The Rabbit And The Turtle Short Story 소설 & 이야기

Tumabi ako sakanyang umupo at nakita ko naman ang mga bata nakaupo sa sahig. Kumaway ako sakanila at ngumiti ganon din naman ang ginawa nila. Ilang minuto pa ang lumipas ay nakiusap sila kay James na mag kwento ulit. Mabuti nalang hindi ako ang pinakiusapan gosh mauubos na naman laway ko ano. "Oh, sige mag k-kwento na ako kaya makinig kayo ng mabuti okay. Ang pamagat ng kwentong ito ay Bamboo and the turtle."

A silent surrender from a man who didn’t know how to lose… except, apparently, to a little girl named Elara. “‘Yung Little White Rabbit,” sabi ni Elara ng buong kumpiyansa. “H-hindi ko alam ’yan,” sagot ni Argus, halos mahina, parang nahihiya pang aminin. Nag-isip ang bata, tapos ngumiti ulit. “Okay… Little O-lang?” Umiling siya, mabilis. “Hindi ko rin alam.” “Eh… Little Squirrel?”

Nang magkaroon siya ng lakas ng loob na magpasa sa isang foreign company, nasuwertehan niya na nagustuhan ng mga ito ang kuwentong ‘Lady Rabbit. Tungkol iyon sa isang pabula na umiikot sa kuwento ng isang babaeng kuneho. Bunso ito sa kanilang magkakapatid at nag-iisa itong babae. Dahil doon, palagi itong naiiwan sa bahay. Mag-isang gumagawa ng mga gawaing-bahay habang hinihintay ang mga kapatid nito na oumabas para humanap ng pagkain. Isang araw, may nakita itong sugatan na paruparo malapit sa kanilang hardin. Tinulungan nito iyon at ipinasok muna sa kanilang bahay upang makapagpahinga. Doon nalaman ng bidang kuneho na biktima pala ang paruparo ng mga pasaway na bata na sumisira sa malaking

sambit niya rito kahit alam niyang wala pa rin itong malay. Nasisikatan ng araw ang mga damong may hamog kaya tila kumikislap ito. "Hear that? The bird is singing," Pilit niyang pinapasaya ang boses. "Oh there! The mother rabbit is feeding her little one," Tukoy naman niya sa mag-inang rabbit. Tumakbo ang mga ito ng makita sila. "Open your eyes now or you've missed the beautiful scenery," Patuloy lang siya sa pagkausap dito habang naglalakad.

tawag ko at saka sya napalingon sa ‘kin. “What?’ takang tanong nya. “Bakit mero’n tayong rabbit?” takang tanong ko. Tumingin sya sa rabbit na hawak nya at saka sya tumayo at binigay ang rabbit na ‘yon sa ‘kin. “Mero’ng nag-deliver nyan dito kanina lang at sabi sa ‘yo daaw ‘yan,” sabi nito at hindi ko alam ang kung anong irereak ko.

Pagkatapos nito, tinanong niya ang babae kung saang palapag matatagpuan ang second class. Tumango si Gerald bago niya sinabi, “Ang babaeng iyon ay isang magandang halimbawa ng mga kakaibang tao sa lugar na ito! Siya ay isang babae na may Rabbit Soul! Ang rabbit ay nabubuhay ngayon sa mundo para matutunan kung paano mamuhay sa mundong ito. Kung tutuusin, mukha siyang ordinaryong tao!" Nakita ni Gerald na tinakpan ni Perla ang kanyang bibig sa pagtataka, kaya tumawa siya bago niya sinabing, “Wag kang mag-alala, unti-unti mo nang nakikita ang future!”

Tinugunan naman ito ng rabbit ng isang cute na hikab at natulog sa braso ni Angelo. Walang nakagawa si Angelo kundi hawakang mabuti ang rabbit, ginawa pa siyang unan nito. Halos isang oras din ang ginawang paglakad ni Angelo ngunit sa halip na mainis ay nakatuon ang kanyang atensyon sa rabbit na mahimbing na natutulog. Iniisip niya kasi kung paano ba niya lulutuin ang matabang rabbit na nasa braso niya, na parang bata kung matulog.