Tula Tungkol Sa Magulang Novels & Stories

Tuwing may activity sa school siya ang tinatawagan neto dahil alam niyang hindi talaga makakadalo ang magulang dahil nag-aasikaso din ito ng mga negosyo nila. Naiintindihan naman nila iyon pinaintindi na din niya sa kapatid niya na huwag magtatampo dahil lahat naman binibigay sa kanila. Kapag may espesyal naman na okasyon ay lagi naman present ang mga magulang niya. Sa gan'ong paraan makakabawi ang mga ito. Pero bilang lang sa isang taon sila na magkasamang kompletong pamilya. Masasabi niyang hindi perfect ang pamilyang meron siya pero hindi niya naman naramdaman na may kulang kasi gumagawa naman ng paraan ang mga magulang nila na makabawi sa kanila kahit papaano.

Makahulugan nitong sabi. Ngumiti siya rito. Masaya siya dahil nagkwento ito tungkol sa daddy nito. Naiintindihan na niya kung bakit ito nagsinungaling tungkol sa mga magulang. Ang sinabi kasi nito sa kanya no'ng una ay nasa US ang magulang nito. Marahil hindi nito gusto na may makaalam sa ginawa ng ina nito. Pagkatapos nilang kumain ay naghugas na siya ng plato pagkatapos magligpit.

Sky's POV "You want a fake marriage? Tama ba ang pagkakaintindi ko, iho?" Halos hindi alam ng Tita Laurel niya, ang Mommy ni Braille kung ano ang magiging reaksiyon. Nasa harap siya ng mga magulang ng babae. No'ng isang linggo lang siya kinausap ng Mama niya. Binuksan na uli nito ang tungkol sa paksa ng kasunduang kasal nila ni Braille.

Balewala nitong sabi sa kaniya pabalik. Agad uminit ang ulo niya at hindi niya ito magawang mabira at baka magsumbong na ng tuluyan ang talipandas na ito. “Dapat ba matanda ka na bago mo matutunan ang reyalidad? Hindi sa edad nasusukat ang kamulatan, nasa piangdadaanan ‘yon. Pero iba ako sa kanila, m-may sarili akong bahay at may m-magulang.” Mahabang sabi niya kahit hirap lunukin ang laway sa isang malaking kasinungalingan. May magulang who? Lagi nga siyang masama sa paningin ng mga ito.

Tumango ako, “Sobra.” “Bayad ka na.” Napalingon ako sa kanya, “Huh? Saan po?” “Bayad ka na sa Mama at Papa mo.” Nakangiti siyang humarap sa akin saka binitawan ang kutsilyo niya, “Sabi nila makakabayad lang ang anak sa magulang kapag nagkaroon na siya ng sariling anak. Kasi mararanasan niya na rin kung gaano kahirap ang magpalaki ng sarili niyang anak. Kapag nagka anak ka na doon mo mas maiintindihan ang mga magulang mo. Doon mo marerealize na mga tao lang din sila. Hindi perfect. Tulad mo ngayon, magulang ka pero tao ka lang din. Hindi ka perpekto, kailangan mo rin ng pahinga.”

Dama niya ang tuluyang paghilom ng mga sugat nito sa puso at ganap ang tunay na kapatawaran ng isa't-isa dulot ng mga hindi magandang nakaraan. Napangiti na lamang siya dahil kahit na magulang na rin siya ay tunay na napakasarap sa pakiramdam na ang isang magulang na gaya niya ay may mga magulang rin na handang umalalay at nagtutulungan sa pag aasikaso at pag suporta sa likuran niya.

Doon, si Liana ay tuloy-tuloy pa ring nagsasalita, hindi natinag kahit ang teleprompter ay nanatiling madilim. Sa hanay ng mga magulang, nag-umpisa ang mga bulungan na nauwi sa pagkamangha. “Si Liana Tolentino ba’y nagsasalita nang biglaan? Ang galing niya!” bulong ng isang magulang. “Ni ang anak ko, hindi kayang basahin nang maayos ang isang talumpati, pero siya, ganito kaayos at kabuo!” usal ng isa pa.

Unti-unti, may isang bagay na nagsisimulang mabuo sa kanyang isip. Isang posibilidad na hindi niya kailanman inisip noon. At kung tama ang hinala niya— Ang katotohanan tungkol sa kanyang mga magulang… Ay maaaring mas madilim pa kaysa sa inaakala niya.

Tuwing nakakatulog lang siya hindi nag iisip tungkol sa pagkamatay ng kanyang ama't ina . ''iniisip mo parin ba ulit ang nangyari sa magulang mo ?" tumango siya at nanatiling nakapikit .Pilit niyang inaalala ang mga payo ng mga ito at mga ala ala nila .Pero sumasagi parin sa kanya ang araw na nabaril ang mga ito .

Pangarap niya kasi makabili ng sariling lupa para sa mga magulang niya. Para hindi na nangungupahan pa, ayaw kasi ng magulang niya na makitira sa lola niya mother ng papa niya. Bukod sa naroon ang kapatid ng papa niya na feeling mayaman, kahit ang totoo ay umaasa pa rin sa lola niya hindi na naawa sa matanda. Lagi lang din nag-aaway ang papa niya at tito niya dahil sa pagiging hambog nito. Sila na ang umiwas para wala ng gulo, kaya napilitan silang mangupahan. May malapit naman silang kamag-anak ang Tiyang Martha niya kapatid ng Mama niya.