Maikling Tula Tungkol Sa Kabataan Novels & Stories

Kaagad naman namin siyang sinundan. ~*~ Kakaiba ang pakiramdam para sa akin nang muli na akong makapasok sa dati kong tinuturing na tahanan noon. Hindi ko maiwasan ang pagkurba ng labi ko nang bumalik sa isipin ko ang mga alaala ng kabataan ko. Nakuha naman namin ang atensyon ng bawat tao na madadaanan namin. Karamihan sa mga kabataan dito ay dito na rin nagdalaga at nagbinata. Wala nang sumubok na umampon sa kanila pero makikita naman sa mga itsura nila ang pagkakuntento nila sa lugar na ito. Dahil purong kasiyahan ang mapapansin sa mga mukha nila.

Huling paalala ko. Kumaway ako nang makalabas na sila ng bahay na ginantihan naman nila. Feeling ko tuloy ako 'yong ina nila. Mabuti na lamang at naiiba sila sa ugali nilang mama. May anak kasi na kapag nakikitang pariwara ang magulang ay magiging bulakbol narin ang anak. Feeling kasi ng mga kabataan na okay lang ang maging pariwara.

“Maikukuwento natin sa panganay natin na nasa tummy mo na siya sa second wedding ng kanyang Daddy at Mommy.” Tumawa siya. Humaplos ang mga palad nito sa tiyan niya. “Behave ka muna, Baby 1, okay? Huwag mong pahihirapan si Mommy mamaya. Baka makahalata si Lola Leah mo na meron na siyang apo, hindi ka pa nakakalabas ay nakaplano na ang debutant o beautillion ball mo, depende kung girl or boy ka. Kaya ‘sshh’ muna tayo. Hinay-hinay lang.”

Sa mahal ng ibinabayad na tuition dito ay dapat lang na maganda rin ang school! Sa pagpapatuloy ng aking paglalakad ay mas lalo kong narinig ang maingay at nakabibinging paligid. Ang daming estudyante. May mga elementary na nagtatakbuhan habang kanilang hila-hila ang mga de gulong nilang bag, may mga juniors, seniors, at syempre, mga college na halos nagpupulahan ang mga pisngi dahil sa kanilang make-up. Ako? Tamang pahid lang ng kaunting pampapula sa labi para hindi ako magmukhang clown katulad noong babaeng kadadaan lamang sa aking harapan.

Kung wala sina Kuya pagod kaming tatlo ng mga maid, dahil pang-sampung bata yata ang katumbas ng isa sa kanila. Habang kumakain, nagpapasubo sa kaniya ang kambal. Nakaupo sila sa magkabilang gilid niya. Kami naman ni Uno ang magkatabi. Magana siyang kumakain at nagsusubo mag-isa. Hinayaan ko na lang ang kambal. Hindi nila ito naranasan sa ama nila habang lumalaki kaya sinusulit nila ito ngayon. "You like veggies?" tanong niya sa mga ito.

"Hey, care to tell what is balut?" "Malalaman mo rin pag pumunta ka sa pinas," naka ngising sagot ni Maximo. Napa-iling na lamang si Taeil at nakisali sa kulitan ng tatlo habang busy pa rin si Meruem sa laptop nito not until ito ang tinamaan ng batuhin ni Mikael si Taeil ng walang lamang coffee cup. ***

Noong tanghali, matapos umalis ni Maliya, tumanggi si Maureen na kumain at nagpumilit na tawagan ang kanyang lola para makauwi na. Kitang-kita ang lungkot nito sa buong hapon. Matapos lang amuin ng mga matatanda ay saka lamang ito kumain nang kaunti. Hindi nagpaliwanag si Luke. “Pupuntahan ko siya.” Sa silid, dahan-dahan niyang itinulak ang pinto. Sa ilalim ng malamlam na liwanag, natutulog nang patagilid ang maliit na bata sa isang pink princess-themed room, mahigpit na yakap-yakap ang isang manikang kuneho.

KABANATA 127 Ang maliit na batang babae ay tila nakikipag-usap sa isang tao, at ang kanyang mukha ay nagliliwanag sa tuwa habang siya’y nakangiti. Sa tabi niya, may isang maliit na batang lalaki, ngunit kalahati ng kanyang likod ay natatabunan ng mga tao sa likuran kaya hindi siya masyadong malinaw na nakikita. Ngunit kahit bahagya lang ang nakikita, tiyak si Enzo sa nakita niya—

Paano Makakamit ba niya ang Martial Arts Saint sa murang edad? Habang nalilito si Skylar, malamig na nanunuya si Malfas, "Paano maglakas-loob ang isang mababang binata ng maliit, ang walang-kabuluhang Waxing Crescent Castle ay lumapit at nagsasalita ng gayong malalaking salita? Kahit na ang iyong ama, "Si Kuya Germs, hindi naman siya nag-aaway-away ng ganyan..."

tanong niya nang mahina, sapat lang para marinig ng bata at hindi maingay para hindi siya maabala. “Opo,” sagot ni Kael—hindi agad tumingin pero hindi na rin umalis o lumipat ng pwesto. “Tungkol po ito sa isang batang nawalan ng laruan, at natutunan niya na hindi lahat ng bagay ay kayang bilhin o ayusin ng pera.”