Novel & Cerita Mahal Kita Spoken Poetry Tagalog

I made her cry over and over again. "hushhh baby stop crying please.,it hurts seeing you cry, i won't leave you again hmm? mahal kita baby mahal na mahal kita at masakit para sa akin na makita kang nasasaktan ng ganito ng dahil sa akin" nakikisabay narin ang mga luha ko. I could feel how my heart aches because of its abnormal beating. It was beating too fast and i'm having a hard time because of it.

naluluhang naka ngiting wika ko rito "Mananatili tayo sa Islang ito hangga't hindi ko naririnig ang salitang 'Mahal din kita' "seryosong saad ko rito saka siya tinalikuran Dali dali akong nagtungo sa kwarto at duon hinayaan ang sariling tuluyang maging mahina...

Dugtong niya pa at ito'y pinandilatan ng mga mata. "Gano'n na nga, para hindi sumakit leeg mo kakatingala." Mapang-asar nitong wika. "Ikaw naman Mahalia, ngayon na nga ulit tayo nagkita ang sungit-sungit mo pa. Meron ka ba ngayon?" "Anong meron ang pinagsasasabi mo?" Kunot noong tanong niya sapagkat hindi niya iyon gaanong naintindihan. "Meron, red tide, dalaw gano'n..." Naglulumikot ang mga mata nito. "Iyong lumalabas sa kiffy na red—"

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

Nasa treehouse sila noon dahil doon siya dinala ng mga paa niya kanina nang umalis sila sa mansyon ng mga Del Carmen "Paano na ako ngayon? Paano na ang anak namin? Tsaka bakit hindi niya ako hinanap? Mahal na mahal niya daw ako pero bakit ganito? Bakit niya ako iniwan?" ang maraming katanungang iyon ang talagang nagpapabigat sa damdamin ni Isla. "Hindi ko rin alam, pero sigurado ako, darating ang panahon na magkikita pa kayo. Lalo na't may baby na kayo, siya na ang magbibigkis sa inyong dalawa, maniwala ka lang."

Mahal Pa rin Kita Intro (spoken) Hi my queen, ang kantang ito ay para sa’yo. Isinulat ko mula sa puso ko— sana maramdaman mo. Kung nakalimutan mo ang pangalan ko, hayaan mong awitin ko ito sa’yo. Kung nalimot mo ang halik ko, hayaan mong himig ang magbalik ng pakiramdam. Hindi kita babawiin sa alaala, dahil hindi iyon kailanman naging akin.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

tanong ko. "Sana araw-araw mo na akong tinatawag na Mahal. Kahit ayaw mo maniwala, kinikilig ang puso ko kapag Mahal ang tawag mo sa akin. Mahal words is special to me because of our son Hollis' name it for us," masuyong sabi nito sa akin. Napapikit ako sa paghaplos nito sa pisngi ko. Hindi niya sinagot kung tama ang pag-english ko.

Habang ako'y may buhay Mahal na mahal kita Higit pa sa iniisip mo Mahal na mahal kita Mahal na mahal kita Mahal na mahal kita Higit pa sa iniisip mo Mahal na mahal kita Mahal na mahal kita Mahal na mahal kita Higit pa sa iniisip mo Ngitian siya ng lalaki, di niya maiwasang mag flying kiss rito at mabilis na bumababa papunta sa lalaki nakasalubong niya ang kanyang ama na nakatayo sa gilid nag kanilang bintana "Pa," mahinang usal niya. Umiwas ito ng tingin, "Kung gusto mo lumabas sige lumabas ka." Niyakap niya ang ama, "Salamat Pa"

"Anong ibigsabihin? It's my first time hearing that word." "Meaning parang minamahal, kapag sinabi kong pinalangga ko ikaw, meaning minamahal kita," paliwanag niya. "Pinalangga ko ikaw, Maria." Napakurap siya at napahagikgik, bigla siyang kinilig dahil sa accent meron ito. "Pinalangga ko liwat ikaw, Syete." "It's not Syete, it's langga."