Magellan And Lapu Lapu Romane & Geschichten

Hindi nila magawan ng butas na dapat silipin upang ibagsak. Hindi kailanman nakialam ang lolo ni Maximillian sa mga gawi sa San Felipe. Ang kumpanya nila ay patuloy na lumalago sa iba’t-ibang bahagi ng Pilipinas, hindi lamang sa San Felipe kaya’t wala siya nakikitang problema para makialam sa sistema. Sa isip niya’y hindi naman sila apektado. Ganoon din ang katwiran ni Maximillian noon, pero hindi na sa sandaling iyon.

((( ZHIA ))) Di ko alam kung nasaan yung pinto. Sa laki ng silid, parang nasa panahon ako ni Magellan at nakatira sa palasyo ng hari ng Spain. Nauna kong nahaligilap yung switch ng ilaw dahil napaka-creepy talaga. Wag niyong sasabihin na nanaginip ako at mamaya lang magsisilabasan na yung mga multong kilalang-kilala ko na kinakatakutan ko ng husto.

Ilang sandali pa ang lumipas… Unti-unting lumayo ang barko, tinatahak ang malawak na karagatan patungo sa Isla Mujeres—ang pribadong isla na pagmamay-ari ng pamilya ni Raven Darry Montellana. Ilang oras din ang kanilang naging paglalakbay bago tuluyang bumagal ang sasakyan sa gitna ng tahimik na alon. “Madam, narito na po tayo sa Isla Mujeres,” magalang na saad ng isang tauhan—kasama si Captain Morgan at ang dalawa nitong kasamahan.

tanong ni Megan ng makita niya ang isang malawak na ubasan. “Oo, hindi mo ba alam na ang La Union ang Grape Capital sa Pilipinas? Kung hindi mo pa alam, ngayon alam mo na. Gusto mo bang mamitas at matikman ang tanim namin dito?” Naexcite naman si Megan. Tinahak na nila ang daan patungo sa malawak na ubasan sa loob ng rancho. Naunang bumaba si Akira saka niya inalalayan si Megan na makababa.

na hindi tanggapin ni Magnus na nabuntis niya ako… “Alam mo ba kung saan siya? kung papaano natin makokontak si Magnus.” Tanong ni Lola. “Wala na po akong contact kay Magnus La, at wala na rin po siya dito sa pilipinas. Bago po ako nagpunta rito, si Magnus po ang huli kong kasama, at sinabi niya na babalik na siya pa ibang bansa.” sagot ko.

San Lorenzo, ika-11 ng Nobyemre (Dito natapos ang tala ng kabalitaan) Ayon sa sulat ni Kapitan Martin Aristorenas sa kanyang kaibigan na si Luis Chiquito, ito'y inaanyayahang dumalo sa kapistahan ng San Lorenzo para makapagsaya at makipaglaro ng monte sa mga kilalang tahur na kinabibilangan nina Gobernador Gregorio, Kapitan Joaquin, Kabesang Manuel, Padre Ignacio at ang Konsul. Ibinalita rin ni Kapitan Martin na makakalaro sana nila si Francisco Lorenzo pero hindi ito sumipot. Tila katulad din siya ng kanyang ama na walang hilig sa sugal.

Bumalikwas s'ya ng bangon at agad na kinuha ang baril sa tabi ngunit hindi n'ya naituloy ng biglang lumabas ang sakay ng naturang yati. "Lopez, long time no see, huh! Sa dinami-dami ng lugar na pwedeng mag krus ang landas natin ay dito pa talaga sa gitna ng Pacific ocean tayo nagpang-abot," nakangising sabi ng lalaki na sakay ng yati na nasa tabi ng sa kan'ya.

Tssss. “Ferdinand Magellan Sir.” May diin kong saad sa huling salita. “In what year?!” king inang ito. Kapag ako ang tinatawag napakaraming tanong. “1521.” Sagot ko saka umupo. Ngingisi ngisi naman siyang nakatingin sa akin.

HERMES LAURENTE? Natigilan si Leopold sa narinig at muling nanumbalik sa kaniyang alaala ang mga naganap noon sa Maldives. Year 2015. MALDIVES. “Target on site.” “Capture the man alive, Cpt. Rodriguez. Understood?” utos kay Leopold ng commanding officer niya na siyang nag padala sa kaniyang grupo sa lugar na ito. “Roger!” tugon ng binata.

This is insane! "Magsisimula na ang pila sa pagtanggap ng mga pasahero. Pumunta na kayo roon sa may daungan," ngiti ni Mang Raldo upang matauhan ako. Sa 'di kalayuan ay may isang daungan ng mga pirate ships o galleons?! What in the world! I thought these things only existed in anime?! It is in front of me right now!