Novel & Cerita Labis Na Galak

Napaka-absurd! Napaka-absurd! Halos maging itim ang mukha ni Liliana , nakagawing nagalit na sinagot, “Lukas , nagbibiro ka ba? Paano ko naman maiiwan ang ganitong posisyon hanggang sa makauwi kami?”

sabi ko "Galit na galit ako la." sabi ko "Hindi masamang magalit apo pero alam mo anong masama." sabi ni lola "Ano po." sabi ko "Pag ang galit mo ay nandito." sabi ni lola at tinuro ang puso ko Agad akong tumahimik at pumikit ako, dinama ko ang malamig na hangin. "La." napalingon ako sa likod namin ni lola dahil don nanggagaling ang boses

Nagpapakitang-gilas ka na naman ba Token? "Ah, your word is Gabel-d.." "Oh, such a nonsense jibber-jabber." hindi paman nakapagtapos sa pagsasalita ang Speaker ay pinutol na niya ito. Lumaki ang mata nung Spaker dahil sa inasal nitong si Token Arc. Parang hindi asal ng District G ang ipinapakita niya.

ani Leonardo, " Gusto niyo bang lapitan ko ulit? Hindi rin kasi ako sigurado kung iyon lang ba ang galos na natamo niya." Maiiging pinagmasdan ni Maximo ang tindig ng dalaga upang suriin kung may iba pa ba itong galos sa katawan. Maayos naman itong nakakakilos kaya inalis na rin ni Maximo ang tingin sa labas ng bintana nang makitang sumakay na rin ito ng pedikab. " Hindi na, umalis na tayo. "

Tanging isang uri ng determinasyong mas delikado kaysa galit. “Hindi takot ang nararamdaman ko,” mariin niyang sabi. “Hindi rin galit,” balik ni Miguel. “Kung galit ka, sinaktan mo na ako. Kung takot ka, umalis ka na.” Tumayo si Lea, nakaharap sa kanya ngayon. Magkalapit na sila—isang hakbang na lang, at mawawala na ang linya. “At anong tawag mo rito?” tanong niya, mababa ang boses. “Pagod? Pagkalito? O pagkakulong?”