Daniel Padilla Simpleng Tulad Mo Lyrics Novels & Stories

( Daniel POV ) Malalaman ko ang tunay kong pagkatao. Malumanay akong naglakad. Ang gulo ng buhay ko.sa simula pa lang. Pati sarili ko di ko kilala kung sino ba talaga. Di ko namalayan.tumulo ang mga luha ko sa pisngi ko. Daniel ba talaga ang totoo kong pangalan. Litong-lito ako. Boung buhay ko.Pinaglalaruan ako. Ayoko na.

Napangiti na lamang siya at ipinagpatuloy ang pagkain habang ninanamnam ang magandang tinig ng lalaki. (Title: Heroes tonight) "I'm walking alone, the streets are empty.. The only thing I can see is my own silhouette.. I'm getting stronger, step by step.. The clock is ticking but there's no time for regrets.." Ngumiti ng mapait si Nica nang manuot sa kaniyang puso ang bawat lyrics ng kinakanta ng lalaki. Kalaunay napatawa siya nang mapakla dahil parang kilala siya ng kumakanta at alam nitong lagi siyang nag-iisa.

Pangalawang ina na patuloy na nagmamahal sa pamangkin Lizyl Hany Shann Tahimik pero maalalahanin na tito Yeshun Daguirre Babaeng parating akala mo inaagawan Christy Euford Mga alagad na sunud-sunuran Ian Ashren SaJoy Mikato Mga malalambing at supportive na pamangkin QueenCess Daguirre PamErie Daguirre SaJun Daguirre Geli Joy Daguirre Vince Daguirre --- Ikaw at ako'y pinagtagpo Nahulog ako, ika'y lumayo Hinabol kita, ngunit sinaktan mo Tadhana'y naglaro Alaala'y naglaho Magawa pa kaya ng puso ang makaalala, Kung isip ko'y nakalimot na. May pag-asa pa ba para sa ating dalawa?

I'm not your superwoman I'm not the kind of girl That you can let down And think that everything is okay Boy I am only human This girl needs more than occasional hugs As a token of love from you to me minsan tinatanong ko na ang sarili ko kung saan ba ako nagkulang? kung meron man, bakit hindi nya sabihin sa akin? Hindi yung ganito, isip ako nang isip. I fought my way through the rush hour trying to make it home just for you I want to make sure that your dinner will be waiting for you But when you get there you just tell me You're not hungry at all You said you'd rather read the paper

Wala talaga sa goal ko ang magka anak or magka jowa kasi tatlo lang ang kelangan ko na pag tuunan ng pansin which is money na nag papatakbo sa mundo at sa buhay naming pamilya at silang mga kaibigan ko and lastly si mommy na hindi ko kayangmawala sa buhay ko. "Nako wala sa vocabulary ko magkaroon ng jowa, and i don't believe in love, love doesn't exist." Saad ko kay joe. Totoo naman kasi na hindi nag e-exist ang love maraming taong nag hihiwalay dahil lang pagod na sila or what.

Kung oo, bakit patuloy na kumikilos si Jason na binobomba ang kanyang pag-aari nang tuluy-tuloy? "Ahhhhh! Talagang nagsisisi ako dahil ngayon ko lamang nalaman ang pakiramdam ng pakikipagtalik, at ang pakiramdam ay talagang kasing sarap nito. Kung alam ko na ang ganito, tiyak na hinila na kita papasok sa loob ng silid para gawin ito sa araw na dinala ka rito ng aking Lola!" Sabi ni Jason, ngunit ilang beses ay muntik na lamang siyang maputol-putol sa pangungusap na lumalabas mula sa kanyang bibig at isiningit ang ungol na lumalabas mula sa kanyang bibig.

Pumasok si Pipay, bitbit ang isang tray na puno ng bagong lutong piyaya, habang pakanta-kanta pa ng kanta na parang galing sa musical. "♪ Ang buhay ay piyaya~ oh, oh, oh! Matamis, mainit, parang first love ko lang~! ♪" Napahinto ako. Napatingin si Mommy kay Pipay at saka nagtakip ng bibig, pilit pinipigilan ang tawa. Ako naman, halos maubusan ng pasensya. "Tsk!" Napalakas ang buntong-hininga ko, pero mahina lang akong bumulong, "Ikaw ang dahilan bakit ako napanaginip sayo, babae ka!"

Sinulyapan niya si Daniel, nakangiti lang ang lalaki nang nakakainis, parang pinipigilan ang tawa. “Hindi kami magkamukha,” kontra ni Gianna. “Kamukha ko ang Papa ko. My Papa is handsome.” “Pogi rin naman siya,” sagot ng kaklase niya na parang nagsasabi lang ng simpleng katotohanan. “No,” mabilis na sagot ni Gianna. “My Papa is more handsome.” Tumawa na nang tuluyan si Daniel, napabuntong-hininga siya. “Ang talim din ng dila mo,” bulong niya sa sarili.

KELLY JOANNE “Ito ba talaga ang gusto mo?” tanong ko sa kanya ng maghiwalay ang mga labi naming dalawa. “Hindi ako marunong tumanggi, baby,” nakangisi na sabi niya sa akin. “Kung talagang gusto mo ito ay—” “I told you, hindi ako marunong tumanggi,” sabi niya sa akin at muli na naman niyang sinakop ang labi ko.

Sandaling natahimik si Avery. “Ano?” Napatingin siya kay Daniel na parang hindi makapaniwala. “Talaga bang sinabi niya iyon? Sir Daniel, hindi mo ba ako niloloko?” Umangat ang kilay ni Daniel at ngumiti nang bahagya. “Siyempre hindi niya sinabi iyon. Sa tingin mo ba may talento siyang magsalita nang ganoon? Ako ang nag-isip niyan. Lyrics ‘yan na naisip ko habang nakikita kita kanina.”