ang kanilang mga ngiti, ang kanilang mga mata, at ang katahimikan na bumabalot sa kanila ay sapat na upang ipahayag ang lahat ng kanilang nararamdaman.

Labing-walong oras siyang nawala. Walang kahit isang mensahe. Walang kahit isang hudyat na ligtas siya. Isang linya lang sana. Isang salita. Isang “Huwag kang mag-alala.” Ngunit wala. At sa wakas… bumigay ang lahat.

Kunin mo na ang lahat sa akin. Wag lang ang aking mahal. - Kunin mo na ang lahat sa’kin, Angeline Quinto *** APRIL followed what nanay Sonya had told her. Asawa siya, may karapatan siyang malaman kung anong nangyari sa asawa.