Malibog Na Matanda Novels & Stories

Nagmamahal, Humanimal University "Dapat ko bang tanggapin ang paanyaya nila? Sige, tingnan natin dahil mukhang exciting kapag pumasok ako rito. Tiyak na marami rin akong makikilalang katulad ko rito ‘pag nagkataon kaya go lang!" --- Robbie Mortillero "Girls! Iyon si Robbie, o! Bilis, habulin natin!" sigaw ng isang babae na may hawak pang flaglet.

"Hubad." "Ha? Anong sabi mo? Nabingi yata ako. Pakiulit nga." Namimilog ang matang naitanong ko sa kanya bigla. Halos mamawis ang mga palad ko sa antisipasyon sa kanyang sagot. "May mali ba sa pandinig mo?" Umiling-iling ako upang sagutin ang kanyang tanong ng hindi ako makapagsalita.

Inakala niyang isa lang akong babaeng naghahangad ng kayamanan at atensyon ni Felix. Pero hindi niya kayang makipag-away nang todo sa kanya. Nagsalita siyang kunwaring may kabaitan, mamula-mula ang mga mata, "Felix, hindi ba ako ang pinakamamahal mo? Seryoso mo bang sisisihin ako para dito? Ako lang ang kaisa-isa mong public girlfriend; lahat ay nag-aabang na pakasalan mo ako. Nasasaktan ako, Felix. Ako ang kasama mo sa lahat. Bakit ka pa maghahanap ng pamalit na kamukha ko? Hindi mo puwedeng mahalin ang iba—ako lang!"

Nang muli siyang magkaroon ng malay, ang pusong puno ng kaba ay sa wakas ay kumalma; buti na lang at panaginip lang. Hindi natuklasan ni Matteo ang dalawang anak niya, hindi rin kinuha, at masaya silang naninirahan sa magandang community. Akala ni Matteo ay misteryoso lang ang babae at sinusubukang makuha ang atensyon niya. “Tigilan mo na ang mga kakaibang ingay na iyan, naiistorbo ang tulog ko.” “Kakaibang ingay?”

Lahat ng babae ay nagkakandarapa, mapansin ko lamang, "mayabang na saad nito" Ang kapal pala ng mukha mo Sir! at ang yabang mo din, kung inaakala mong isa ako sa mga babaeng iyon ay nagkakamali ka. Hindi ko gusto ang katulad mong mayabang at antipatiko. Gigil na gigil na litanya ko sabay talikod at iniwan ito.

Nang makalapit na kami doon ay doon namin nakita ang isang nilalang may walong ulo ito ng kulay pulang lobo sa may baywang at isang katawan at ulo ng babae, ang kalahating katawan naman nito ay may napakaraming galamay na parang sa mga pusit at higit sa lahat, napakalaki nito na halos kasing laki ng Hari ng Republica de Agua. Nagngangalit ang mga lobong nasa baywang niya ngayon na para bang gustong-gusto na kaming lapain ng mga ito. "Mga lapastangan, bakit kayo naparito?!" Sigaw nito na dumadagundong. "Gusto lang naming dumaan." Sagot naman ni Princess Morren sa nilalang. "Hindi pwede, umalis na kayo!" Galit na sigaw nito.

sabi niya. Ako naman, napatahimik. Hindi ako natatawa. Hindi ako nandidiri. Para sa akin, may mali. "Parang may mali," sabi ko. "Anong mali?" tanong ni Mama. "Parang hindi normal yung nangyari kay Miranda," sabi ko. "Parang may nagsadya para ikulong siya." "Hindi natin alam, isa pa ay wala na tayong pakielam sa kanila," sabi ni Mama.

Kaagad na sagot ng binata "Hindi magandang tingnan para sa ibang tao, Cree— "Wala akong pakialam, Moya Lyubov'. Wala tayong ginagawang masama." Kaagad na counter ng binata "Mataba ako!" Na-f-frustrate na sagot ng dalaga sa makulit na binata. "Voluptuous. Hindi mataba. At saka anong kinalaman ng weight at size mo sa pag iwas saakin? Moya Lyubov' kahit ikaw pa ang pinakamataba sa buong mundo, walang magbabago.. gusto pa din kita. Your size doesn't matter, baby.. Kayang-kaya kitang buhatin at gusto pa din kita. I am worshipping you, I am whipped with you the night I saw you. Walang kinalaman ang size mo sa pagkagusto ko sa'yo, Moya Lyubov'. Gusto kita at wala akong pakialam sa kung ano ang iisi

kalmado at mahina nitong turan nang dahan-dahang lumapit sa kaniya. Gayunpaman, malakas pa rin ang kabog sa kaniyang dibdib. Hindi pa rin maiwasan ni Gabriella ang mangamba na baka isa ito sa mga may maiitim na budhi. Nakatago sa maamo at inosenteng mukha ngunit malademonyo naman sa ugali.

“Iho, mukhang under ka.” “Ano?” nagulat si Taylor at sumandal. Kinakabahan siyang natawa at napalunok. “Hindi naman sa under ako. Nagkataon lang na sa tingin ko ang girlfriend ko ang best na tao sa buong mundo, at kahit oso lalabanan ko para sa kanya. Normal naman iyon. Hindi ba?” Napangiti ang matanda. “Oo, under ka nga.”