Magellan And Lapu Lapu Romane & Geschichten

“Tiyakin kong ligtas ka.” Kinabukasan ng hapon, sumakay kami sa kotse ni Miguel, kasama si Kiko at limang iba pang tauhan. Ang Bundok ng Malalim ay isang malaking bundok na malapit sa dagat—isang lugar na puno ng damo at malalaking puno, mahirap na hanapin.

Tumango-tango na kumbinsedong bumili. "Mommy, I want to buy that red-orange one, is it gold fish?" walang muwang na sambit ni Levi na nakaturo pa sa isda. Nagtawanan silang lahat dahil sa sinabi ng paslit. "It's not, hindi 'yan goldfish, anak." Ani ni Janissa. "Lapu-Lapu 'yan, Lev." Sambit pa ni Theodore. "Oh, I heard that name, is it the one who fight Magellan, mom? Tama po ba ako?" muling nagtawanan ang madla sa sinabi ng paslit.

"Kung alin mang pintoan diyan ayokong malaman. Tanging si Manang Meldred lang ang nakakapasok sa kwarto niya. At hindi ko rin papangarapin na makapasok doon. Kahit ganoon siya kagwapo pero kabaligtaran naman ng ugali niya." Nakikinig lamang ako sa kanya. Napansin ko ang naglalakihang paintings na nakasabit sa dingding ng mahabang pasilyo. "Sino sila?" tanong ko ulit. "Sila ang mga ninuno ni Sir Lance. Mga may kayang pamilya na sumama noon sa paglalayag ni Magellan. Sila na ang nagpatayo nitong mansiyon. Isa sila sa mga unang tao na nakakita sa lugar na ito kaya malaki ang kanilang lupain dito. At ayon sa mga kwento isa sa mga ninuno ni Sir Lance ang naging unang gobernador ng probinsiya. Par

"Yes, Ma'am. Sumunod kayo sa akin." Agad naman ako sumunod sa Nurse. Napatingin ako sa mga nandidito. May lumapit sa akin na isang magandang babae. Panay ang hila sa kan'yang buhok. "Miss, alam mo ba kung sino pumatay kay Magellan?" Tanong niya sa akin. "Si Lapu-Lapu?" Nakangibit na sagot ko. "Hala! Totoo? Eh, sino naman pumatay kay Lapu-Lapu?" Aniya na panay ang sundot sa akin.

Excited ang bawat isa, may mga kumukuha ng selfies, samantalang ang iba'y nagkukuwentuhan tungkol sa mga kakaibang karanasan nila sa mission. Mabilis na dumaan ang umaga sa paglilibot sa Magellan's Cross at Basilica Minore del Santo Niño. Ang kanilang tour bus ay puno ng tawanan at masisiglang kuwento habang patungo sa kanilang susunod na destinasyon—ang Temple of Leah. Ngunit, habang sila'y nasa kalagitnaan ng paakyat na kalsada patungong bundok biglang nag-iba ang takbo ng bus. Biglang nagkagulo ang mga kasamahan nila.

Mabagal na lumapit si Apolo, hanggang sa halos magkadikit na ang kanilang mukha. “At sisiguraduhin kong sa lugar ka mapupunta na hindi mo magugustuhan.” Napalunok si Megan. “Hindi sa Pilipinas.” Nanlabo ang paningin niya dahil sa luhang pilit niyang pinipigilan. “Hindi sa Asia.” Nag-iwas siya ng tingin, nanginginig ang buong katawan. Alam niyang hindi siya binibigyan ng tunay na pagpipilian ni Apolo.

Year 1946 Isa sa pinakamayaman na pamilya ang mga Ibañez sa Legazpi Albay. May malaking Rice Mill ang mag asawang Senyora Erlinda at Senyor Luis Ibañez na siyang pangkabuhayan nila. At bukod pa sa Rice Mill ay may malaki rin silang palaisdaan sa seaport ng Legazpi. Ang pamilya nila ang nag eexport ng mga isda sa iba't ibang kalapit lungsod sa Albay at Bicol.

Nagsisimula nang sumikat ang araw habang kami ng mga kasamahan ko ay papunta sa Ciudad de Cavite. Ang Cavite Nuevo ay ang lugar kung saan nangyari noon ang Galeón de Manila o ang Kalakalang Galyon ng Maynila at Acapulco. Ngunit ito ay naitigil sa taong 1815 dahil sa digmaang sumiklab sa Mehico na tinawag Guerra de Independencia de México ng mga Espanyol. Di kalaunay nagsanib ang mga karatig-bayan nito at nagawang munisipalidad ang lugar kasama na ang San Roque at La Caridad.

"'Yang malaking palayan na iyan hanggang doon sa malawak na lupain patungong ikalawang burol atsaka dito sa kabilang kalsada ay pagmamay-ari ng mga Buenaventura. Halos sakop na nila ang buong lupain ng El Fuego, pero May malaking parte din naman na pinagmamay-arian ng mga Mondragon. Sila ang pinakamayan dito sa buong lugar." "So you mean that they owned this big village?" "Parang ganon na nga. May mga malalaki din silang mga kompanya sa manila and mostly ang mga gumagraduate dito ay doon na nagtratrabaho." "So in literal sense of manner they are businessman." "Nadali mo Bella. Uy! Nandito na tayo," anunsyo niya at binayaran ang sinakyan naming traysikel. "Kinakailangan pa nating maglakad nan

"Mas maganda, siguradong ligtas sila. Pero kailangan pa rin nating alamin. What if hindi pa?" "Check ko nga mapa ng Pilipinas," ani naman ni Darwin at kinuha ang mapa ng Pilipinas na siniksik ni Jolo sa tagiliran nito. Binuklat naman nito ang mapa na iyon. "So itong pinakahuling isla ay Y'Ami iyong sunod sakop na ng Taiwan oh." "Pero mas malapit ang isla papuntang south mula sa Y'Ami," aniya. "Mas maliit nga lang, compare sa Lanyu."