Life's Work Novels & Stories

deretsong sabi ko sa kanya. Mukhang naagaw ko naman ang atensyon niya dahil binalingan niya ako ng tingin. Nagtratrabaho ako noon bilang isang executive director sa kompanya namin. Pero dahil sa kagustuhan kong mag focus sa pagiging mabuting may bahay ko kay Dalton kaya ako tumigil sa pagtratrabaho. Hindi naman umalma sila Daddy sa naging desisyon kong iyon kaya pinayagan nila ako. At ang tanging gumagawa ngayon ng mga trabaho na dapat para sa akin ay ang executive secretary ni Daddy.

Sa wakas, sinabi niya, "Marami akong dapat gawin. Hindi ko akalain na makakapagtrabaho ako sa iyong departamento." Nakangiting sabi ni Albert. "Naku, ang aming mga trabaho ay medyo simple. Walang maraming mga magsasaka sa paligid, sa simula, at karamihan sa kanila ay hindi maglalakas-loob na kumilos sa labas ng linya. Ikaw ay pupunta sa iyong buhay gaya ng dati at mababayaran para sa ito. Hindi ba't maganda iyon?"

Pang-iiba nito ng usapan. Napasimangot na lang ako. He is like that. Pagtinatanong tungkol sa personal na buhay nito eh para itong nagkaka-amnesia o kaya naman ay balisa. Halatang may itinatago eh, di nga lang sinasabi. Alam ko naman na malaki ang kinikita namin sa trabaho namin, pero pansin ko sa lifestyle ni Reed at galaw niya, mga damit, gamit at kotse halatang sanay ito sa marangyang buhay. Kung totoong mayaman nga ito, hindi ko alam kung bakit pinili niya ang trabahong ito.

Daily Life, Livia Ang araw-araw na trabaho ni Livia ay umiikot sa isang simpleng dalawang palapag na shophouse sa gitna ng mataong business district. Dito nakatira ang lahat ng pangarap niya—bago pa man ang kasal, at pati ngayon bilang asawa ni Damian. Dito niya ibinubuhos ang puso at oras niya, umaasang balang araw, ang maliit na negosyong ito ang magiging lifeline niya—ang tanging daan palabas.

"Emma, may nagba-barbeque ba sa loob? Bakit ang daming usok?" Bigla namang tumawa si Emma sa sinabi ko. Seryoso akong nagtatanong dito tapos tatawa-tawa siya. Wala namang mali sa sinabi ko diba? "Ellie, hindi iyan usok at isa pa walang nagba-barbeque sa loob." Tumawa muna siya sandali bago magpatuloy. "It's a mist. A supernatural force controlled by the Goddess Hecate that twists a mortal's sight from seeing monsters, Gods, Titans, and other supernatural occurrences by replacing them with things the mortal mind knows about and can comprehend," paliwanag niya.

Lumapit ako sa kaniya at pinagmasdan nang maigi ang kaniyang mukha. “Huwag mo sasabihing sasamahan mo ako? Ayokong maabala ka, Jacob. We’re both running a company. We’re both busy.” “You’re right. Pero hindi porket marami kang trabaho ay makakalimutan mo nang asikasuhin ang sariling buhay mo. You have your own life too. Hindi lang dapat sa trabaho iikot ang mundo mo. Nagkakaintindihan ba tayo?”

"And the plan is.......kill them all, from his wife who's taking down my business, his son who's also targetting my business." "How about smith?" Liam ask so i show him the white rose i'm holding bago ko i senyas na paandarin na ang motor. "We'll spare him........living in hell." SOMEONE'S P.O.V. (MR. SMITH) "ANO YUN?!" napatayo ako ng makarinig ng mga putok ng baril. Nandito ako sa opisina ko sa bahay ko ng mag umpisa akong makarinig ng mga putukan.

labas sa ilong na sabi ko. Hanggang ngayon kasi namomroblema pa rin ako sa nabalitaan ko. Alam ko ang trato ng ibang tao sa mga omega na tulad ko. Kagaya ng halos wala trabaho na tumatanggap sa kanila kaya karamihan nauuwi nalang sa pagbebenta ng katawan.

“H’wag mong palaging binababad ang sarili mo sa trabaho at alak. Life is too short so don’t make it shorter. I-enjoy mo rin ang buhay. Kasi feeling ko, this room matches how you feel about life, empty and dull.” HE’S JUST LISTENING TO her. Ang pinakaayaw niya sa lahat ay ‘yung pinapangaralan siya sa kanyang mga dapat na gawin. But with Chandria, okay lang kahit magdamag pa siya nitong pangaralan. “I’m busy dealing with my business,” he said.