Introduce Yourself Tagalog Novels & Stories

Ngumisi ang loko. "Yep, I know you by name, at dahil hindi mo pa ako kilala. Let me introduce myself, my name is Carlos Jasper Jr. Nice meeting you Clovett Salmigan," pakilala niya. Dahil hindi ko inabot ang kamay niya kaya siya na ang nakipag kamay sa akin. "Paano mo naman nalaman ang pangalan ko?" "Ano, manghuhula ako I mean dati akong manghuhula, ganern." hindi kapani-paniwala na sagot niya.

Pero, imbis na magalit at ngumisi lang ito aa akin at muling nagtungo sa gilid. "Ahm, I'm Xyriel." Then she smiled at me. "Alright. Then, mark my name. I'm Alejandro." This is my second time na ako rin mismo ang nagpakilala sa sarili ko. In short, sa babaeng ito mismo ako natutong ilabas ang sarili ko.

Sabihin pa nila na pahalata ka masyado at affected sa nangyayari. Sa affected naman talaga ako. “Excuse me, di ko pa kasi nagagawa yung assignment ko. Mauna na ako.” At bago pa nga naman makatayo, napa-aching ako. “Excuse me.” Kinuha ko na yung gamit ko, at umalis. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

suggest naman ng asawa ko at si Philo naman ay biglang sumingit sa usapan. "Mom! Hear me out, this is how I'm going to introduce myself!" Umuubu-ubo pa si Philo bago siya magsimula at nang handa na siya ay saka niya sinabi kung ano ang mga binanggit niya sa akin kanina, pero kasama niya na ngayon ang kanyang second name kaya mas lalo akong napangiti habang pinagpatuloy niya na ang kanyang pagpapakilala sa kanyang sarili.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Pagtatanong ko dahil ang muka nito ay hindi ko kilala "Let me introduce my self first, I'm Andrei qway i know hindi moko kilala pero wag ka sanang magugulat pero nasa america tayo" sa sinabe niyang yun hindi ko alam kung anong magiging reaksyon ko pero muka naman siyang mabait dahil sa maamo nitong muka. "America? Nasa america ako? Takang tanong ko ng marinig yun sa lalaking hindi ko naman kilala

pagmamakaawa niya "So, pag sa ibang lalaki ibibigay mo ang sarili mo. Ilan na ba ang nagdaan diyan siguro nahihiya kang malaman ko kung gaano na yan ka-" "Bastos!" Nagpumiglas siya saka ako sinampal. Malakas iyon halos mamanhid ang panga ko. "Bastos. Ako pa talaga..kung di kita inilayo roon baka hindi mo na makilala ang sarili mo kinabukasan. Or you usually do this thing.." Sasampalin niya ako ulit pero hinuli ko ang mga kamay niya. Ngayon wala na siyang kawala sa akin.

Sagot ng lalaki. Base sa itsura ng lalaki ay hindi naman siya masama. Maputi, may katangkaran at maayos manamit. "You mentioned na hindi mo ako kilala at hindi rin kita kilala. Now, I want to introduce myself. I'm Lui Sanchez, 23 years old," sabay ngiti nito. Ini-abot niya rin ang kamay niya kay Isabel. Ngunit, bago pa man ito abutin ni Isabel ay napasinga muna siya sa panyo.

LANCHE's POV "I want to be selfish. I want you to be back. I want you to be mine again. I hate seing you like this. P-pero kung talagang..." hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil sumikip ang dibdib ko. Unti-unting tumulo ang mga luha ko. "K-kung talagang nahihirapan ka na, t-tatanggapin ko. " naiyak na sabi ko habang hawak ang kamay niyang maputla.