Mad God: Part 1

Sera Ashford is a Null—a walking void where magic and memory go to die. Dogs hate her. Spells slide off her skin. And the supernatural world would kill to own her blood. But Sera doesn't know any of this. She just knows she got fired from her diner job for "creeping out the customers." Then she meets Kael Valerius in a rain-soaked alley. Kael is a Voidborn—the first vampire, cursed for nine hundred years to hear the screams of every life he's ever taken. Witches he burned. Kings he betrayed. A little boy with dark curls who just wants his mother. The voices never stop. They never forgive. And they've been driving him slowly, exquisitely mad. But when Kael touches Sera, the screaming stops. Desperate for silence, he offers her a contract: stand at his side during the Conclave of Thorns—a gathering of every bloodline, coven, and pack with a grudge—and he'll pay her enough to erase her debts. One month. Then freedom. The deal shatters the moment their hands meet. Sera doesn't just silence Kael's curse. She absorbs it. Now the voices scream inside her skull. Ghosts wearing familiar faces crawl out of the walls. And a dead woman named Margot—Kael's former Tether, who clawed out her own eyes—whispers warnings in the dark. Trapped on Kael's estate, bound by a curse that will tear her mind apart if she strays too far, Sera has thirty days to master the deadly politics of immortals, survive the hungry ghosts inside her, and uncover the truth Kael buried with Margot. Because the curse doesn't just collect the dead. It remembers how they loved him. And in a world where regret is a hungry god, Sera might be the only one who can end the feast—or become its next meal.

คนปกติไม่มีทางประโคมแบรนด์เนมตั้งแต่หัวจรดเท้าเพื่อเดินตากฝนแน่นอน เธอน่าจะป่วยอยู่หน่อยๆ.. คุณหนูสติฟั่นเฟือนเผยรอยยิ้มราวกับโจ๊กเกอร์สาว เธอถอนหายใจ เลียริมฝีปากบางๆ นอนหงายแผ่ราบลงบนหลังคารถหรูของแอชตัน กายบางเปียกชุ่มไปด้วยเม็ดฝน เธอพลิกตัวทันควัน นอนตะแคงแอ่นสะโพกจนเห็นสัดส่วนชัดเจน สายตาอันตรายและรอยยิ้มที่แสนยั่วยวน “Sex with me” “….” “นอนกับฉันสักครั้งสิ” เพราะเธอคือคุณหนูที่สติฟั่นเฟือน.. ทายาทจิวเวลรี่ชื่อดัง หลังจากบริษัทล้มละลาย พ่อก็วางเเผนให้เธอกับแม่ลาลับไปจากโลกนี้แบบสามคนพ่อแม่ลูก แต่กลับเป็นเธอ ที่รอดมาเพียงลำพัง ภาพที่เห็นว่าพ่อพยายามปลิดชีวิตทั้งเธอและแม่นั้นจำไม่ลืมเป็นภาพจำที่แสนจะหดหู่ เธอได้รับแผลทางใจตั้งแต่นาทีนั้นเป็นต้นมา จากคุณหนูที่ใช้ชีวิตอู่ฟู่ประหนึ่งเจ้าหญิงกลายเป็นหญิงสาวสติฟั่นเฟือน เป็นคนบ้าที่แสนจะเอาแต่ใจในสายตาของทุกคน

The convent was his safe haven. For Jerald, running away from the web of lies of his parents and not fully understanding why they had to do it but the pains from having been lied to clouded his vision and made him leave home. ************** Amari had lived most of her life in the convent and wondered what lies beyond the horizon of the church walls, longing for the outside but caving herself in the church until he came and within the spurs of the moment, showed her what it means to love and be loved back. *********** It's against the doctrine that a reverend sister is falling in love with a man who ought to become a priest, it was counted as the Devil's will and not of God.

My name is Elena, and I died at twenty-two. My parents forced me to take my foster sister’s place and traded me for a territorial alliance. My mate was the most volatile heir of the wolf packs. Beaten bloody and fading fast, I made my eighth call for help. At my adopted sister Seraphina’s birthday party, she played the recording of my final, groveling plea—and laughed. My parents listened to those desperate calls with nothing but irritation, dismissing each one as theatrics, an inconvenience unworthy of their time. My brother snarled over the phone, “Then just die already!” So I did. In the end, it was my three-year-old daughter who made the final call—using her smartwatch to video my mother, live-streaming the freezer where my severed head lay. Now, my spirit watches from above as they all, one by one, begin to unravel.

Rafe Serafin was once the Mafia’s most feared enforcer until a betrayal forced him into hiding behind the quiet life of a bartender. He plans to stay invisible. Until the night he saves billionaire CEO Derek Morgan from a hit and gets pulled back into the world he swore he’d never touch again. Derek is marked for death, hunted by enemies who won’t stop. And the only man capable of keeping him alive is the one who refuses to take the job. Rafe knows what happens to the people he protects; they die and he can’t survive losing someone again. But when multiple Mafia factions close in and the city becomes a hunting ground, Rafe does the one thing he promised himself he’d never do: He steps back into the darkness to save Derek. As bullets fly, feelings grow, and secrets unravel, Rafe learns the truth: Derek is being targeted because of a secret buried in his father’s past. And when Rafe is ordered to betray Derek, the same command that once destroyed his life, he makes his choice…

On the day I'm set to give birth, a rogue crashes his car into the convoy that's meant to transport me and Alison Cranwell to the hospital for a prenatal check-up. My water breaks the moment the crash happens. A mixture of blood and amniotic sap soon dyes my seat crimson. At the same time, intense pain flares from my abdomen. My Alpha mate, Caleb Bright, rushes over immediately and hoists the doctor by the collar. "You must protect the she-wolves and their pups!" Warmth floods my heart at that moment. It continues spreading throughout my body until I get wheeled into an operating theater. Since the general anesthesia has yet to fully take effect, I can vaguely make out Marcus Knight, Caleb's Beta, speaking to him in a lowered tone. "The thing is, Alpha Caleb, Luna Selina is suffering from heavy bleeding as well. But we only have one vial of the most effective Lunar Grass essence left. If we don't use it on her, I'm afraid that she and the pup will—" "Alison is pregnant with my dead brother's only pup. She must not be harmed no matter what," Caleb states icily. "Selina is very strong, and her wolf can endure her grievous wounds. As for that pup… well, we'll have another one in the future." But what Caleb doesn't know is that I didn't just lose my pup that night—I've lost the last trace of love I have for him as well.

รับส่งขึ้นสวรรค์ทั่วทุก ‘ซอย’ โดยเฉพาะ ‘ซอยถี่ๆ ซอยลึกๆ’ ผมยิ่งชอบ ‘ซอยตัน’ วิ่งไปชนจึ๊กๆ ผมก็รับนะครับ สนใจใช้บริการนี่นามบัตรผม กด 6969 เรียก ‘ผัวเบอร์ 1’ รับประกันส่งถึงสวรรค์ไม่มีหยุด สะดุด ให้เสียเซลฟ์

Deux inconnus dans un ascenseur en panne, entre deux étages d'un hôtel anonyme. Lui, les mains encore marquées par un récent accident. Elle, les lèvres teintées du rouge à lèvres qu'elle vient d'effacer nerveusement. Pas de noms. Pas d'histoires. Seulement l'espace exigu qui rétrécit à chaque expiration. L'électricité statique qui fait crépiter la laine. Un regard accroché à un poignet, une veine qui bat sous la peau fine. La chaleur devient palpable, suffocante. La première parole est un juron étouffé. Le premier contact n'est pas une main, mais un souffle contre une tempe. L'étreinte qui suit est une affaire de survie, une tentative désespérée de prouver qu'ils sont encore vivants face à l'étreinte de fer qui les emprisonne. C'est brutal, urgent, sans fioriture. Le cuir de sa ceinture laisse une marque sur sa hanche. L'agrafe de son collier lui griffe la nuque. Dans l'obscurité intermittente des lampes de secours, ils se dévorent. Chaque baiser est une question sans réponse, chaque morsure une ponctuation. Ils extirpent l'un de l'autre des gémissements qu'ils ne se connaissaient pas, des peurs qu'ils n'avouaient pas. Ils sont à la fois le remède et le poison, l'oxygène et la privation. Quand les lumières se rallument et que l'ascenseur repart avec un grondement sourd, ils se séparent comme on se scarifie. Aucune promesse. Juste l'odeur de l'autre sur la peau, indélébile. Elle sort à son étage, il descend au rez-de-chaussée. Leurs vies respectives les attendent, inchangées en apparence. Mais quelque chose a cédé. Quelque chose a brûlé. Et chacun, dans son silence, porte désormais la mémoire brûlante de cette chute libre partagée, de cet instant parfaitement égoïste et absolu où ils n'ont été que chair, pulsion et vérité crue.

“หยุดดิ้นเดี๋ยวนี้ไอรดา อย่ามาทำเป็นไร้เดียงสา คิดเหรอว่าผมโง่จนดูไม่ออกว่าคุณกำลังเสแสร้งแกล้งทำเป็นไม่ประสา เพราะยังไงผมก็ไม่เชื่อว่าผู้หญิงที่อยากได้สเปิร์มคนอื่นจนตัวสั่นอย่างคุณจะไม่สันทัดเรื่องพวกนี้ บางทีคุณอาจจะช่ำชองกว่าผมก็ได้ใครจะไปรู้ ทำไมไม่แสดงมันออกมาให้ผมดูล่ะ เผื่อว่าถ้าผมติดใจ อาจจะแบ่งสเปิร์มฝากไว้ในตัวคุณบ้างก็ได้” ใบหน้าแดงก่ำนัยน์ตาดุกร้าวของเขาบอกให้รู้ว่าตอนนี้เขากำลังไม่พอใจ ที่เธอพยายามดิ้นรนขัดขืน ทั้งที่ร่างกายของเธอกำลังตอบสนองต่อสัมผัสของเขา และมันยิ่งทำให้เขาขัดใจมากยิ่งขึ้นเมื่อคิดว่าเธอเคยพลีกายให้ชายอื่นครอบครองมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

Matapos ang tatlong taon na kasal sa isang hindi tapat na asawa, ang multi-bilyonaryo ay pinalayas sa kanyang tahanan! Pagkatapos ng diborsyo… Ang kanyang hindi tapat na asawa ay humihingi ng tawad habang sinasabi niya, "Nagkamali ako, mangyaring bigyan ako ng isa pang pagkakataon!"