Kung Kailan Tahimik Saka Na Buwisit Novels & Stories

Kapag nagsisimula nang maniwala 'yung ibang tao na deserve mo 'yung happiness na 'yon. “Alam mo,” mahina kong sabi habang nakangiti, “feeling ko gusto ka na talaga nila.” “Good.” ayan lang nasabi niya. “Good agad?” “Mhm.” “Bakit?” Tahimik siya sandali bago sumagot. “Kasi balak kong magtagal.” S***a, parang may fireworks na sumabog sa dibdib ko! Tahimik akong napatawa habang pilit pinapakalma ang sarili ko.

Maya-maya lang ay busy na sa pagkukuwentuhan ang dalawa habang ako naman ay tahimik lamang na nakikinig. *eZymSeXy_05*

"Dapa! Putang-ina! Sabi nang dapa!" Isang utos na sigaw na siyang nagbigay sa amin ng takot at gulantang sa aming mga dugong dumadaloy sa aming mga ugat. Mabilis kaming sumunod agad at dumapa kung saan maikakasya ang aming buong katawan at mailapat ito sa sahig. Napapalinga ako at napapasulyap sa mga taong nag-uutos sa amin at tanaw ko ang kanilang mga bakal na handang bumuga ng nagbabagang tingga oras na may magkamali sa amin.

Mahaba niyang pahayag na siyang labis na ikinainis ko. "Gano'n ba ate?"Sarkastikong usal ko. Muli ay pagak na naman akong natawa sa mga walang kuwentang niyang palusot. "Alam mo ate, kung hindi pa siya sigurado, eh 'di sana ay hindi muna siya nangako! At kung hindi pa niya kayang manindigan, sana'y hindi na lang siya nagparamadam!" Gigil kong sambit.

Naiiyak kong sabi "Shh, tahan na. Wala ako sa position na sabihin na tama si Wade at ikaw ang mali, o ikaw ang tama, sya ang mali. Mag palipas muna kayong dalawa. Naging duwag syang sumugal, at ikaw hindi mo naintindihan ang situation nyo. Basta ka lang bumitaw gayong gusto nya pang kumapit" payo nya sa akin "Gusto ko ng bumitaw dahil kabilang dulo, maluwag ang pagkakahawak nya at anytime pwede nyang bitawan yon. Kaso hindi ko kaya" umiiyak na sabi ko

That moron "Wag na ate, ako nalang mamaya kapag nakauwi rin kami, siguro naman ay mabilis lang ang enroll na yan." Nakangiti kong sabi at naupo na, simula kasi pagkapasok niya ay nakatayo lang kami medyo nangangalay ang binti ko, masakit parin kasi hanggang ngayon yung sa gitna ng hita ko.

"Kaya ayokong makita kang ginagawa rin ‘yon. Hindi lahat ng sagot makikita mo agad. Minsan, kailangan mong hintayin na dumating ang tamang panahon para maintindihan ang lahat." Tahimik na tumango si Thalia, iniisip ang sinabi nito. Sa kabila ng pagiging palabiro ni Nathan, may lalim rin itong pinagdadaanan. At sa gabing iyon, kahit papaano, kahit sa maikling panahon, nakalimutan ni Thalia ang bigat ng kanyang problema.

Akala ba niya, niloloko ko lang siya? “Bakit naman? Hindi ba kapani-paniwala?” tanong ko nang nakakunot ang noo. Tumawa siya nang bahagya. “Bakit naman ako maniniwala kaagad sa mga magagandang salitang naririnig ko? Have you ever heard of too good to be true things mostly are brought by impulsive feelings? You may mean it now, pero paano kung nakapag-isip ka na nang mabuti? Magagawa mo pa rin ba ‘yan sa akin?”

Alam ni Yesha na tuloy-tuloy na ang kasiyahan nila at magkakaroon na rin sila ng isang tahimik na buhay. "Magpahinga ka na kaya muna, hija?" Napangiti siya nang makalapit ang ina ni Shawn sa kaniya. Hanggang ngayon hindi pa rin siya makapaniwala na talagang kasama na nila ito at mas lalong hindi siya makapaniwala hanggang ngayon na mukhang diyos ang ina ni Shawn. Sobrang bait at sobrang ganda. Medyo nawawala na rin ang mga pasa nito sa katawan kaya naman mas lalong lumalabas ang tunay nitong ganda. Nakakatuwa dahil magkakasundo rin sila. Ang mamita naman ni Shawn nagpapahinga muna habang hindi pa ayos ang mga pagkain.

masaya kong sabi. Kahit na anong sabihin ko ay hindi pa rin s'ya gumagalaw sa kinatatyuan niya. "So ikaw na ngayon ang tahimik at ako na ang madaldal? Pag hindi ka pa nagsalita, hahalikan na talaga kita." wika ko na mas lalong kinangiti n'ya.