Maikling Dula Novels & Stories

Mikaela: (humirit, tumakbo patungo kay Jal) "Oo, Daddy Jal, gusto ko magkasama na kayo sa buong buhay namin!" Mike: (sumama sa kanilang kasiyahan) "Oo nga! Kami na lang ang kulang para maging buo!"

Hindi sana ganito ang buhay ko kung naging responsable lang ang pamilya ko. It could have been just Arch. Seah Alexandra Garcia, but now it's supposed to be Arch. Seah Alexandra Garcia - De Luca. Kahit pa gaano kagrande ang apilyedong 'yan, mahirap pa rin tanggapin para sa akin dahil hindi ko naman 'to ginusto. Mikhail De Luca is the man that I'm about to marry. His father owns one of the biggest engineering company around Europe, which makes their name shine bright. He's also the first son, meaning, sa kaniya mapupunta ang halos lahat ng mana.

paalam ni Guen “Mabuting tao si Kibaweg,” habol ni Apo Dulay. “Siya ang gumawa ng paraan para magkaroon kami dito ng eskuwelahan, pati na doon sa iba pang lugar. Wala siyang pinipiling tulungan. Para siyang sugo ng aming mga anito. “

C25 DINALA ni Lux ang anak sa isang ice cream parlor matapos nilang maglaro ng basketball. Request iyon ng bata kaya naman sinunod niya para mas lalong sumaya. "Daddy, why dat Mommy keep on going to school?" Tanong ni Lush sa kanya habang pumipili sila ng ice cream sa lalagyan. "Because her school isn't finished yet." "Dusto ko na kasi punta kay Owa at Owo."

Hindi nila kinaya ang stimulation mula sa masahe pagkatapos ng ilang sandali. “Yung mga nasa itaas na palapag ay ating mga VIP. Kailangan mong maging maingat na huwag galitin ang mga ito.” "Kung gusto nila ang iyong service, maaari kang kumita ng maraming pera. Ang isang maliit na tip mula sa kanila ay maaaring mas mahal kaysa sa iyong sweldo." Nanlaki ang mata ko sa likod ng sunglasses ko.

Masaya silang tatlo na kumakain sa harapan ng hapag-kainan. *** Dinala ni Isaac sina Lily at Dianah sa Fuegro Orphan Care Center. Na kung saan ay pagmamay-ari iyon nina Gretel, Celina, at Levi. Isang orphanage iyon na napagkasunduan ng tatlo na itayo para sa mga batang walang mga magulang. Malawak ang naturang lugar at masasabing maganda ang pagkaka-aruga ng mga batang naroroon. May ilang mga caregiver, teachers, caretakers and etc. Kumpleto at walang kulang. Kung sa asal lang ng mga bata ay ibang-iba sa mga bata na makikita sa labas ng naturang orphanage. May takot sa Dios, may disiplina, marunong makihalubilo, magalang at puro mababait ang mga bata.

Isang mahinang tawa ang pinakawalan ng babae bago ito muling nagbuka ng bibig para magsalita. “Anong sinabi mo? Sa gandang mong iyan eh sasayangin mo ang pagkakataon mong kumite dahil mas gusto mong maging tagahugas nalang ng plato? Alam mo, halika,” anitong sinenyasan siya para sumunod dito. “Saan po ninyo ako dadalhin?” tanong naman ni Mia. “Sa may ari nitong club. Ako nga pala si Dahlia, ikaw anong pangalan mo? Mukhang napakabata mo pa ah,” anito .

Dahil, isa siyang duwag. "Hwy! Don't say that Faye. Sadyang nakakadiri ka lang naman talaga ehh. Kaya, hindi ka magugustuhan ni Cris. Eww! kawawang lalaki lang ang papatol sa 'yo Faye! Kaya huwag kang hangal at magsalita diyan na parang sino. Porket pinatira ka dito ng kuya ko, makapal na ang mukha mo na magsalita sa akin nang ganyan. Baka nakakalimutan mo, mas may karapatan pa rin ako dito, kaysa sa 'yo. Naka-apak ka lang naman sa pagmamay-ari ng kuya ko. Then, huwag mo rin iisipin na may gusto na agad sa 'yo ang kuya ko. Dahil, alam namin na gagamitin ka lang niya. Kaya nga, ngayon pa lang, sinasabi ko na sa 'yo na umalis ka na lang dito, dahil, hindi ka nararapat na tumongtong diti, eww!

At napangita ng Malaki. " Yes Po Ako Po Yun I'm Josh Oliver madrigal grade 12 student Po Thank you sa pagtulong sakin" malaking ngiti Ang binigay nito. Sabay Yuko. " Oh good to see you are you ok know?" Seryosong Turan ko ngumiti lang ulit ito at tumango tango why this child must have been overjoyed

“Pero mahal kita.” Tumulo na ang luha ko. “Alam na alam mong mahal kita. Kaya nga gusto kong magpahinga muna. Gusto kong makapag‑isip nang maayos. Kapag bumalik ako… gusto kong wala nang kahit katiting na pagdududa sa puso ko.” Biglang bumukas ang pinto. “Mama?” Tumakbo si Mikayla papunta sa amin. “Saan tayo pupunta? Hindi ba sabi ni Papa Gio maglalaro pa tayo?”