Magellan And Lapu Lapu Romane & Geschichten

Actually I did some baybyin here dati, kasi akala ko pero I did some research and tada! Location: Visayas Year: around 1500s Before sa panahon ni lapu lapu

natatawang sabi ni Lino habang napapailing. Natawa si Señor Magnus at Señor Galicia. "Ikaw lang naman itong tila naglalaro sa pag-ibig, Lino," tawa ni Señor Magnus kaya napatingin kaming lahat kay Lino. Nabulunan si Lino at agad niyang ininom ang tubig sa tapat niya. "Kaya pumayag na rin akong bumalik siya sa Pilipinas nang maging isang tunay na maginoo. Hindi na siya tumulad sa kanyang kapatid na marunong makontento sa isa," sabi niya sa 'min.

Pagkatapos ng misa ay nagtulos kami ng kandila sa gilid ng basilica. May ilang nagtitinda ng kandila ang nag-aalok ng padasal sa pamamagitan ng pagsasayaw ng Sinulog ritual. Pagkalabas namin ng simbahan ay nilakad namin ni Manang ang daan papuntang Plaza Sugbo; hindi ito kalayuan mula sa basilica. Dito raw matatagpuan ang isang chapel kung saan naroroon ang replica ng makasaysayang Magellan’s cross. Nakakahanga dahil na-preserve talaga ng lungsod ang history ng lugar na ito sa kabila ng modernisasyon ng makabagong panahon.

Mabilis na lumapit si Secretary Max. “President,” seryoso nitong sabi, “should we close the roads again like last time?” Naalala agad nito ang nangyari noong nakaraan nang mawala si Marian at buong Manila ang halos ginulo nila para hanapin ito. Ngunit this time, mas naging madilim ang tingin ni Arturo. “Too late for that,” malamig niyang sagot. Napakunot-noo si Secretary Max.

aniya. Kapag nangyari nga iyon, hindi na babalik si Mayumi sa Manila o sa buong Luzon dahil makikita lamang nito si Miguel. Pinapangako nito sa sarili na hinding-hindi na magtatagpo ulit ang mga landas nilang dalawa.

Humarap kami sa isa't-isa ni Lola, sabay niyakap ako. “Mag-iingat kayo sa pagbyahe, apo ha? Gabayan kayo ng Panginoon...” bilin niya. Sila Dominador at Mang Cardo ang maghahatid sa akin sa terminal dahil si Dominador ay babalik na rin daw sa Manila samantalang si Mang Cardo naman ay magtutungo sa Lipa. “Opo, La. Kayo rin po rito. Mag-iingat po kayo. Magpapadala na lamang po ako muli sa inyo...”

Pagkatapos ay sinabi kay Gabriel, “How long are you staying here in Lapu-Lapu City, Mr. Fuentes? Ako na lang ang manlilibre kapag may oras ako.” “Nagmadali lang akong pumunta dito para sa conference. Bukas, aalis na rin ako.” Naramdaman ni Gabriel ang pag-iwas ni Chloe, kaya umatras siya, “It’s okay, I totally understand. May iba pa naman akong aasikasuhin sa Lapu-Lapu City. Sa susunod na pagpunta ko, President Valdez, huwag niyo akong kalimutan. I’ll be back for your treat!”

Malakas ang tugtog ng bar habang si Luis Marin—ang kilalang anak ng isang mayamang negosyante sa Spain ay naaliw na nakatingin kay Delilah Remadavia. Tuwang tuwa siya habang nakatingin sa mga hips nitong umiindayok habang nang-aakit ang matang nakatingin sa mga lalaki. “What’s her name?” he asked Noli, his friend he met when he arrived in the Philippines.

“Masarap ‘yon ka-partner ng kape, mare.” Tumango si Andrea. “Okay ka lang ba?” sabi pa ni Meldy habang naglalakad sila. Tumango uli si Andrea. “Naninibago lang siguro ako sa bagong paligid ko.” “Masasanay ka rin, makikita mo. Mawiwili ka rito. Saka isa pa, dala lang ‘yan ng pagod natin sa biyahe kahapon. Buti nga, nag-eroplano tayo hanggang Legazpi. Kung hindi, naku, sobrang mangangalay ang mga puwet natin sa bus sa tagal ng biyahe. At least konting oras na lang ang nilakbay natin sa ferry and drive.”

Walang ibang laman maliban sa flash drive. I opened my laptop and checked its content. Hindi nga ako nagkamali. And Nicole is really good. Nandoon ang lahat ng nalaman niya. I read the name of the man na kausap ng tao nina Louisianna at Raymundo. Napakunot ang noo ko. Giuseppi Fumagalli. Fuck! Sabi ko na nga… I smirked. Another big name was revealed.