Tula Sa Magulang Novels & Stories

At pangalawa, ay hindi niya naranasan na magkaroon ng mga magulang. Wala siyang masyadong alam sa mga magulang niya, tanging alam niya lang ay namatay ang mga ito sa isang aksidente. At ang tiyo at tiya naman niya na minsan niyang nakasama na tumira sa iisang bubong, inaakala niya na ito ang tatayong mga magulang sa kanya. Aalagaan siya at mamahalin pero bugbog at pasakit ang abot niya sa mga ito lalo na kapag walang pera ang mga ito o ‘di kaya natalo sa sugal. Napilitan sila ng Lola Mamay niya na bumukod at paminsan-minsan na lamang niya nakikita ang mga ito, sa tuwing humihingi ang mga ito ng pera sa Lola Mamay niya.

"Talaga? Ikaw nga ba talaga ang nagpalaki sakin gayong pinalayas mo na ako sa bahay mo ng diyes oras na ng gabi noong dalawampung taong gulang palang ako?! Mas lalo pang nadagdagan ang gulat ng lahat. Sa Western countries nga, nag-aantay pa ang mga magulang na magdise-otso ang mga anak nito bago papaalisin sa puder nila tapos si Thelma nagpalayas ng anak na menor de edad pa!

Alam naman niyang honeymoon ang kasunod ng kasal pero dinadaga ang d*bdib niya. Maghihilod talaga siya nang sobra bago matulog mamaya! "Nasaan pala ang mga magulang mo, Hijo?" singit na tanong ng Tita Glo niya. Pwersado na niyang nilunok ang karne para lang marinig nang maayos ang sagot nito. "Hindi ko pa po sinabi sa kanila. Magugulat po ang Mama ko." "Ahh, sabagay. Biglaan nga," tanging nasambit na lang ng Tita niya.

“Ano ang ikinamatay ng mga magulang mo?” Sandaling nag-loading ang utak ko, hindi ko inaasahan ang naging tanong niya. “N-Nalunod?” I answered almost a sigh. Iyan ang ikinuwento sa ’kin ni Tita Pat, baby pa lang ako ay lumubog ang barkong sinasakyan ng mga magulang ko. “Well, that’s bullshit!” tumatawa nitong ani. Mabilis na sumama ang timpla ko, sino siya para pagkatuwaan ang mga magulang ko.

Tulala kong sambit sa kawalan. Sa hapag ay apat lang kami nina mommy, daddy, at Trevor. Wala sina kuya Marshall at kuya Timothy dahil nasa Australia naman ang mga ito. Inasikaso ko ang paglalagay ng pagkain sa plato ng asawa ko, gano’n din si mommy kay daddy. Ang turo sa akin ng nanay at ni mommy ay ang pagsisilbi sa asawa ay hindi lamang isang obligasyon. Ayon pa sa kanila ay masaya ka dapat na gawin ito.

Wala pa sa Pilipinas ang magulang nila kung kaya hindi rin magkausap usap ng maayos ang mga ito dahil magkakahiwalay sila ng bansa. “Ang kapal naman ng muka ng lalaking yun perahan, gamitin at lokohin si Scarlett. Siguradong pag nalaman ng magulang niya ito lalo na ang daddy niya’t mga kambal ay hindi nila palalampasin iyon.” “I agree ma, sa totoo lang kung ako lang masusunod bubugbugin ko siya. Kaso anjan si Scarlett kaya hindi ko magawa.”

Doon, si Liana ay tuloy-tuloy pa ring nagsasalita, hindi natinag kahit ang teleprompter ay nanatiling madilim. Sa hanay ng mga magulang, nag-umpisa ang mga bulungan na nauwi sa pagkamangha. “Si Liana Tolentino ba’y nagsasalita nang biglaan? Ang galing niya!” bulong ng isang magulang. “Ni ang anak ko, hindi kayang basahin nang maayos ang isang talumpati, pero siya, ganito kaayos at kabuo!” usal ng isa pa.

sagot naman ni Thalia. “Totoong patay naman talaga ang mga magulang ko. Ngunit si papa Domingo ay hindi ko tunay na ama,” malungkot na panimulang kuwento ni Thalia habang si Earl naman ay medyo nagulat sa nalaman.

Ang mga kapatid niya ay hawig lahat sa mga magulang nila . Tampulan ng tukso ang dalaga. Madalas ay sinasabi ng mga kapitbahay nila na ampon lang siya ngunit pinabulaanan iyon ng kaniyang mga magulang. Ang paliwanag ng mga ito ay nagmana ang dalaga sa mga lolo at lola niya. Dahil sa pagmamahal ng mag-asawa at ng mga kapatid kaya hindi na ni Jade pinapansin ang mga bulong-bulungan sa paligid.

“Tulad ng tatay ang kanyang anak. Magiging isang mamamatay-tao balang araw ang anak ng mamamatay-tao... Lumayo ka sa kanya…” Tama, tinago niya ang sikreto niya na tungkol sa buhay ng mga magulang niya. Hindi lang ang lolo niya ang kanyang kamag-anak. Ang kanyang ama ay itinapon sa bilangguan at hindi pa ito nakakalaya. Hinatulan siya ng habambuhay na pagkakakulong...