Kinuhanan Ng Dugo Romane & Geschichten

Bagamat kakaiba ito sa normal na hitsura ay ito din ang doctor. Napakakinang ng magaganda nitong mga mata na litaw ang kulay na pula. Tumutulong mula sa kamay nito ang pulang likido na malamang ay dugo. Bahagyang tumataas ang mga balikat nito na para bang kaylalim ng paghinga. Isa itong bampira?

Alam niya ang type ng kanyang dugo dahil minsan ay nagtamo rin siya ng malalim na sugat at sinalinan ng dugo. Nakahinga nang maluwag si Micko at kapareho ng dugo ng dalaga sa kaniyang ina. Agad sinuri si Mae ng doctor at tinignan kong pwede itong kuhanan ng dugo. Si Wigo ay maayos na rin ang kalagayan at nawalan lamang ng malay kanina dahil sinakal ito ng kalaban. "Kumusta ang pakiramdam mo?" nakangiting tanong ni Micko kay Mae matapos itong kuhanan ng dugo upang isalin sa kaniyang ina.

Halos idura ko na ang sarili kong dugo. “Kent.” Nanghihinang tawag ni Kendrick at Gavin. “Ugh! Ugh!” sunod sunod kong daing at umuubo na rin ako ng sariling dugo. Masakit ang bawat suntok ng leader nila dahil parang may kung anong bakal na nilagay sa kamao nito. Nahihilo na akong nilingon ang mga kaibigan kong pareparehong nasa sahig.

Hindi naman mahirap kunin kasi Hindi din gaanong malalim yung tama. NAwalan sya ng napakaraming dugo. Kelangan kong matest ang dugo nya at dugo ko. Kinuha ko ang dugo nya at saka tinest sa may lab kasi nandun yung solutions. Oh diba may lab ang bahay. Again, family of doctors po kami kaya as their daughter and future doctor din, meron talaga nyan dito sa bahay.

hinding-hindi siya bibitaw at lahat-lahat ay gagawin niya para masiguro lang ang kaligtasan nito. Narinig niya ang Grandma niyang nagsalita, iyon na ang nagpatuloy sa pagharap sa doctor, habang siya ay taimtim na lang na nakikinig, " Doc, if that's the case then we are all willing to donate a blood sa kay Shy... ano ba ang tyoe ng dugo ni Shy?" "Unfortunately one of the rarest blood types... AB negative, Madam and we need the blood transfusion as soon as possible dahil kung hindi..."

Iyon ay ang dugo ng isang birhen. Biglang naalala ko naman na nasugatan ako noon habang ibinabalik ko yung bulaklak na sinira ni Sushi at humalo doon ang aking dugo at hindi ko napansin na nahalo din doon ang gintong binhi.

Nang makapasok ako ay matiim syang nakatingin sa tissue na may bahid ng dugo at alam kong galing iyon sa ilong nya dahil namumula din ito. Tahimik akong napasinghap dahil alam kong napansin nya rin na hindi na katulad ng natural na dugo ang dugong naroon. Hindi kagaya ng ibang dugo na malapot at mapula, ang sa kanya ay malabo at animo'y tubig. May kung anong kirot akong naramdaman sa puso ko nang makita yon.

Nakagat ko ang ibabang labi at umiling. “RH-null blood is what he needed the most right now, marami ang dugong nawala sa kanya at kung hindi siya maooperahan ngayon ay maaring oras na lamang ang itagal niya,” halos humandusay ako sa sahig sa kakaiyak. “Madam baka kayo? Ano ho bang blood type niyo? Sobrang rare ho ng dugo niya at walang urgent donor na mahahanap—”

Naliligo ng dugo, namumutla ang katawan at nakapikit ang mga mata nitong walang hiningang nakahiga. Nanlaki ang mata niya nang makita ang baril niyang nasa paanan ni Shan na nababalutan ng sariwang dugo. Ang suot na damit ni Shan ay punong-puno ng mantsa ng mga dugo pati ang mga braso't daliri nito'y nag-iwan ng marka ng dugo. Nakaluhod ito sa buhanginan at wala sa sariling nakatulala sa kawalan habang ang buong katawan ay nanginginig sa magkahalong takot, kaguluhan, pagtataka at pangamba. Mula sa kinatatayuan ni Jake ay hindi nakatakas sa kanya kung paano mamutla ang mga palad ni Shan sa kabila ng mga dugong nakadikit rito.