Mahal Laspagin Kita

WARNING ⚠️ MATURED CONTENT ⚠️ READ AT YOUR OWN RISK..!! Paano mo sasabihin sa isang tao na mahal mo s'ya kung alam mo sa sarili mo na may malaki kang kasalanan na nagawa sa kan'ya sa nakaraan? Saan hahantong ang pag-ibig na nararamdaman sa taong manhid na ang puso dahil sa labis na sakit na naranasan at nararamdaman dulot ng ng masaklap na nakaraan? Magtatagumpay kaya ang tadhana na pagtagpuin sila?

Sa loob ng tatlong taon na sila ay kasal, ni minsan ay hindi pa naramdaman ni Cristina na may asawa siya sa kanyang tabi. Una palang ay alam niya ng hindi siya mahal ni Nigel dahil may mahal itong iba at napilitan lamang ito na pakasalan siya dahil sa isang kasunduan ng pamilyang Montefalco sa ama ni Cristina. Ngunit may hangganan ang mga bagay na hindi pinapahalagahan. Nang malaman ni Cristina na napaparty si Nigel kasama ang pinakamamahal nitong babae na si Millicent habang siya ay mag-isang nagluluksa sa pagkamatay ng kanyang ina. Doon niya naisipang hiwalayan na ang asawa at lumayo kasama ang ipinagbubuntis niya. Makalipas ang limang taong pagtatago ay tadhana na ang gumagawa ng paraan upang mag-cross ulit ang kanilang mga landas. Paano kung hindi niya na kaya pang itago ang tungkol sa triplets na isinilang niya mula kay Nigel. Paano siya at ang mga triplets na sisingit sa buhay ni Nigel gayong kasal na ito sa ibang babae. Ilalaban ba ni Cristina ang kanyang mga anak pati na rin ang kanyang puso or she will run away again with her children?

Matapos ang limang taon kasama si Nathaniel Sinclair, inisip ni Sylvia Garner ang kanilang pagmamahal ay aabot sa habang buhay na commitment. Pero ng pinostpone ni Nathaniel ang kanilang kasal, ang kanyang mundo ay nagsimulang gumuho. Sa private club, nakita ni Sylvia ang isang eksena na dumurog sa kanyang puso—Si Nathaniel nakaluhod sa isang tuhod, nagpropose sa ibang bbabae. “Kasama mo si Sylvia ng limang taon, pero ngayon bigla mong papakasalan si Vivian Hayes. Hindi ka ba takot na malulungkot siya” May nagtanong. Nagkibit balikat si Nathaniel. “Si Vivian ay may sakit. Ito ang kanyang dying wish. Sobrang mahal ako ni Sylvia para iwan ako.” Alam ng buong mundo na mahal ni Sylvia si Nathaniel sa punto na obsessed siya, naniniwala na hindi siya mabubuhay ng wala ito. Pero sa oras na ito, mali siya. Sa araw ng kanyang kasal, sinabi niya sa kaibigan niya, “Bantayan mo si Sylvia. Huwag siyang hayaan na malaman na may iba akong papakasalan!” Napahinto ang kaibigan niya. “Ikakasal din si Sylvia ngayon. Hindi mo ba alam?” Sa sandaling iyon, nagbreak down si Nathaniel.

Napilitang pumayag sa kasalang hindi ginusto si Maxine para lang mabayaran ang utang ng ama niyang namayapa. Pinakasalan niya ang apo ng isa sa pinakamayamang tao sa bansa, si Carl Sarmiento na isang magaling na negosyante at babaero na nakukuha lahat ng gusto. Tulad ng ibang arrange marraige ay akala niya magiging maganda ang pagsasama nila ni Carl pero nagkakamali siya. Unang araw palang nila bilang mag-asawa ay pinagbuhatan na siya nito ng kamay at hanggang sa magtuloy-tuloy ito na parang normal na lang dito na saktan siya. Wala siyang magawa kundi umiyak at magtiis dahil kung umalis man siya ay hindi niya alam kung saan siya pupulutin. She's crying and hoping every night that one day her husband will change. Pero hindi lahat ng hiling ay napagbibigyan. As she slowly falling for her husband despite of his attitude she discover something that broke her into pieces. Paano kung ang kasal na pinanghahawakan niya ay hindi pala totoo? Anong gagawin niya gayong mahal na mahal na niya ito? And what if she's dying? Anong gagawin niya upang harapin ang hamon ng buhay ng mag-isa?

"Hei....jangan bermimpi bisa meniduriku, kita nikah hanya sebatas kontrak, cuci piring sana, sikat tu toilet sampai bersih!" Ujarnya Dengan kata-kata yang kasar serta memerintah.

Peterson VillaGracia isang batang bilyonaryo sa edad niyang twenty-eighth years old marami na siyang napatunayan sa buhay. Pero isang lihim ang kaniyang pinakatago-tago na ayaw ibunyag sa ngayon dahil nag hihintay siya nang tamang pagkakataon. Ngunit paano kong ang lihim niya ay mabunyag sa lipunan, ano kaya ang kaya niyang gawin para ma protektahan lamang ang kaniyang mahal pati na rin ang kaniyang reputasyon?  

Siapa yang paling menderita di antara kita? Aku atau kamu? Atau justru orang lain di sekitar kita? Selama berabad-abad manusia tinggal di atas muka bumi. Mereka sering melupakan siapa yang paling menderita ketika mereka berpijak di atasnya. Konflik terjadi dimana-mana, tangisan tanpa asal terdengar. Jauh di tempat terpencil. Sebuah suara datang menghantuiku. Suaranya sering mengingatkanku tentang Gaia. Siapa itu Gaia aku tidak tahu. Tapi aku ingin mengetahuinya dan mencarinya. Suatu sebuah roh merasuki diriku. Roh itu bilang dia akan membantuku menemukan Gaia. “Pelindung Gaia.” Apa itu?

"Kawin yuk, Hen!" Desis Brian serius. "Ogah!" Tukas Heni tegas. Brian tertegun, mendadak hatinya terasa begitu pedih. "Tapi kenapa, Hen?" Heni menghirup udara banyak-banyak, "Nama kamu Brian, depannya huruf B. Nama aku Heni, huruf depannya H. Ogah aja nanti di undangan nama kita disingkat jadi BH. Berlaku untuk backdrop nikahan kita juga, kan nggak keren!" Brian melotot tajam, "Jadi lamaran aku kau tolak cuma perkara huruf depan nama kita, Hen?" Pada akhirnya, kesalahpahaman membuat Heni terpaksa harus mau Brian nikahi. Lantas bagaimana pernikahan itu kemudian? Apakah benar Heni tidak mau menikah dengan Brian? Lalu bagaimana hubungan keduanya ketika kemudian masa lalu Brian terungkap oleh sang istri? Sebuah bukti bahwa cinta itu unik, bahwa cinta bisa datang kapan saja, bahwa cinta itu sejatinya begitu sederhana. Disarankan membaca "ANNOYING MARRIAGE" terlebih dahulu di mana kisah ini bermula dari sana. Terima kasih. Cover by @reistyaa

Aku menemukan pakaian bayi di dalam mobil suamiku. Apakah benar, suamiku bermain di belakang? Kita lihat saja apa yang akan terjadi nantinya. Ikuti sampai tamat, yaa. ***

“Aku janji, kita akan selalu bermain bersama!” *** “Alan bilang… Alan bilang jika kita akan selalu bermain bersama… Alan, aku ingin bersamamu lebih lama lagi, aku ingin…” Aku pikir setelah memberitahu Mitsuki soal pindahan akan membuat perasaanku menjadi lega. Tapi, ternyara ini malah membuatku semakin memikirkannya. Aku semakin merasa tidak karuan, aku benar-benar membenci diriku sendiri. Sebuah senyuman yang seharusnya aku lindurngi, malah aku rusak dengan air mata. Aku benar-benar sangat menyedihkan… Kini mereka berdua mulai terpisah oleh jarak. Akankah mereka berdua dapat bertemu kembali…?