Kung Kailan Tahimik Saka Na Buwisit Novels & Stories

Unang beses nilang makaharap ng maraming tao, kaya ramdam kong nahihiya pa sila. Nang tuluyan na kaming nasa harap, nilibot ko ang mata ko at doon ko malinaw na nakita ang magulang ko na halatang hindi makapaniwala sa nasaksihan nila kahit din ang Ate Kela at Kuya Lucas.

Maya-maya lang ay busy na sa pagkukuwentuhan ang dalawa habang ako naman ay tahimik lamang na nakikinig. *eZymSeXy_05*

O kailangan pa nga bang magkaroon ng rason kung pwede namang wala? Hindi ko na alam kung alin sa mga opinyong mayroon ako ang tunay na nararamdaman ko at paniniwalaan ng aking sarili. Gayung ang bawat salitang aking binibitawan ay kinu-kontra ko rin ng kusa.

"Dapa! Putang-ina! Sabi nang dapa!" Isang utos na sigaw na siyang nagbigay sa amin ng takot at gulantang sa aming mga dugong dumadaloy sa aming mga ugat. Mabilis kaming sumunod agad at dumapa kung saan maikakasya ang aming buong katawan at mailapat ito sa sahig. Napapalinga ako at napapasulyap sa mga taong nag-uutos sa amin at tanaw ko ang kanilang mga bakal na handang bumuga ng nagbabagang tingga oras na may magkamali sa amin.

Mahaba niyang pahayag na siyang labis na ikinainis ko. "Gano'n ba ate?"Sarkastikong usal ko. Muli ay pagak na naman akong natawa sa mga walang kuwentang niyang palusot. "Alam mo ate, kung hindi pa siya sigurado, eh 'di sana ay hindi muna siya nangako! At kung hindi pa niya kayang manindigan, sana'y hindi na lang siya nagparamadam!" Gigil kong sambit.

Naiiyak kong sabi "Shh, tahan na. Wala ako sa position na sabihin na tama si Wade at ikaw ang mali, o ikaw ang tama, sya ang mali. Mag palipas muna kayong dalawa. Naging duwag syang sumugal, at ikaw hindi mo naintindihan ang situation nyo. Basta ka lang bumitaw gayong gusto nya pang kumapit" payo nya sa akin "Gusto ko ng bumitaw dahil kabilang dulo, maluwag ang pagkakahawak nya at anytime pwede nyang bitawan yon. Kaso hindi ko kaya" umiiyak na sabi ko

Pakiramdam ko bawat sagot na nakukuha ko ay nagdadala ng mas marami pang tanong. "Natatakot ako," amin ko. Tahimik siya sa kabilang linya. "Sa katotohanan?" "Oo." Huminga ako nang malalim. "Pakiramdam ko kasi habang papalapit ako sa mga sagot, mas lalo kong nararamdaman na may mas malaking bagay na nangyari noon." "Baka nga." "At paano kung hindi ko kayanin?"

Akala ba niya, niloloko ko lang siya? “Bakit naman? Hindi ba kapani-paniwala?” tanong ko nang nakakunot ang noo. Tumawa siya nang bahagya. “Bakit naman ako maniniwala kaagad sa mga magagandang salitang naririnig ko? Have you ever heard of too good to be true things mostly are brought by impulsive feelings? You may mean it now, pero paano kung nakapag-isip ka na nang mabuti? Magagawa mo pa rin ba ‘yan sa akin?”

Alam ni Yesha na tuloy-tuloy na ang kasiyahan nila at magkakaroon na rin sila ng isang tahimik na buhay. "Magpahinga ka na kaya muna, hija?" Napangiti siya nang makalapit ang ina ni Shawn sa kaniya. Hanggang ngayon hindi pa rin siya makapaniwala na talagang kasama na nila ito at mas lalong hindi siya makapaniwala hanggang ngayon na mukhang diyos ang ina ni Shawn. Sobrang bait at sobrang ganda. Medyo nawawala na rin ang mga pasa nito sa katawan kaya naman mas lalong lumalabas ang tunay nitong ganda. Nakakatuwa dahil magkakasundo rin sila. Ang mamita naman ni Shawn nagpapahinga muna habang hindi pa ayos ang mga pagkain.

I don't know, he just doesn’t have the vibe of a bad person. Tahimik siya buong byahe habang ako naman ay hindi maialis ang paningin sa kaniya. Minsan ko pa nga siyang pinanliliitan ng mata tuwing lilingunin niya ako pabalik. "Bakit ka nga pala nasa burol?" tanong niya.