Tila isang malalim na usapan ang pag-unawa sa gamit ng 'kung' at 'kong' sa sulat. Tradisyonal na ginagamit ang 'kung' bilang isang pang-ugnay na nag-uugnay ng mga ideya, karaniwang para sa kondisyon o posibilidad. Isipin mo ang isang senaryo sa isang kwento: kung hindi mo pinili ang tamang daan, maaaring hindi ka makarating sa iyong destinasyon. Mula sa perspektibo ng isang estudyante ng panitikan, ang mga kondisyong ito ay nagsisilbing batayan ng mga desisyon at kinalabasan ng mga tauhan.
Sa kabilang banda, ang 'kong' ay isang contraction ng 'ko' at 'ng.' Ang halatang gamit nito ay sa mga pangungusap na nagsasaad ng pagmamay-ari. Isang tipikal na halimbawa ay, 'Ipinakita niya ang akin kong paboritong libro.' Kapag ang mga tauhan sa kwento ay nag-aari ng mga bagay o iniintriga ang kanilang damdamin, nagiging mas personal at mas malalim ang koneksyon sa mga mambabasa. Kung ang kwento ay tungkol sa mga paborito at pangarap ng mga tauhan, mailalarawan mo ang kanilang eccentricities at pagkakaiba sa pamamagitan ng mga ganitong teknik.
Kaya't mismong pagsusuri sa mga simpleng salitang ito ay nagpapakita kung gaano kalawak at ka-complex ang sining ng pagsusulat. Ang maliit na pagkakaibang ito sa wika ay may malaking epekto sa pag-unawa at pagbuo ng karakter sa kwento. Gumagawa ito ng puwang para sa mas malalim na pagpapahayag, kaya napakahalaga na maging maingat sa bawat salitang ginagamit.