Magulang Tula นิยาย & เรื่องราว

Kaizer John's Point of View MULA pagkabata ay hindi ko na nakilala kung sino ang tunay kong Ama. Lumaki ako sa piling ni Nanay Belinda, na tunay kong Ina. Ang sabi niya ay halang daw ang kaluluwa ng Tatay ko at pinagsamantahan siya. Kaya siguro naging madamot siya sa akin simula't sapol. Pero ganoon pa man ay pinapakain niya ako ng tama sa oras sa kabila ng aming kahirapan. At tinatanaw ko iyong malaking utang na loob dahil lumaki ako na hindi nagutom. Itinanim ko na lang sa aking utak na kaya hindi niya ako binibigyan ng iba pang bagay, na gusto ko sanang magamit ay dahil kapos kami sa mga pangangailangan. At apektado na rin nito ang hindi niya maibigay na pagmamahal bilang isang magulang.

Tulad ng mga magulang ng asawa ko ay may mabuti rin puso ang magulang ko. Nang matapos ang sandaling iyon ay labis-labis ang kasiyahan na nadarama ko. Napunuan ang kakulangan sa pagkatao ko na nawawala. Ang akala ko noong una ay ang paningin ko ang kailangan maibalik sa ‘kin upang mabuo ulit ang pagkatao ngunit hindi pala. Ang pagmamahal at presensya ng aking tatay ang bumuo sa ‘kin. Alam kong ganap na akong magiging mabuting magulang sa mga anak ko. Natigil ako sa pagmumuni-muni nang may yumakap sa ‘kin mula sa ‘king lukuran, “anong iniisip ng misis ko? Kanina pa kita hinahanap.”

Magalang na pag bati ni Taurus sa aking mga magulang at umalis sa pag kaka-anggas sa motor nito. Hindi ako naka ligtas sa galit na paraan na titig sa akin ni Papa, at alam kong sasalubongin ko na naman ang galit niya ngayon. Wala man lang ka reaksyon ang mukha ng mga magulang ko, halatang dismayado at hindi nila nagustuhan kong ano man ang nasaksihan nila. Patay! Nang mapansin ni Taurus ang malamig na presinsiya na lumukob sa panig ng lahat, kaagad naman pinutol iyon na mag salita muli ito.