Malibog Na Matanda Novels & Stories

Jaspher "Ughhh!" Malakas na napaungol si Liza nang tila may sumabog sa pagkakababae nito. Tanda iyon na nilabasan na ang babae at walang awang sinimot ko naman iyon kahit pa para akong masusuka sa ibang amoy ng likidong iyon.

Hindi maibigay ni Mahalia masyado ang lakas niya o ang mga bagay na natutunan niya dahil mas nangingibabaw ang takot. Natumba na niya ang isa at nasipa din ang isa, tumakbo na naman siya nang mabilis. "After her!" Kung gaano kabilis ang takbo niya ganoon din kalakas ang sigaw at iyak niya. "Ayoko na gusto ko na umuwi! Matteo sunduin mo na ako!"

dagdag ng matanda. "Gawa ko rin ang lahat ng nasa silid mo.Ang batang nakausap mo sa bukid sa kabilang bayan ay apo ko sa pinsan.Wala silang maliit na fish pond, lobloban talaga ng kalabaw yun pinalagyan ko lang kuno ng bakod at pinasabuhayn ng mga maliliit na hipon.Hindi lamang dalawa ang hipon doon marami yun lang ang sinabi niya"

gwapo sya , mayaman , mabait at Hindi babaero . "Anong Malabo ka dyan ? nako tan.x Hindi mo pa nga sinubukan sumuko kana agad ! at Isa pa sinu ba yong girl? Kilala ko ba? ilalakad kita !". kinikilig na Sabi ko rito . pero bahagyang namula ng mga pisnge nito. nako nag blush Ang mokong at halatang in love ito HAHA.

Buong gabi, naramdaman niyang sobrang kamukha ni Andrea ang babae. Kahit magkaiba ang ugali at malamig aura, may pagdududa pa rin siya. Hindi mawawala ang duda kung hindi niya tatawagan at kumpirmahin na nasa bansa ito. “Young… Young Master, nandito po ang Young Madam. Anong problema?” Nang marinig na nasa Subic Bay, nawala ang duda ni Matteo. “Nandiyan siya sa Subic Bay tuwing gabi nitong mga araw, di ba?”

Mabuti na lang at determinado siya, dahil hindi isang opsyon ang pagsuko sa kanya. --------------- 1: Danielle. Habang nag-iinat ako, gumulong ako sa aking tagiliran at naramdaman kong nagsisimula na akong mahulog. Nadulas ako sa gilid ng sofa at nasalo ang aking sarili bago pa man ako humarap sa makintab na sahig na kahoy. Kung may isang bagay man akong namimiss sa dati kong buhay, ito ay ang kama. Nakakalungkot dahil dapat kong mamiss ang aking mga magulang ngunit hindi ko na sila makikita muli maliban kung ito ay nasa balita.

“Sabi ko naman sayo…hindi ka mananalo sa akin!” Nag-angat ng tingin si Brandon at mabilis na sinugod si Matias sinadya niyang ib4nga ang ulo niya sa sikmura nito ngunit hindi natinag si Matias at buong lakas niyang hinampas ang likod ni Brandon kaya tuluyan itong bumagsak sa sahig. Nanginginig na ang kanyang katawan. Wala na rin siyang lakas pa para lumaban. Wala na siyang magagawa pa kundi tangapin ang kanyang kapalaran at matalo ng isang halimaw— “Brandon ko!!! Bumangon ka diyan!!! Talunin mo ang monster na yan!!!

"This unworthy daughter of yours makes you always worried. Still, I'm so thankful to HIM that you're my mother. I'm so blessed to have you, Mom. I love you so much, Mommy." Malambing at masuyo niyang saad habang nakayakap dito. Nakukunsensiya rin siya minsan ngunit tama nga ang inner ego niya, masyado siyang marupok. Dahil tinatalo siya ng libog sa katawan. Imbes na umiwas at tumigil sa panloloko sa ina ay hindi. Bagkus ay ipinagpapatuloy nila ng amain. They are forgetting everything once that they are cuddling together.

Ang mga mata na nakatitig sa kanya ay agad na nagbago, tulad ng isang malaking masamang lobo na nakahuli ng isang maliit na puting kuneho, na gustong maghiwalay at lunukin siya sa tiyan nito. "Sino ang nagsabi sayo na matagal nang tayo, hindi ka ba natatakot na makita ka ng pinsan ko?" kabafong tanong ni Mariana habang namumula ang kaniyang pisngi.

sabi niya. Ako naman, napatahimik. Hindi ako natatawa. Hindi ako nandidiri. Para sa akin, may mali. "Parang may mali," sabi ko. "Anong mali?" tanong ni Mama. "Parang hindi normal yung nangyari kay Miranda," sabi ko. "Parang may nagsadya para ikulong siya." "Hindi natin alam, isa pa ay wala na tayong pakielam sa kanila," sabi ni Mama.