Kan Iblisi Novels & Stories

Evliliklerinin ikinci yılında Defne Çelik, resmî nikâh işlemlerini halletmek için gittiği yerde büyük bir şok yaşar: Yıllardır sakladığı evlilik belgesi sahtedir. Gerçekle yüzleşmek için kocası Kaan Kara’nın karşısına dikildiğinde ise, altı yıldır kendisine büyük bir şefkatle davranan bu adamın, kendisinden altı yaş büyük olan öğretmeniyle beş yıldır evli olduğunu öğrenir. Defne, bu süre boyunca Kaan'ın kurduğu yalan hayatın bir kalkanı olmuş, üstüne bir de "çocuk yapamıyor" iftirasına uğrayıp, onların çocuğunu evlat edinmek zorunda bırakılmıştır. İhanetin verdiği öfkeyle, kendisine miras kaldığını söyleyen avukatını arar. Artık kaybedecek hiçbir şeyi yoktur: "Bekârım, çocuğum yok. Tüm miras benim." Defne, Kara ailesini arkasına bile bakmadan terk eder. Kaan Kara ise onun kimsesiz olduğunu bildiğinden rahattır: "Nasıl olsa geri dönüp bana yalvaracak." Ancak günler sonra, tüm ülkenin izlediği görkemli bir törende Kaan'ın gözlerine inanamadığı o an gelir: Defne Çelik, zirvedeki bir adamın yanında, ışıkların altında, tüm dünyanın hayranlıkla izlediği bir gelin olarak ortaya çıkar...

Judy’in ruh eşi, Likan Başkanı Gavin’in kızıyla evlenmek için onu reddetti. Bu da yetmezmiş gibi ailesini yerle bir etti ve onu gizli metresi yapmaya çalıştı! Judy’in cevabı mı? “Seninle olmaktansa kayınpederinle yatmayı tercih ederim!” Gavin; gücü, serveti ve hiçbir kadınla asla iki kere birlikte olmamasıyla tanınır. Ancak Judy, onun tüm kurallarını altüst etmek üzere… Hem de tekrar ve tekrar.

Eşim katı bir inanç sistemine bağlıydı ve şehvete kapılmak onun için en büyük yasaklardan biriydi. Evliliğimizde yakınlaşma yalnızca her ayın on altısında olurdu; her şey onun sıkı kontrolü altındaydı. Sınırı aşacak olursam, tereddüt etmeden ilişkiyi keser ve giderdi. Beş yıl süren evliliğimiz boyunca içimde nice hoşnutsuzluk birikti; ama onu sevdiğim için her defasında susup geri adım attım. Onun duygusuz biri olduğunu düşünsem bile, yine de en azından beni sevdiğine inanıyordum. Ta ki bir gün, çıkan bir yangın nedeniyle ekiple birlikte bir otele kurtarma görevine gidene kadar... O an, ne büyük bir yanılgı içinde olduğumu fark ettim. Onu bulduğumda, eşim başka bir adamın kollarına sığınmıştı; aralarında ise küçük bir çocuk vardı.

Sarhoş olduğunda dudaklarından dökülen tek isim, yıllardır kalbine gömdüğü o unutulmaz ilk aşkına aitti. Ertesi sabah uyandığında ise dün geceye dair hiçbir şey hatırlamıyordu. Karşısında duran kadına buz gibi bir sesle emir verdi: "Dün gece yatağımdaki o kadını bul ve karşıma getir!" Nil Deniz için bu son damlaydı; kalbindeki son umut kırıntısı da yok olmuştu. Artık bu evlilik esaretini sürdürmeyecekti. Kaan'ın önüne fırlattığı boşanma dilekçesindeki gerekçe ise tek kelimeyle bir intikamdı: "Kadın çocuk sahibi olmak istemekte, ancak kocasının cinsel yetersizliği ve iktidarsızlığı nedeniyle evlilik birliği temelinden sarsılmıştır." Gerçeklerden tamamen habersiz olan ünlü iş adamı Kaan Taşdemir, dilekçeyi okuduğunda öfkeden çılgına döndü. Erkeklik gururu ayaklar altına alınmıştı. Adamlarına tek bir emir verdi, "O kadını hemen bulup buraya getirin, ona kim olduğunu kanıtlayacağım!" Karanlık bir gecede, Nil işten eve dönerken apartman boşluğunda aniden o tanıdık gölge tarafından köşeye sıkıştırıldı. Kaan, kadını duvara yaslayıp nefesini keserek fısıldadı: "Benim iznim olmadan, kim sana benden boşanma cesareti verdi?" Nil, gözlerinin içine bakarak meydan okudu: "Madem senin bana yetecek gücün yok, neden beni koruyacak gerçek bir adam bulmama engel oluyorsun?" O gece Kaan, gücünün nelere yettiğini ona en sert şekilde göstermeye kararlıydı. Ancak Nil’in çantasından çıkarıp fırlattığı raporu her şeyi bir anda altüst etti. Kaan’ın gözleri öfkeden kan çanağına dönmüştü: "Bu çocuk kimden?!" O andan itibaren Kaan Taşdemir, o gizemli adamı bulup yeryüzünden silmeye yemin etti. Her yerde deli gibi karısının arkasındaki o "köpeği" arıyordu... Ta ki tüm raporlar ve ipuçları, dönüp dolaşıp kendisini gösterene kadar!

Kerem ile evliliğinin üçüncü yılında Asu, nihayet onun kalbinde kim olduğunu öğrendi: Ağabeyinin eşi Lale. Ağabeyinin öldüğü gece, Kerem yanında karısı Asu dururken hiç çekinmeden Lale’yi korumak için tokadı göze aldı. Asu biliyordu: Kerem onunla sırf itaatkâr ve anlayışlı diye evlenmişti. Ve gerçekten de öyleydi. O kadar anlayışlıydı ki boşandığında bile Kerem’e zorluk çıkarmamıştı. Kerem bilmiyordu, Asu çoktan boşanma dilekçesini hazırlamıştı. Kerem bilmiyordu, neredeyse başka biriyle evlenecekti. Asu kanserin çaresini bulan ilacı geliştirdiğinde tüm dünya onun için alkışladı. Sadece Kerem tek dizinin üzerine çökmüş, gözleri kıpkırmızı olmuş bir halde af diliyordu: "Asu'cum, hata yaptım. Lütfen arkana dön de bir bana bak, olur mu?" Oysa Kerem kusursuz bir adam gibiydi, el değmemiş bir beyefendiydi… Peki nasıl olur da hata ederdi? Asu bir adım geri çekildi. O anda ulaşılmaz diye bilinen Koray, elini Asu'nun belinin arkasına koyup Asu’yu kendine çekip şöyle dedi: "Üzgünüm, ama o evleniyor. Benimle evleniyor."