Mahal Ko O Mahal Ako Debate Mga Nobela at Kwento

"Mylez, can you go to Room 421 –the guest requested a housekeeper. Thank you." Sabi ni Ms. Claire ang supervisor ng Housekeeping department ng hotel na pinag ta-trabahuhan ko dito sa Paris. “Sure Ma’am! I’m on my way.” Sagot ko dito gamit ang radyong mayroon ang lahat ng chamber maids ng kilalang hotel para makapag communicate. Ako si MYLENE REYES, 25 Y/O, single mom. Dati akong nagta-trabaho bilang isang waitress sa isang sikat na Entertainment Cruise Line sa Singapore na pagma-may ari ng isang mayaman na Pilipino. Tumagal ako doon ng halos dalawang taon ngunit dahil sa hindi magandang karanasan ay kinailangan kong iwan ang minahal kong trabaho. May lihim ako na hindi alam ng mga kasamahan ko dito sa Paris. Ang akala ng lahat ay wala akong asawa. Pero ang totoo ay mayroon... Iniwan ko ito ng walang paalam pagka tapos ng kasal at hindi din nito alam na may anak kami. Ang nais ko lang ay ang makalayo sa taong nanakit sa akin at maaaring manakit at kumuha sa anak ko. I am CAPT. KIM MENDOZA SANCHEZ, 29 Y/O, Married. Isa akong CRUISE LINE SHIP CAPTAIN at MULTI-BILLIONAIRE CEO ng mga ENTERTAINMENT CRUISE SHIPS at ilang AIRLINES sa Pilipinas at ibang bansa. Maga-anim na taon na, hanggang ngayon ay hindi ko pa din sya makita. “Wherever you are Mrs. Sanchez, kahit na umabot pa tayo sa impiyerno, hindi ko titigilan na hanapin ka. At kapag nahanap kita, sisiguraduhin kong hindi ka na makakawala pa kahit kailan.” Mapaklang ngiti ko. Nakaupo ako ngayon sa isang kilalang Bar habang nakatitig sa hawak kong kopita ng alak at pinaiikot ang malaking bilog na tipak ng yelong nasa loob ng baso na nagpapalamig sa inumin kong hawak sa kanan kong kamay at saka ininom ng daretso at sinaid ang laman nito.

Disclaimer:THIS STORY IS PURELY WORK OF FICTION. ALL CHARACTERS, NAMES, PLACE OR EVENTS MENTIONED IN THE STORY ARE USED FICTITIOUSLY, PLEASE DON'T ASSOCIATE THE CHARACTER TO THE ACTUAL PORTRAYER. >>> Naglalakad ako ng may marinig akong ingay sa bandang kusina. Nung una benaliwala ko lang yun pero ng may narinig ako iyak ng batang babae ay agad ko tinungo ang kusina dahil alam ko kung sino yung batang babae umiiyak. Pagdating ko ng kusina nakita ko umiiyak ang kapatid ko at bukod dun nakita ko rin na pinapagalitan s'ya ni Beatrice. Agad ko naman nilapitan ang kapatid ko para tanongin kung bakit s'ya umiiyak. "Yana anong ngyari? bakit ka umiiyak?" nagaalala tanong ko. Pinunsan nito ang mga pisnge n'ya bago ako sagutin. "A-Ate ako po kasi sinisisi ni ate Beatrice na kumuha ng necklace n'ya kahit hindi naman po talaga ako ang kumuha." sagot nito sa tanong ko habang umiiyak. "At talagang masisinungaling kapa bata ka! eh! Ikaw lang naman ang pumasok sa kwarto ko bago mawala yung necklace ko!" asik ni Beatrice sa kapatid ko. Hindi ko maiwasang hindi s'ya patulan sa pagbibintang n'ya sa kapatid ko. Alam ko hindi magagawa ng kapatid ko ang binibintang n'ya dahil hindi ko ganon pinalaki ang kapatid ko. "Ano ba Beatrice? Bakit mo naman pinagbibintangan yung kapatid ko? Eh wala ka naman ebendinsya na s'ya ang kumuha ng necklace mo!" sabi ko sa galit na tuno. Pagak itong tumawa bago muling nagsalita. "AT TALAGA KINAKAMPIHAN MO PA YANG KAPATID MO MAGNANAKAW" asik nito sa akin at sa kapatid ko. "Opss! Nakalimutan ko palang anak kayo ng mga magnanakaw! Mga mukang pera! gold digger!" sambit nito sa mapangasar na tuno. Sa puntong yun hindi ko na napigilan ang galit ko. Idamay na n'ya ang lahat wag lang ang kapatid ko at lalong-lalo na

Paano kung gusto ka nga niya pero may mahal siyang iba? Yan ang katanungan ni Mira sa kaniyang sarili. Kontento na ba siyang pangalawa lang siya sa puso ng lalaking mahal niya na sa simula't simula pa lang ay naging tapat na sa kaniyang totoong nararamdaman?

Para maisalba ang bahay na sinanla ng sugarol kong ama ay binenta ko ang katawan ko sa Ninong kong Contractor. Ngunit ang ginawa ko na yun ay nagbunga, ngunit itinago ko ito kay Ninong. Iniisip ng Ninong ko sa kaniya ang pinagbubuntis ko pero hindi ko inamin hangga't sa kaya kong itago. Dahil isang malaking chismis na naman kapag marami ang nakaalam. Pero no'ng malaman ko na nagpaplano na magpakasal si Ninong naalarma ako at doon pa sa babaeng inis na inis ako iyon ang pakakasalan ng Ninong ko dahil gusto na raw niya magkapamilya. "Ngayon gusto mo'ng akuin ko na ang bata na yan?" "Oo kaya ako ang pakasalan mo." Lakas loob kong sagot at nakangising nakatitig siya sa akin at dahan-dahang nagalakad palapit sa akin. "Bago 'yan, gusto ko munang masigurado na walang ibang nagsawa sa'yo kung hindi ako." Umakyat sa buong katawan ni Jessa ang pinaghalong paninindig ng balahibo at init dulot ng mainit na hininga ng kaniyang Ninong.

NAKAHANDA ba ang puso mong masaktan para lang makasama ang taong lihim mong minamahal? Kung oo, then, grab it! Isang malaking pagkakamali ang pagpapakasal ni Azeah Gwen sa lalaking hindi siya mahal at sa loob ng dalawang taon sa piling nito'y wala itong ginawa kundi ang pasakitan siya. Hindi matanggap na sa isang tulad lamang niyang dukha ito matatali at hindi sa girlfriend na mahal na mahal nito. May pag-asa pa kayang maging maayos ang kanilang pagsasama? Paano kung isang sekreto ang mabubunyag na tiyak na lalong ikagagalit ng kaniyang asawa? Matanggap pa kaya siya nito?

Ako si Vera Mendoza, tatlumpu’t dalawang taong gulang, isang single mother na buong pusong lumalaban para sa anak ko. Matagal nang nawala sa buhay namin ang lalaking nangako noon ng pagmamahal—ang lalaking nakabuntis sa akin at iniwan akong mag-isang pasan ang responsibilidad. Dahil sa hirap ng buhay, napilitan akong iwan muna ang aking sanggol sa pangangalaga ng kapatid ko habang naghahanap ako ng trabaho sa Maynila. Akala ko, iyon na ang simula ng bagong buhay. Akala ko, sapat na ang sipag at tiyaga para makabangon kami ng anak ko. Pero mali ako. Sa unang araw ko bilang katulong sa isang marangyang mansyon, bumagsak ang mundo ko nang makilala ko ang anak ng aking amo. Siya si Draven Villareal. Ang lalaking minsang nangako sa akin ng habang-buhay… at ang lalaking sumira sa akin. “Nasaan ang baby mo?!” malamig niyang tanong habang nanlilisik ang mga mata. “Pinalaglag mo ba?” Napapailing akong umatras, pilit pinipigilan ang sakit na muling bumalik sa dibdib ko. “Please… layuan mo ako. Hindi ako pumunta rito para manggulo—” “Para ano?” putol niya, puno ng galit ang boses. “Para ipahiya ako sa parents ko?!” “H-Hindi gano’n! Mali ang iniisip mo!” nanginginig kong sagot. “Nagpunta ako rito para mabuhay ko ang anak ko… ang anak nating iniwan mo sa akin!” Ngunit bago pa man ako tuluyang durugin ng kahihiyan, isang boses ang biglang umugong sa buong sala. “So that’s the reason?” Lumingon kami pareho kay Savannah—ang magandang fiancée ni Draven. At sa gabing akala ko ay tuluyan na akong mawawasak, isang bagay ang hindi ko inaasahan. Ang ama mismo ni Draven ang tumayo para ipagtanggol ako. “Stop bullying your future stepmother!” Sa isang iglap, nabaligtad ang lahat. At paano kung ang tahanang pinasukan ko bilang katulong… ay siya palang magiging tahanan ko bilang bagong Mrs. Villareal?

Mula nang mabutnis ako, hindi na ako ginalaw ng asawa ko. Gayunpaman, nakakahiya man, lalo lang naging sensitibo ang katawan ko. Tuwing gabi, naghahanap ako ng pisikal na koneksyon, hindi ko mapigilan ang isip ko na magpantasya ng kung anu-ano, iyon ay hanggang sa may lalaking naka maskara na pumasok sa bahay ko.

"Sa tingin mo mamahalin kita? Hinding-hindi kita magawang mahalin Anna, kaya 'wag mo ng ituloy pa ang pagpapakasal saakin!!" "Alam kung matutunan mo rin akong mahalin Dylan, kaya pakiusap.. Pakasalan mo ako.." "Hinding-hindi kita mamahalin isinusumpa ko!" -Dylan "Nagustuhan mo ba?" Hindi ako pa rin ako makapaniwala sa nakikita ko sa kanya, bakit bigla nalang siyang nag-iba? Bakit gumaganda siya sa paningin ko? At bakit.... Bakit Minahal ko siya? Siya ba talaga ang asawa ko?- DYLAN

“Pipay!” galit na sigaw ng aking madrasta mula sa kanyang silid habang abala sa pag-aayos ng kanyang mukha. Halos magputok ang ugat sa kanyang leeg, na para bang ako ang dahilan ng lahat ng problema niya sa buhay. “Bakit po, Madam?” mahinahon kong sagot habang tuloy sa paglalampaso ng sahig. “Madam”—iyon ang itinawag niya sa akin mula pa noong una, at dahil sa takot, hindi ko na rin inusisa kung bakit. Ako nga pala si Piazza Fontana Vega, o mas kilala bilang Pipay. Dalawampu’t dalawang taong gulang na ako, ngunit hanggang Grade 5 lang ang naabot ko. Natigil ako sa pag-aaral noong mag-asawa muli ang aking ama. Simula noon, naging parang alipin na ako ng aking madrasta. Araw-araw, pareho lang ang eksena sa bahay. Ako ang gumagawa ng lahat ng gawain habang si Madam at ang kanyang anak na si Claire ay nag-e-enjoy sa luho ng buhay. Pero kahit ganoon, may lihim akong pangarap. Minsan, sa mga tahimik na gabi, iniisip ko kung darating ba ang araw na makakawala ako sa ganitong sitwasyon. “PIPAY!” muling sigaw ng aking madrasta, na tila mas nagiging galit pa. Agad kong iniwan ang mop at tumakbo sa kanyang kwarto. Kailangan kong magmadali. Kapag natagalan ako, mas matindi ang parusa. “Madam, may kailangan po ba kayo?” magalang kong tanong sa aking Madrasta. "Bakit ba ang bagal mong kumilos? HETO! Labhan mo pati ang damit ng anak ko!” sigaw niya, sabay hagis sa akin ng maruruming damit. Tumama ito sa aking mukha, pero wala akong nagawa kundi damputin ang mga ito. “Opo, Madam,” sagot ko, habang pinipigil ang pagbagsak ng luha.

Selene Averilla is a beautiful secretary of Davron Zalderriaga. Matagal na panahon na siyang may lihim na pagtingin sa lalaki, kaya labis ang kanyang tuwa nang sila ay nagpakasal, ngunit ito ay may kasunduan, no feelings involved at ang mga nangyayari sa kanila ay dapat na kontrolado, dahil hindi siya mahal ng kanyang asawa at may iba itong mahal - si Tiara Averilla - her step-sister. Until one accidentally and unprotected night, nabuo ang hindi inaasahan. She was about to keep it as a secret, ngunit natuklasan pa rin ito ng kanyang asawa. Tatanggapin at mamahalin kaya ito ng kanyang asawa kahit wala naman itong nararamdaman para sa kanya? O mas pipiliin na lang ni Selene na itago at ilayo ang bata mula sa kaniyang ama?