Tagalog Motto For Students Novels & Stories

Kung may tao mang nakakaalam sa pagmamahal niya kay dylan si lucas iyon at tasia. "Kahit.. kahit sa huling sandali umaasa pa rin ako na nadarating siya at isasayaw ako. I know this is crazy but, umasa pa din ako " Malungkot niyang sabi, iniangat ni lucas ang kanyang mukha. " Don't be sad princess, don't expect too much to avoid disappointment always remember that, i hope matuto kana." Sabi nito na tila naaawa sakanya. Gusto niyang umiyak pero she's not a crying baby..

Ang daming istudyante at lahat sila ay halatang mayayaman. Mabilis natapos ang paga-announce ng task ngayong araw kaya mabilis kaming kumilos ni Megumi para makapagsimula. Ang mga gamit namin ay inasikaso na ng mga teacher namin kaya hindi kami mahihirapan magbitbit.

Ang ganda ng bumungad sa akin. "wake up baby, graduation na ni iana at we are getting late" ohhh shit napabalikwas ako ng bangon. The hell i forgot.Graduation daw nga pala ngayon ng anak ko. Ang bilis lang dumaan ang araw and next year garde one na ang baby ko. Totoo pala ang kasabihan na hindi mo mamamalayan ang paglipas ng araw kapag kasama at masaya ka sa pilimg ng taong kumukumpleto sayo. An i can say that i am finally comleted and contented with my life now. I am completely happy with my wife KAILEY.

I lost my mood to attend my class. “Believe what you want to believe. Walang kinalaman si Gio at Andi rito kaya h'wag niyo silang idamay. They're living peacefully with their family so please, believe what you want to believe about the issue. H'wag niyo nang idamay pa sila rito.”

Grabe ang saya sa puso na makikita mo ang mga kaklase mo na nagtipon-tipon para sa simpleng pagdiriwang ng 'yung kaarawan at higit sa lahat ang pagka-panalo namin sa laro, nandito rin sa canteen ang ibang estudyante na hindi nanalo kung sa baga wala silang iniwan sa ere. Manalo matalo sa laro na sinalihan n'yo ang mahalaga at the end of the day ay balik kayo sa dati na ngumingiti parin, proud sa bawat isa, kung manalo celebrate pero kung matalo try again again and again hanggang makamit mo rin ang tagumpay.

Isa ba siya sa--- "Gusto ko lang pong sabihin na napahanga niyo po ako. Alam ko rin po at malinaw na sa lahat na hindi niyo po kasalanan ang nangyari. Na may nanabotahe po sa inyo. Gusto ko lang pong iparating sa inyo kung gaano ako naniniwala at kung gaano ko po kayo iniidolo. Hindi lang ako, kundi ng maraming tao dito sa mundo. Hanga po kami sa dedikasyon na pinapakita mo. Inspirasyon ka po lalo na sa amin na mga aspiring law students at lawyers. Gusto ko lang pong iparating sa inyo na sa lahat ng laban niyo, nasa likod niyo po kami. Naniniwala, umaasa, at humahanga sa lahat ng nagawa at magagawa niyo pa lang po."

Pagkapatak ng ala una ay nagpunta na si ive sa skwelahan at tinignan ang resulta. Ive: Thankyou lord nakapasa akooooo. Student 1: Ang OA naman neto, hoy ang ingay mo. Student 2: Oo nga, kala mo nanalo sa lotto e. Student 3: Baka first time makapasa ng entrance exam. Ive: Sorry hehe.

“Hindi galit. Hindi paghihiganti. Disiplina lang.” Tumingin ako sa bawat isa. Gusto kong maging bagong version ang paghawak ko sa mission na ito. “Ang goal natin ay iligtas ang mga student. Secondary lang ang paglipol sa tauhan ni Giapson.” Huminga ako nang malalim. “At kung may pagkakataong umatras para may mabuhay—umatras tayo.” Tahimik silang tumango.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Ngunit binabalik lamang n'ya ang mga sinapit ng kan'yang mga estudyante: Sipa, suntok , at tadyak. " Ako ang anak ng Lion. Ang pinuno ng Lion warrior!!"—sigaw n'ya't nagsitakbuhan na ang mga ito. Pagkaalis ng mga ito pinapasok naman n'ya ng kan'yang estudyante sa loob ng tinutuluyan nila. Upang gamutinang kanilang mga sugat at pasa. " Ano ba ng nangyari? Kahit saan talaga. Nawala lang kami saglit gan'yan na ng nangyari. Pa'no pa kaya kung di n'yo ako kasama? "