Kung Kailan Tahimik Saka Na Buwisit

May dalawang lalaki ang nanggugulo sa buhay ni Sanaiah. Una ay ang lalaki sa kanyang panaginip na kahit kailan ay hindi pa humaharap sa kanya kaya hindi niya alam ang hitsura. Ganoonpaman, pakiramdam niya ay nagkita na sila ng lalaking iyon dahil lahat ng panaginip niya tungkol dito ay parang totoo. The other man was Klyde Sylvan Imperial, her billionaire neighbor and the man who constantly turns her days into disaster. Palagi na lang kasi nitong sinisira ang araw niya. Kung si Sanaiah ang tatanungin, hinding-hindi siya kailanman makikipaglapit sa lalaki, iyon ay sa kabila ng katotohanan na noon pa siya nito kinukulit para maging nanny ng mga kambal na anak nito. Pero may pasabog ang tadhana, kasabay ng isang trahedyang magiging dahilan para tanggapin niya ang inaalok na trabaho ni Klyde ay ang pagharap ng lalaki sa kanyang panaginip. Si Klyde at ang lalaki sa kanyang panaginip ay iisa. Nagpasya si Sanaiah na maging nanny sa mga anak ni Klyde sa pag-aakalang doon matatahimik ang buhay niya. Ang hindi niya alam, nang dahil sa desisyon niyang iyon ay mas lalo lamang magiging kumplikado ang lahat dahil sa mga lihim ni Klyde na isa-isa niyang matutuklasan.

Ilang taon na ang lumipas nang magmahal nang lubos si Isla Madrigal, na halos ikamatay niya nang iwan siya nito. Ngunit nang akala niya ay tuluyan na siyang nakalimot dito, saka naman siya pinaglaruan ng tadhana. Dahil ngayon, kailangan niyang makita ang lalaki araw-araw. Si Lucas Alejandro Montenegro–ang kaniyang ex-boyfriend, na ngayon ay boss niya sa trabaho… at ang ama ng batang lihim niyang pinalaki, ngayo’y nagbabalik sa kaniyang buhay with those same cold and unreadable eyes na minsa’y dumurog ng kaniyang puso.

Nagtaksil sa akin ang taong pinili kong mahalin—ang aking asawa—at ang matalik kong kaibigan. Sinasabi ng lahat, ngunit nagbulag-bulagan ako. Pinili kong manahimik at maniwala sa kasinungalingan. Ang katigasan ng ulo kong iyon ang naging kapalit ng aking buhay. At sa huli, inangkin nila ang lahat ng aking pinaghirapan at iniwan. Ngunit hindi doon nagtapos ang aking kwento. Binigyan ako ng tadhana ng panibagong buhay—isang pagkakataong wala na ang dating saya, ngunit puno ng iisang layunin: paghihiganti. Sa bagong buhay na ito, mas pinili kong lapitan ang kanyang pinsan—isang ruthless businessman. Mas pinili kong danasin kung ano man ang bago kong kapalaran sa kamay ng kanyang pinsan na iniiwasan niyang maging katunggali sa anumang bagay. "What are you doing with my condoms?" "Bakit ka nandito? Akala ko ba ayaw mong makisama sa akin sa iisang kwarto? Saka pwede ba, magdamit ka!" “It’s my room, so I can do whatever I want. I’ll sleep without clothes, I’ll walk around however I like… and if you happen to look at my body, I won’t stop you. After all…I'm your husband.”

"Once you touch me, you're mine!" Yan ang mariin kong sinabi sa fiancé ng stepsister ko. Ako si Grace Cutanda, 25 years old — isang babaeng walang pakialam sa mga taong nasasaktan ko. Mas pinili kong maging matigas at walang puso dahil 'yan ang nagligtas sa akin mula sa mga mapanlinlang na tao. Nagbago ang lahat nang magpakasal ang aking dad sa isang oportunistang babae. Sa isang iglap, ang tahimik naming buhay ay napuno ng kasinungalingan at pagkukunwari. Kasama niya ang anak niyang tila perpektong babae sa mata ng lahat — si Bianca. Pero alam ko ang totoo. Sa likod ng kanyang mala-anghel na mukha ay isang babaeng sanay mang-agaw at manira. Hindi siya nagdalawang-isip na ipakita kung paano siya paborito ng lahat, habang ako ang laging nasa tabi, tila isang anino. At ngayon, ang fiancé niyang si Andrew — isang successful na businessman na may mapanuksong titig at nakakapanghinang presensya — ay parang isang gantimpala na ipinagyayabang niya. Pero sa tuwing nagtatama ang mga mata namin ni Andrew, para bang may lihim na pagnanasa at pagtataksil na bumabalot sa pagitan namin. Alam kong mali. Pero bakit tila ako ang mas nanaisin niyang piliin? At sa huling pagkakataon, binalaan ko siya. "Once you touch me, you're mine." Ngunit handa ba akong akuin ang mga magiging konsekwensya ng mga salitang binitiwan ko?

Two years into her marriage, nakaupo si Ysabel Gomez sa Quezon City Civil Registry, hawak ang marriage certificate nila ni Rafael Jimenez. Pero sa isang iglap, naglaho ang lahat nang matuklasan niyang peke pala ang kasal nila. Every I love you’s… Every promise of forever… it was nothing but lies she had foolishly believed. Dahil natuklasan niyang si Rafael Jimenez, ang lalaking minahal niya ng anim na taon, ay kasal na pala sa isang propesor na mas matanda sa kanya. She felt her world crumbling into pieces. “I’m unmarried. Childless. And I’ll inherit everything,” mariin niyang wika sa abogado nang kaniyang ama. Sa unang pagkakataon, pinili niyang pakinggan ang sarili. Tahimik siyang naglaho sa mata ng lahat. Hindi para magtago, kundi para bumangon. At nang muling makita siya ng mundo, hindi na siya ang babaeng minsang niloko at iniwan. Siya na ngayon ang babaeng tinitingala ng lahat. Confident, elegant, at nakatayo sa tabi ng isang makapangyarihang lalaki na hindi siya tinrato bilang pag-aari, kundi bilang kapantay. Habang pinapanood naman siya ni Rafael, doon napagtanto ng lalaki kung ano ang sinayang niya. And as Ysabel smiled before the flashing cameras, surrounded by a world that once pitied her, a smirk plastered on her face. Her story wasn’t over yet. This was only the beginning.

Akala ni Alexia simple lang ang buhay niya chismosa sa umaga, barista sa hapon, at certified marites sa gabi. Pero isang araw, sa kalagitnaan ng kanyang “tampo moment” sa Jollibee, biglang nagpakita ang isang lalaking naka-three-piece suit, may hawak na kontrata… at may sinasabing siya raw ang legal na tagapag-alaga niya? Siya si Julian Alarcon. Billionaryo. CEO. Cold-hearted. At oo ang Ninong niyang matagal nang nawawala sa eksena. Pero teka, bakit parang hindi pang-Ninong ang mga titig niya? Bakit parang may sariling buhay ang mga kilig sa katawan ni Alexia? At bakit siya sinusundo ng limousine papunta sa isang mansyon kung saan ayaw siya pakawalan ng gwapong “Ninong” na ito? Ang problema? Makulit si Alexia, madaldal, at walang preno sa bunganga. Pero si Julian… sanay sa katahimikan, respeto, at walang ka-cheapan sa paligid. So anong mangyayari kapag ang isang pabibo at makulit na babae ay pinilit tumira sa mundo ng sosyal, tahimik, at super serious? Isa lang ang malinaw si Alexia ang babaeng kayang pasabugin ang mundo ng isang lalaking sanay sa kontrol. At si Julian? Baka siya pa ang unang mapusasan ng kilig.

Ei-An had chosen to live in seclusion sa isang liblib na lugar na pag-aari ng kanyang namayapang mga magulang. Being the writer as she is, the atmosphere suits the life she wants - tahimik, relaxing at cozy, and of course, being one with nature... Ngunit nasira ang pananahimik ni Ei-an nang biglang maligaw sa kanyang munting paraiso ang isang hari - hari ng kayabangan at kaarogantehan! Ang hindi lang niya inasahan ay nang mawindang ang kanyang puso, dahil ang isang King Pierce Kevin Santillan ay hari din ng kaguwapuhan at kakisigan! There's a small voice telling her that she could trust him. Hanggang sa namalatan na lamang ni Ei-An, si King na pala ang "hari ng kanyang puso"... Sa paglalakbay ni King sa mga bundok ng Pilipinas, nakilala niya ang isang babaeng taga-bundok. But contrary to the typical "babaeng taga-bundok", Ei-An is the most alluring goddess in her nature paradise. King feels serene and calm whenever Ei-An is around. It's the first time na nakaramdam siya ng ganoong klaseng contentment. He wants Ei-An to be his. Nag-propose siya sa dalaga at ipinangako na babalik makalipas ang isang buwan para sa kanilang kasal. But something very unfortunate happened... Sa kanyang pagbabalik, natuklasan ni King na ang babaeng itinatangi ng kanyang puso ay kasal na sa kanyang kapatid, Prince Kevin Kiev Santillan. They're expecting a baby too! Paano pa niya ngayon makukuha ang babaeng pinakamamahal kung sa mata ng lahat ay asawa na ito ng kanyang kambal?

Matalik na magkakaibigan sila Nathan Jake, Aljosh, Tyronne at Ezekiel. Pagkatapos nilang maka-graduate ng High School ay s'ya namang pag-alis ni Aljosh papuntang states. Nangako si Aljosh kay Jake na babalik s'ya after n'yang maka-graduate doon at saka ito pormal na manliligaw sa kanya. Aksidenteng nagkrus ang landas nila Jake at ng isang estranghero. Nung inaakala ni Jake na magpapakamatay ito. Makakapaghintay ba si Jake sa pagbabalik ni Aljosh? o matutuon ang pagmamahal n'ya sa estranghero?

Sa mismong araw ng kasal nila, nalaman ni Luna ang mapait na katotohanan—ginamit at pinakasalan lang siya ni Damon upang saktan ang babaeng dating karelasyon nito. Dala ng matinding sakit at pagkabigo, nagpasya siyang iwan si Damon sa araw ding iyon. Tahimik itong naglaho nang walang paalam. “Hanapin n’yo siya! I want every inch of this estate searched!” sigaw ni Damon habang galit na galit na naglalakad paikot sa marble flooring ng hall, ang mga palad niya'y nakasukbit sa kanyang buhok na tila ba hindi malaman kung ano ang uunahin—ang takot, ang galit, o ang pagkasira ng loob. “Sir Damon,” lapit ng isa sa mga security. “We’ve searched the entire estate… wala po talaga si Ma’am Luna. Even the guard at the back gate said walang nakitang dumaan.” “She can’t just run away with my child!” singhal niya, boses niya'y halos mapunit sa dami ng emosyong nagsasalubong sa dibdib. “Do whatever it takes—bring her back! Now!” Pagkalipas ng anim na taon magmula noong maglaho na parang bula si Luna... "Boss, we found your wife. She just landed at the international airport." "And she’s with three kids... who all look exactly like you." "But there’s another man with them—and one of the kids is calling him Dad."

“Pipay!” galit na sigaw ng aking madrasta mula sa kanyang silid habang abala sa pag-aayos ng kanyang mukha. Halos magputok ang ugat sa kanyang leeg, na para bang ako ang dahilan ng lahat ng problema niya sa buhay. “Bakit po, Madam?” mahinahon kong sagot habang tuloy sa paglalampaso ng sahig. “Madam”—iyon ang itinawag niya sa akin mula pa noong una, at dahil sa takot, hindi ko na rin inusisa kung bakit. Ako nga pala si Piazza Fontana Vega, o mas kilala bilang Pipay. Dalawampu’t dalawang taong gulang na ako, ngunit hanggang Grade 5 lang ang naabot ko. Natigil ako sa pag-aaral noong mag-asawa muli ang aking ama. Simula noon, naging parang alipin na ako ng aking madrasta. Araw-araw, pareho lang ang eksena sa bahay. Ako ang gumagawa ng lahat ng gawain habang si Madam at ang kanyang anak na si Claire ay nag-e-enjoy sa luho ng buhay. Pero kahit ganoon, may lihim akong pangarap. Minsan, sa mga tahimik na gabi, iniisip ko kung darating ba ang araw na makakawala ako sa ganitong sitwasyon. “PIPAY!” muling sigaw ng aking madrasta, na tila mas nagiging galit pa. Agad kong iniwan ang mop at tumakbo sa kanyang kwarto. Kailangan kong magmadali. Kapag natagalan ako, mas matindi ang parusa. “Madam, may kailangan po ba kayo?” magalang kong tanong sa aking Madrasta. "Bakit ba ang bagal mong kumilos? HETO! Labhan mo pati ang damit ng anak ko!” sigaw niya, sabay hagis sa akin ng maruruming damit. Tumama ito sa aking mukha, pero wala akong nagawa kundi damputin ang mga ito. “Opo, Madam,” sagot ko, habang pinipigil ang pagbagsak ng luha.