Love And Time Story の小説・ストーリー

“Huwag kang magsalita nang tapos, Jane. Baka mamaya’y kainin mo lahat ng sinabi mo. Pogi at hunk pa naman ang kaibigan mong `yon. Baka magising ka na lang isang umaga na mahal mo na pala siya.” Pinatirik niya ang mga mata. “Noon ko pa sana naramdaman `yan kung talagang mangyayari `yon. Pero hindi, eh. Hinding-hindi talaga!” puno ng kasiguraduhan niyang pahayag. “Love knows no time. Sometimes, it rapidly hits you like a bullet out of a gun,” makahalugan nitong saad.

Pero ngayon may isa nang buhay na nakadepende sa akin Kailangan kong bumangon at buohin ang sarili ko Kahit kapalit no’n ay masaktan ako sa pag-alis ko…para sa anak ko “I-I thought forced love can turn into a wonderful marriage over years.” “Maybe we can learn how to love someone over time.” “But force love can be the sweetest love but it can also be the poison that will slowly kill you… And before you notice it, it completely devours you.” Tumingin ako sa mata ni lolo Ernesto at pilit na ngumiti.

Mas mabuting ako na ang kumilos ako para mabalik sa akin ang atensiyon kaysa hanapin ang babaeng hindi ko naman alam kung sino. Sa kwento ng buhay ko, ako dapat ang center of attention, sa akin dapat umiikot ang pagmamahal ng asawa ko. Love story naming dalawa ito kaya ako dapat ang gagatong para hindi mawala ang apoy ng pagmamahalan namin. If kailangan namin ng baby, edi gagawa ng baby. Pero, paano? Hindi ko naman magagawa iyon ng mag-isa.

I was not really made out of obligation but out of love, because they secretly love each other. Kinilig ako ng malaman ko ang kwento nilang iyon. Pakiramdam ko ay nasayang ang panahon ko dahil sa mga narinig ko. Siguro kung humingi ako ng paliwanag ng mas maaga edi sana ay hindi naging boring ang buhay ko noon. Pero mabuti na rin na nangyari yun. Dahil kung hindi baka hiniling ko kina Mommy na wag na akong ipakasal kay Maru at hayaan akong magpakasal sa taong mamahalin ko.

Idinilat ko ang aking mata at tinitigan ang natutulog na si Zeb. "I didn't expect na makakatabi kita ulit sa higaan, My Love. Akala ko kamumuhian mo Ako at iiwasan dahil sa ginawa kong pag Iwan sa'yo." pinunasan ko ang tumulong luha sa aking mata at tumalikod na rito. Tiningnan ko ang orasan dahil biglang kumalam ang aking sikmura."11:30 in the midnight at hindi man lang Ako ginising upang kuma-in. Haistt, uso ba ang hindi kuma-in sa Araw na ito?"

“In my quest for love, it's so easy to fall in love but it's hard to find someone who will catch you. I found Robert who is willing to catch me for what I am, lock, stock and barrel!" -THE END-

"Once upon a time in a faraway land, there was a boy who met a girl and fell in love, but time took her away from him. Yet time never took the memories away, as time stopped inside his heart." Hindi nya alam kong anong mararamdaman nya sa mga narinig nya. Hindi naman siguro siya ang tinutukoy ni Bryce, ano? Ayaw nya ng maging assuming katulad ng mga nangyare dati.

You reminded me that stories are not abandoned; they are simply waiting for the right time to bloom again. So here we are. The silence has ended. The continuation begins. Rafael and Lia are ready to step back into your lives, to remind you that love, no matter how delayed, is never denied. Thank you for waiting, for believing, and for holding space in your hearts for them. This story is for you, because without you, Rafael and Lia would not have found their way home. With gratitude and love, Quillwhisper

Birong saad ng asawa kaya natawa siya. Hanggang ngayon ay hindi pa rin siya makapaniwala na asawa na niya si Andreana. Nung una ay talagang alam niyang inis na inis ito sa kanya. But love takes time to bloom, hindi minamadali at hindi pinipilit. It has its own timetable that needs to be respected and not hurried. Kaya hinayaan noon niya si Andreana na mag-isip. Kunwaring nag-let go na siya noon at magpapakasal sa iba upang makita niya kung may halaga ba siya sa dalaga. At nakita nga niyang mahal siya nito.

The pain he's causing me keeps getting deeper. "I love you so much," he whispered before embracing me. I sobbed uncontrollably. Instead of feeling happy that the person I love also loves me, I feel pain. I can't stop crying. "Hush, stop crying. I'm so sorry," Liam tried to comfort me. But it only hurts me more. I wish I could possess him. I want to be with him. If only I could turn back time. I wish I had confessed my love for him when I first realized it. But it's too late now. He's getting married soon.